Konu: Aşik Olmak Kısmetmiş

Benden önce söylenmiş sözlerin haklılığına
Kizdığım oldu zamanında ama inandığımda
Ömrümde her şarki başka bi kapi açti
Bu sarkinin ardinda sen
Bu kapinin ardindaysa benden önce söylenmiş sözler vardi

Çok zor günler geçirdim vaktiyle
Alemde savaşlar çirpinişlar nihayetinde
Asik olmak kismetmis yar, sana..
Asik olmak kismetmis yar..

Seçtiğimiz hayatlar mi bunlar? seçtiklerimiz mi ?
Bunca yokluk, bunca kiriklik, bunca aci
Seçtiklerimiz evet !
Hayat bu sevgilim çoktan seçmeli
Senin askinsa bi dönem ödevi


Bir gece cikip gelsen olmezsin yar
Ölümlerden ölüm beğen gelmezsen yar
Bir aksam çikip gelsen ölmezsin yar
Ölümlerden ölüm beğen öleceğim yar

Bir şarkı tuttum sevgilim bir kapı açtım ikimize
İkimiz çokmuşuz meğer bu resme
Kapatmadan bu kapıyı yinede
Bu yaralar bereler sanadır bileler ...

Bu yaralar bereler sanadir bileler
Göreler askimi
Sahidim gök kubbe
Asigim bekletme

Çok canım yanıyordu gördüklerimden ve göreceklerimden
Benim kanayan dizlerim yoktu hayatta bi tek
Benim de kanattıklarım vardı elbet
Ezdigim kumlar ve geçtigim yollar hala gölgeni taşıyorlar
Hani demiştim ya en başında
Ne ayrılıklar ne aşklar ne başlangıçlar diye
Yani demem o ki çok zor günler geçirdim vaktiyle

Çok zor günler geçirdim vakiyle kalbimde
Firari endiseler nihayetinde
Asik olmak çok zormus yar sana
Asik olmak çok zormus yar

Bir gece çikip gelsen ölmezsin yar
Ölümlerden ölüm begen gelmezsen yar
Ölecegim yar
Bu şarkı sadece benimdi sevgilim
Ve ben büyük bahçeler istemiştim ikimize
Yazmışsın ya 'onu sevebilecegimi düşünmüştüm' diye
İşte o günden beri belkide bu yüzden sadece
Bu yaralar bereler sanaydı aşkı bileler
Göreler aşkımı şahidim gök kubbe

benim olmayan bir küçük evin
içinde bulurum kendimi sessiz
yanar ya ışıkları geceleyin
ta uzakta nokta kadar belirsiz
benim olmayan bir küçük evin

sancılıdır gece bağrışır durur
dolunay tekmeler can annesini
bir gece dağın ardında doğurur
şairler uzaktan duyar sesini
sancılıdır gece bağrışır durur

düşerim ardına birkaç şiirle
yükselen ay benim ardıma düşer
rüzgar önce ateşe sonra küle
doğrula doğrula esermiş meğer
düşerim ardına birkaç şiirle

nere gitsen kokacağım burnuna
tenimin rengini şiire verdim
o sımsıcak ter kokulu uykuna
her çiçekte biraz da ben büyürdüm
nere gitsen kokacağım burnuna

yaşatır mı dersin bu şiir beni
ansızın kopunca ruh ile madde
ayırınca toprak etle kemiği
ben diye bir şey kalır mı bende
yaşatır mı dersin bu şiir beni

hastalıklı roman, ölümcül şiir
kötü kötü bakar yaşlı ruhuma
benim de ruhumun rengi değişir
yatırır beni o büyük uykuya,
hastalıklı roman, ölümcül şiir

hangi balçıkta yüzer ki bu gemi
şiir bu batar kalır oracıkta
her yer karanlık seçemem gölgemi
öyle bir alem ki, her şey açıkta
hangi balçıkta yüzer ki bu gemi

bu gece benim uykulu gözlerim
bir sokak lambası gibi yanacak
seni bu kaldırımlarda özlerim
şiir okusam herkes uyanacak
bu gece benim uykulu gözlerim

saat kulesinde gecenin üçü
hava çok soğudu çok üşüyorum
ıssız sokak hayli ürkütücü
sanki ayak sesleri duyuyorum
saat kulesinde sabahın üçü

