şşşş… sessizlik… biraz sessizlik lütfen…

**İkra** · 09.04.08, 00:10

şşşş… sessizlik… biraz sessizlik lütfen…

Biliyorum, biliyorum çok dolusunuz bana karşı… bir an önce içinizdeki zehri akıtmak istiyorsunuz biliyorum… ama bu acınızı anlayabilmem için hepinizi teker teker dinlemem lazım… hep birden konuşursanız hatalarımı bilemem…

Vicdanım gel sende otur yanıma,
iyiliklerim siz gidin şuradaki en uzaktaki tepeye… değeriniz bilinmediği için ihtiyacım yok size…
deliliğim… sende git bir yerlere… bak onları dinleyeceğim… beni esir alıp yine yanlış bişey yaptırma bana… hadi git sende… nasıl olsa bi gün yolumuz kesişecek bir yerde…
umutlarım… hadi bakalım sizde geldiğiniz yere, bulutların arasına gidin… hayallerim, aman Allah’ım sesim titredi… sizde gidin… ama çok uzağa değil… anlaştık mı?!
Göz yaşım nolur sen biraz daha kal benimle… vicdanıma arkadaş ol hesaplaşırken onlarla…

Evet şimdi dinliyorum sizi…
Biri bağırdı yalan söyledin bana diye… vicdanıma döndüm baktım hiçbir rahatsızlık belirtisi yoktu… gülümsedim bağırana…
Başkası aldattın beni dedi… gözüm yine vicdanımda aynı yerinde ve aynı rahatlıkla oturuyor…
Diğeri sağ taraftan seslendi; boş yere suçladın…
Bir başkası; beni sevmedin…
Biri daha; benimle oynadın…
……
devam etti durdu… vicdanım bu sözlere rağmen hala yanı başımda hiç kıpırdanmadan oturdu…

gerilerden, derinden ve uzaktan bi ses bağırdı bu sefer… beni bırakıp gittin… içim ürperdi birden… vicdanım kıpırdandı… göz yaşıma döndüm… aktı akacak durumdaydı… ellerime baktım, titriyordu…

tamam mı?! bitti mi?!
Hepinize teşekkür ederim… şimdi gitme sırası bende… homurdandı karşımdaki kalabalık… yine o gerilerden, uzaktan gelen ses “nereye” dedi…
“Gidiyorum işte… ben varken bu kadar canınız yandı… ben yokken daha mutlu olacağınız ortada… gidiyorum, nereye olduğu önemli mi sanki?!”