anlatamadığım duyguydun içimde
karanlıklarda gölgem gibiydin
hep benimle her an içimde sevdanla
haykıramadım seni yalnızlığa
çıkarıp atamadım seni gönlümden
susturamadım her sesini duyuşumda
gönlümdeki bir yaraydın açılmış
kapanması imkansız olan bir yara
aşktı bu yaranın adı
öyle işlemiş ki içime sensizliğinde bile
yağmura hasret toprak gibi
gönlümde sana hasretti
ölümü bekleyen hasta gibi
seni bekliyordu sevdam
sen yoktun yanımda uzaktın
sensizliği bırakmıştın bana
sevdayı haykıran sözcüktün gönlümde
bitmesini hiç istemediğin cümleydin
o son noktayı bırakmak istemiyordum
sensizliği bitirmek istesemde içimde
yanan bir alev gibiydin yokluğunda
herşeyimi benden alıp kül eden
sevda müziğiydin kulağımda çalan
her çalışında beni uzaklara götüren
son kelimemi yazdım yokluğunda
karanlık duvarlardaki gölgelerle
sen yanımda olmasanda hiç gelmesende
seni yaşarım içimdeki son nefesimle....
alıntı


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla
