Konu: aynamda yüzün...

Başımın içinde dolanıp duruyor hayatın yükleri. Omuzlarımdan saldığım kederleri yeniden yükleniyorum omuzlarıma. Anlasan anlaşılır olur muyum sana. Bilmediğin kadar küçük yüreğim. Bilmediğin kadar hasta. Gitmeye mecali yok senden. Kalmaya mecali yok sende. Şaşırıp kaldığım bir sabah düşüsün sen uykunun ansız bölünüşlerinde ancak hatırlanabilen.

Hatırlandığında yüzünde ne tebessüm ne de hüzün bırakan bir sabah düşüsün. Belki de bu yüzden hatırlanırlığınlayım yirmi dört saatinin her dakikasında. Keşke kolay bir şey olsa seni sevmek ve keşke kolay bir şey olsa seni düşünmemek. Gereksiz bütün ayrıntıları yaşıyorum tekrar ve tekrar hayatın manalı manasız yerlerinde. Bir yere dalıp gidiyor gözlerim. Yüreğimin sessiz yasları tuttuğu vakitlerde. Bu kadar olmasan bende diyorum yorgunluğum bedenime asıldığında. Küçük isyanlar söylüyor benden izinsiz dilim ve küçük isyanlarımı siliyor hemen aşksın sen diyerek. Ben ne yapsam sana dönüşüyor yaptıklarım. Hüzün denizimin dalgalarında boğulduğumda bir sen oluyorum kendimi kurtarıcı. Umut selleri yağdığında bir el oluyorum ve belki de bu yüzden hep gidip geliyorum gözlerinde. Kalmaya gelsem yüreğine bir korku asılıyor yüreğimin ucundan. Yanıp tutuştuğum bütün korkularımı çekip alsan benden siyahım. Yasımı bu kadar büyütmesem teselli gözlerin beni gördüğünde. Olmasam artık siyah masalın canı acıyanı. Hayatın yükleri omuzlarımda yine vakit umutsuzluğa gebe. Susarım bu yüzden sana, konuşurum içime.

Anlamsız hıçkırıklara dönüştü yine gecemin üçü. Anlamsız ve bitmeyen hıçkırıklara. Uzansam yanına sessizce geçer mi siyahım? Bu yağmurlara kalışım biter mi sarıldığımda gölgene? Birkaç dakikada biter mi gecemin üçünde ki kendimi yitirişim? Bugün nisana kar yağdı bulutlarımdan siyahım. Tuttuğum dileği kayan yıldızlar ulaştırmadı ulaşması gereken yere. Bugün üşüdüğüm yerde kıpırtısız kaldı bedenim. Yasımı göremeyenim, yaşadığımı sanıp da öldüğümü hissedemeyenim kar yağıyor iliklerime. Isıtabilirsen ölmekteyim, gömme beni beyazların içine. Git baharı getirsin sesin. Git kalma bende sessizliğinle.

Aynamda gülümseyen gözlerine bakıyorum, yüzüme çiziliyor sensizliğin kalın hatları. Dalıp gidiyorum olduğun şehirlerin ıslak caddelerinde. Avucumda sıcak elin. Yetişemediğimiz bütün otobüsler beklemese diyoruz içimizden. Adımlarımız koşuyor içimiz kalıyor caddeler boyu. Gözlerini yakalıyorum gözlerimin içinde. Aşk uğruyor aynamda yüzüme. Gülümsüyorsun sen, gülümsüyorum ben. Omuzlarımda hayatın yükleri iyi ki tanıdım seni oluyor mırıldandığım kelimem. Omuzlarımda hayatın yükleri iyi ki varsın siyahım...

memories

... kömür karasıydı ya hani saçlarım, artık değiller.....

okundukça okunacak, çok güzel bir yazı. yüreğine, emeğine sağlık "tuhafım".

anılar bugün gülümsetiyor beni, yarın için sessizim...

bir kac kere okudum,hayir anlamadigimdan degil sadece görmedigim ayrintilar varsa emin olmak icin ve her sseferinde..

Anlamsız hıçkırıklara dönüştü yine gecemin üçü.

buraya takildi gözüm.buradaki ifade cok güzel his bir anlatim yine senden

tebrikler

teşekkür ederim.. üçte uğrayan hüzünlere alıştım artık..

Kime baksam "sen" denir ya, kendimde bile "sen" buluyorum desem çok mu gelir aşka.

Etkileyici satırlar,etkilenen duyguların izinden geldiği belli.Teşekkürler