bir sevgili aradım sevmeyi seven
bırakıp gitsem de yalnız kalmayacak,
her şartta hayata gülümseyen,
yüreğimde hiç solmayacak
bir sevgili aradım sevmeyi seven

kalmadı umudunuz tükendi
balıklar da gitti bu kirli dereden
şairler burada birer değirmendi
dönmeyecek onlar gittikleri yerden
kalmadı umudunuz tükendi

sokaklar kanlı sokaklar kan kokar
bir kadın karda emzirir bebeğini
bilmem ki bu yerde merhamet ne arar
bir babaya öykünür kör bir dilenci
sokaklar kanlı sokaklar kan kokar

'hüzün' ilk şiirimdi, hüzünlüydü
ben ki her şeyi hüzünle sevdim
ne bir şarkı bilirdim ne bir türkü
beni kimse görmemişti evdeydim
'hüzün' şiirimdi ve hüzünlüydü

aklım ermezdi daha çok küçüktüm
yirmili yaş başım öne eğikti
ufkumun parmaklıklarını söktüm
ellerim ne demir ne de çelikti
aklım ermezdi daha çok küçüktüm

gardiyanımsı yalnızlık pis kokulu hüzün
bir de sigara isi duvarlarda;
ah ne sarı soluk ne belirsiz yüzün
bana uzak karçiçekleri açar karlarda
gardiyanımsı bu yalnızlık pis kokulu bu hüzün

zaman zaman yaşlı gözlerime bak
gözlerimden sen çekme gözlerini
yağmurun sonrasında kokar toprak
baharın toplarım senin özlerini
zaman zaman yaşlı gözlerime bak

ben ki seni bir gün bulurum diye
çokça umut ediyorum aslında
söyle var'ından ne kaldı geriye
aranıyorum sokak ortasında
ben ki seni bir gün bulurum diye

öncemi bilmem: belki ben bir hiçtim
inançsız bir serseriydim yollarda
ilim öğrendim cehaletten kaçtım
düşündüm bir hikmet var bu kullarda
öncemi bilmem: belki ben bir hiçtim

sevdim seni, az da kendim için.
bencildim; bana mutluluk lazımdı.
ilmimle mutluluktan kaçmak niçin?
velhasıl şairlik alın yazımdı
sevdim seni, en çok da senin için

Nasıl bir rüyasın, nasıl bir yalan?
Bâzan çok güzelsin, bâzan bir yılan
Bir nefeslik zamanda, bin ömür çalan
Âhlar sana, vâhlar sana… Ey dünya!

Her türlü haksızlık sende görülür
Her çeşit saltanat, sende sürülür
Defter sende açılır, sende dürülür
Âhlar sana, vâhlar sana… Ey dünya!

Ciğerleri yakarsın ya, dumansız
Ağlatırsın gönülleri, zamansız…
Dostluğun az, düşmanlığın amansız
Âhlar sana, vâhlar sana… Ey dünya!

Manzaran çok, ben pek güzel çizemem
Neler geçer içimden lâkin yazamam
Sana küsüp, içip, içip, sızamam…
Âhlar sana, vâhlar sana, Ey dünya!

Ozon tabakası deliniyormuş…
Senin de ömründen çalınıyormuş
Yavaş, yavaş sonuna geliniyormuş
Âhlar sana, vâhlar sana…Ey dünya

Nur saçan yüzünü özledim anne,
Senden ayrılık zor kalmadı derman bende,
Kavuşmak istiyorum sana rüyalarımda olsa bile,
Hasretin kor oldu yüreğimde yakıyor beni anne.

Sıcaklığına çok ihtiyacım var üşüyorum anne,
Benim derdimin ilacı gönlümün ateşi sende,
Eskiden olduğu gibi boynuna sarılıp ağlasam yine,
Bağrına sımsıkı basar başımı okşar mısın anne?

Önümüze getirirdin en güzel yemekleri anne,
Kıymetin daha iyi anlaşılıyor her geçen sene,
Şu gurbet günlerinde elinde bir sıcak çorba ile,
Oğlum ben geldim deyip kapımı çalar mısın anne?

Geceleri üzerimiz açılsa hemen örterdin anne,
Uykusuz kaldın bizim için bilmem kaç gece,
Bize yaptıklarınla bir meleksin bence,
Eğer seni üzdümse hakkını helal eder misin anne?

Cennetin bile anahtarı sende anne,
Dualarında ne olur her zaman ismimi zikreyle,
Şefkat kahramanısın dünyada bile,
Ahirette de beni yalnız bırakma anne.

Sana olan özlemim gün geçtikçe büyüyor anne,
Mevla’m kavuştursun bizi tez zamanda birbirimize,
Seni düşünmeden geçmiyor bir günüm bile,
Farkında mısın bilmiyorum seni çok seviyorum anne.

Zemin ıslak yağmur yağıyor
Şırıl şırıl akıyor yol boyu sular
Gökteki bulutlar hüznünden ağlıyor.
Yere dökülen damlalar bize hayat veriyor.

Yağmur, inceden inceye yağmaya devam ediyor
Rüzgarın etkisiyle yağan damlalar
Evimin penceresinin camına çarpıyor
O an aklıma sımsıcak bir bardak çay geliyor

Yağmur gittikçe hızlanıyor
Şimdi bardaktan boşalırcasına yağıyor.
Dökülen taneler birbirine değmiyor
İnsan bu güzel manzarayı pencereden seyre doyamıyor:

Zemin ıslak sırılsıklam olmuş her şey
Oluklardan birlikte akıyor gökten inen damlalar
Gözlerden dökülen yaş sel olmuş akıyor sanki
Halbuki bu yağmurun yağdıktan sonraki en doğal hali

Büyük bir hayalim vardı yıllar önce
Eğer olacaksam bir meslek sahibi büyüyünce
Ne zamandır tam hatırlamıyorum karar verdim öğretmen olacağım diye

Başladım azimle çalışmaya lise yıllarında hızlıca
İyi bir öğretmen olacaktım üniversiteyi kazanınca
Rüyalarımda hep öğretmen olarak gördüm kendimi yıl boyunca

Öss’yi kazanarak hayallerime doğru ilk adımı atmıştım
Güzel bir hayalin peşinde koşuyordum buna yürekten inanmıştım
Rüya alemindeydim sanki zaman hızla ilerledi su gibi akıp gitti
En yüksek dereceyle mezun olduğum üniversite hayatı bitti
Ta yıllar evvel çocukluk yıllarımda kurduğum hayalim gerçekleşti
Mutluluktan uçuyordum çünkü istediğim meslek öğretmenlikti
Eğer bir gün tekrar dünyaya gelsem ve meslek seçme şansım olsa benim
Ne yapıp ne edip yine öğretmenlik mesleğini seçerim
İyi bir öğretmen olmak istiyorum hayatım boyunca
Mesleğimi çok seviyorum adayacağım kendimi canım çocuklarıma

Bu gece yine hüzün var içimde
Sarı renk tüm bedenimi sarmış
Buz tutmuş yüreğimin kapılarını
Dışarıdaki havanın kendisini
Soğuğa teslim etmesi gibi
Ben de acılarımı, kederlerimi
Ve de çaresizliğimi
Ay ışığına hasret kalmış
Issız ve kimsesiz gecelere
Teslim etmek istiyorum

Gözlerin yaşlı,kalbin puslu,ruhun perişan…
İçinde bir kor var cayır cayır yanan,
Sebebi de benim bunu adım gibi biliyorum anam.
Dertsiz kedersiz sanma ben de senin gibiyim kime dert yanam.

Uzaklardasın şu an hem de ulaşamayacak kadar uzaklarda,
Gönlüm bir yolunu bulup yanında olmaktan yana,
Seni çok özledi bu garip oğlun canıma can katan ana,
Beni ayakta tutan senin ihlasla ettiğin dualardır bana.

Gözlerim kapalı ama aklımda hala sen varsın.
Söyle bu garip sensiz buralarda ne yapsın?
Varsın bugün de senin için uykularım kaçsın.
Oğluyun halini bir görsen anam hıçkıra hıçkıra ağlarsın.

Dışarıda şakır şakır yağmur yağıyor,
Ağlamamak için zor tutuyorum kendimi ciğerim yanıyor.
Bilmem ki ne zaman biter de bu gurbet eller,
Oğlun kavuşur sana da tükenir bir bir dertler.

Zannetme ki oğlum beni aramıyor sormuyor,
Sensizlik öyle zor ki saniyeler seneler gibi geçmek bilmiyor,
Sakın bana kızma anam buralar hizmet bekliyor,
Öğrencilerimin hepsi senin için yürekten dua ediyor.

Bugün yine telefonla konuştum hasretini gidermek için,
Sesin titriyordu zor dökülüyordu sözcükler ağzından niçin?
Sana anam derken içim cız etti ağlamaya başladım.
Sen de koyuverdin kendini ben ocaklar gibi yandım.

Ana üzülme ben gurbette olsam da diğer kardeşlerim orada,
Bağrına basacak oğlun Enes; kızın Melek yanı başında,
Oğlun ışık götürecek garip memleketlerdeki ışıksız körpe dimağlara,
Dualarımda ve kalbimde hep sen varsın ana.

Ben de istiyorum her zaman dizinin dibinde olmak,
Kim ister ki anasından uzakta ayrı kalmak,
Biliyorum ki yaradan sevenleri birbirinden ayırmayacak,
Oğlun muhakkak bir yerlerde sana kavuşacak.

Hakkını helal et, bol bol dua gönder bana,
En büyük hediyen dünyada bu olacak ana,
Oğlunu hiç merak etme o hep ışık götürme sevdasında,
Şu an oğlum nerde ne yapıyor diye sorarsan?
Ders anlatıyor tahta başında…

Bütün sevgiler aynı kapıya çıkıyormuş meğer
Bu yaşıma geldim bunu yeni fark ediyorum bu her şeye değer
Hangi yoldan gidersen git varılacak yer aynı
O’na dilbeste olmaktan başka elden ne gelir gayrı
Bütün bulutlar O’nun sevgisinden ağlarmış
Yere dökülen tanelerin adı bile başkaymış
Meğer onlar sevgiliye dökülen gözyaşlarıymış
İnsan bazı şeyleri yıllar sonra aşık olunca anlarmış
Güneşin bile gösterdiği sıcaklık aslında yalanmış
Bütün bunların hepsi sevgiliye duyulan aşktanmış
Rüzgarın bile eserken çıkardığı sesler
Sevgiliye olan büyük bir aşkın itirafıymış
Kuşların bile gökyüzünde uçarken çıkardığı cik cikler,
Sevgiliye söylenen seni seviyorum nakaratıymış
Dağların bile içinde gizli bir aşk varmış
Onlar bile bahar gelince dayanamaz
Sular gibi hüngür hüngür ağlarmış
Bu hal bütün sevgilerin sevgilisine duyulan aşktanmış
Bütün sevgiler aynı kapıya çıkıyormuş meğer
Bu yaşıma geldim bunu yeni fark ediyorum bu her şeye değer
Hangi yoldan gidersen git varılacak yer aynı
O’na dilbeste olmaktan başka elden ne gelir gayrı

Yürekten severiz Türkmen kızını,
Yalın iffetine öze vurgunuz.
Görmüşlüğümüz yok ele bakarken,
Acı kahve renkli göze vurgunuz.

Hüzün var,neşe var insan olanda,
Oynar yiğitlerim meydan bulanda,
Hoplar yüreğimiz davul çalanda,
Curaya,sipsiye,saza vurgunuz,

Çepikli bizimdir,delilo bizim;
Davulla zurnayla açılmış gözüm;
Hoyratta türküde dizilmiş sözüm,
Aydın zeybeğinde dize vurgunuz.

Serin yaylalarda suya kanarız,
Güneşte kararır,tipide donarız,
Yağmurda ıslanır,günde yanarız,
Güzüne,kışına yaza vurgunuz.

Yayla bir,ova bir,ilimiz aynı;
Ülkü bir ,gaye bir ,yolumuz aynı;
Şiir bir,şarkı bir,dilimiz aynı;
Atalardan ibret,söze vurgunuz.

Çalıydık,çırpıydık olduk orman,
Atadan miras bu eşsiz vatan,
Hepten gururluyuz böyle olmaktan,
Türk’üz dedikçe biz,bize vurgunuz