Hani gün gelir ağlarsın,
Çaresiz kalırsın.
"O ne yapıyor?"diye düşünürsün
O,o,o hep o vardır aklında...
Fakat o bunu anlamaz!
Hiç bir şey yapamazsın.
İmkansız dersin kendi kendine.
Ama imkansızı sen yaratırsın.
Hani hep ümit edersin,
Tüm kalbinle,
Belki sever diye...
Ümidi,ümit etmeyi
Onu sevdiğin gibi seversin...
Çünkü hep belki sever diye ümit edersin,
Hep seninle yaşadığını zanneder gibi...
Uğraşırsın,her türlü şeyi denersin
Bu işe yaramaz!
Fakat sen mutlu olursun,
"O" sevsin diye böyle davrandığın için.
"O" sana bir ödül gibi gelir
Bir yarışma var,
Kim çabaarsa o kazanır.
Sen çabalarsın,
Ödülü hakedersin
Fakat ödülü alamazsın.
"O"nunla yaşayamazsın.
Her türlü başka bir mutluluk.
Her gün başka bir heyecan vardır...
"O" seni sevmedği hâlde
Sen hep neşe saçarsın
Çünkü ümitle yaşamak sana yeter;
Sen karşılıksız seviyorsundur.
Ertesi gün tine,
Ümitle,sevinçle,aşkla geçeceğini sanarsın;
Hergün geçtiği gibi...
Bunun için yine sevinç içinde uyursun.
Yüzün güler uyurken,
Yalnızsındır,aşıksındır ama
Seni yatıştıran şey ümittir!
Fakat ertesi gün istediğin hâlde uyanamazsın.
Ümit tmeyi istediğin hâlde uyanamazsın!
Yüzünde gülücükle uyumaya devam edersin...
Hiç uyanmamak üzere!


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla
