Seni hep gülen gözlerinle hatırlıyorum. Bakarken insanın ta derinlerine bakan, içindekini gören gözlerinle... Ben, senin gözlerinin delisiydim bir zaman. Başka hiç bir şeye bakma, hep bana bak, hep beni gör isterdim. O zamanlar, bunu sana söyleyemedim.Aramızda gizli kalmış şeylerden biride buydu. Gözlerinin bu denli tutkunuyken sana bunu söylememiş olmam, ne kadar da tuhaf geliyor şimdi bana. Korkmuştum biliyor musun, sana bu kadar bağlanmış olmamı bilmenden korkmuştum. Çünkü ben, senden önce kime bağlandığımı hissettirdiysem, beni öylece bırakıp gitti hepsi. Sende korkacaksın sandım. Sende bırakıp gidenlerden olacaksın sandım. Yine de kaybettim seni...
Genellemelerden kaçınmalı insan. Duygularımı, sana olan bağlılığımı öğrendiğinde gideceksin diye düşünürken, sen bunu öğrenememeye isyan edip gittin. Sen, sana ne hissediyorsam, bunu hep kendime saklamama kızıp gittin. Ben şimdi yine yalnız, yine umarsız...
Garip bir sızı var içimde sana dair. Bak, bunca zaman geçti ama o sızı hiç geçmedi. Geçmeyecek de... Seni suçladığım için duyulan bir sızı değil bu. Yüreğimdekileri sana bir türlü aktaramamaktan kaynaklanan pişmanlığın yarattığı sızı... Çok sonraları, yani sen gittikten epey sonra,"Bir kez olsun beni ne kadar çok sevdiğini söyleseydi, kapısında köle olurdum" dediğini söylediler bana. Gerçekten bu kadar çok sevmiş miydin beni ? Benim için herşeyi göze alabilir miydin? Ah, ***** ben... Nasıl da göremedim bunu...Nasılda bırakmadım kendimi sana ve aşka...
Bu saatten sonra, hiçbirşeyi değiştirmeyeceğini bilsemde söyleyeceğim. Hayatımda her şeyden, herkesten çok seni sevdim ben. Hiç kimseye böyle kör köütük, böyle deli, böyle tutkulu aşık olmadım ben. Ne yapmadıysam, ne söyleyemediysem, hep seni kaybetme korkusundan kaynaklanıyordu. Ben seni böyle severken sen, sırf aşığım diye terk etseydin beni, dayanamazdım buna. Kaldıramazdı yorgun kalbim böyle bir ayrılığı. Şimdi en azından kendimi avutuyorum. Salakça bir avuntuda olsa, buna sarılıyorum. Bazen, bunca yıl sonra karşına çıksam ne yaparsın diye düşünüyorum. Sonrada bu düşünceyi siliyorum hemen beynimden. Hayatını alt üst etmeye hakkım yok. Kendim ettim kendim buldum işte... Duygular yaşanırken, hissedildiği an söylendiğinde değerli. Biliyorum ki şimdi seni çok sevdiğimde dudaklarında hafif bir gülümseme olacak, için sızlayacak "treni çoktan kaçırdın" diyeceksin. Bunca zamandan sonra, seni deli gibi sevdiğimi bilmeni istememin tek nedeni, beni arada bir de olsa, kızgınlıkla da olsa hatırlaman. Ben seni gülen gözlerinle hatırlıyorum.. Sen de deli sevdamla hatırla beni...


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla

