• Reklam
+ Konuyu Yanıtla
2 sonuçtan 1 --- 2 arası gösteriliyor
  1. #1
    Alp_karakartal adlı üyenin avatarı
    Kayıt Tarihi
    17-04-2008
    Mesajlar
    59
    Karizma Gücü
    0

    Sürgün akşamları

    Sürgün Akşamları

    Ben akşamları hiç sevmezdim sevgili.
    Yalnızlık dolu gurbet akşamlarını.
    Anadolunun ucra bir köşesinde.
    Kimbilir kaçıcı sürgün olduğum,
    Avlusunu yıkık duvarların çevrelediği,
    Çatısı çökmüş, sıvası dökülmüş
    Evlere ulaşan çamurlu sokaklarıyla,
    Küçük yoksul bir kasabada.
    Akşamüstü yuvasına koşanları
    Seyrederdim, yalnızlığıma,
    Çaresizliğime isyan ederek.
    Bilirdim; o yoksul insanları
    Sevenleri karşılayacak kapıda.
    HOŞ GELDİN! diye fısıldayacak
    Sevgi dolu, hasret dolu bir ses.
    Ya ben, ben yine;
    Her yalnız akşam da olduğu gibi,
    Çamurlu dar sokakları adımlayarak
    Kasabanın tek lokantasına varacağım,
    Ayağı sallanan tahta masaya oturacağım,
    Siparişini vereceğim bir tek mönüsü
    Belki de dünden kalan yemeğin.
    Kirli paslı kaşığı sallayacağım
    İyi yıkanmamış tabaktaki yağı donuk
    Tam ısınmamış yemeğe.
    Lokmalar boğazıma dizilecek,
    Yutkunacağım zorlukla.
    Uzanacağım dibi kireç tutmuş sülahiye
    Ağzı kırık baradağa doldurup.
    Toprak kokan bulanık suyu,
    Yudumlayacağım miğdem bulanarak.
    Kalkıp parasını ödeyeceğim
    Yiyemediğim yemeğin,
    Yine bekleriz beyim, yine bekleriz;
    diyecek lokantacı sırıtarak,
    Bir tek akşamcı müşterisi ben iken,
    Tek daimi müşterisi olduğum halde.
    Gerisin geriye döneceğim karanlık,
    Tenha ve dar çamurlu sokaklardan,
    Loş; yarı aydınlık odama kapanacağım,
    Uyuyacağım yalnızlığıma sarılarak
    Yine yalnız bir güne uyanmak üzere,
    İşte ben; bu duygu ile yaşadım
    Sevgiye hep özlem duyarak,
    Ta ki, sana rastladığım
    O sıcak yaz gününe kadar.
    Sıcak gülüşün içime aktı,
    Heyecanla çarptı katran bağlamış kalbim.
    Sevdim; sevildiğimi zannederek.
    Evlenecektik seninle; çocuklarımız olacaktı,
    Mutlukla dolacaktı küçük yuvamız,
    Sona erecekti kaderim olan yalnızlık.
    Bilemedim anlayamadım,
    Meğer bir başkasıyla imişsin sen,
    Başkasına ait olan biriyle.
    Yıkıldım kahroldum yeniden.
    Anlamı kalmadı artık yalnız akşamların
    Artık daha da karadı gecelerim.
    Biliyorum, bu sana son elveda deyişim.
    Bir daha yanlızlığa uyanmayacağım,
    Çün ki; ölüme sürgün edilmişim.

    23.03.2006
    Kara Kartal
    (Küçük kasabanın sürgün şairi)
    Ne Mutlu TÜRK'ÜM Diyene!



    ALPEREN KARAKARTAL
    YALNIZ SERDENGEÇTİ

    Fenerbahçe'm; sen çok yaşa!

  2. #2
    Misafir
    Ziyaretçi
    teşekkürler

 

 

Bu konuyla ilgili etiketler

Bölüm Açıklaması

  • Yeni konu açmak için giriş yapmalısınız.
  • Bu bölümde konulara mesaj yazabilirsiniz.
  • Eklenti yükleyebilmek için giriş yapmalısınız.
  • Mesajlarınızı düzenlemek için giriş yapmalısınız.
  •