Gel, gel, ne olursan ol yine gel,
ister kafir, ister mecusi,
ister puta tapan ol yine gel,
bizim dergahımız, ümitsizlik dergahı değildir,
yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gel...
Şu toprağa sevgiden başka bir tohum ekmeliyiz,
Şu tertemiz tarlaya başka bir tohum ekmeliyiz biz...
Beri gel, beri ! Daha da beri ! Niceye şu yol vuruculuk ?
Madem ki sen bensin, ben de senim, niceye şu senlik benlik...
Ölümümüzden sonra mezarımızı yerde aramayınız!
Bizim mezarımız âriflerin gönüllerindedir.
Din, dil, ırk ayrımı yapmadan herkesi birliğe, beraberliğe çağıran Mevlana' nın bu önemli öğüdünü bilmeyen yoktur.Hatta artık esprilere bile iliştirir olduk. Aklıma "En önemli düşünceler bile çok tekrarlanınca anlamını yitiriyor" sözü geldi.Gerçekten de öyle... Dünya nın hayran olduğu bu önemli insanın bu önemli çağrısının çoğu önemli söz gibi içini boşalttık, anlamını sığlaştırdık ya da yitirttik
Bu kadar sık tekrarladığımız bu sözün neresindeyiz acaba hiç sordunu mu kendinize ?
Ötekini, bizim gibi olmayanı bırakın bereberliğe davet etmeyi, onların varlığına bile tahammül edemez olduk çoğu zaman
Dilimize pelesenk olan bu sözü(Öğüdüne kadar özümsedik sizce ?


LinkBack URL
About LinkBacks

ne kadar özümsedik sizce ?
Alıntı Yaparak Cevapla




