Yok degerin...kirilmis kus kanadi gibisin...
Ne zaman cirpinacak olsan yorgun düsürürsün bedeni...
Sen ne zaman gökyüzüne bakacak olsan tuhaf bir hüzün kaplar en gizli kimselere gösteremedigin yüregini...
Nasilsin diye sorana iyiyim der gecersin...
Ucamayan kuslar nasil iyi olabilir hic düsünmezmisin?...
Etrafini aydinlatirken icinden binlerce kivilcim kopardigini...
Bir bir kendini eritip...tek tek damlalarini toplayip birlestirdigini..
Söyleme kimse bilmesin...
Kimse bilmesin kanadi kirik kus oldugunu...
Yarali ceylanin gözleriyle dünyaya kafa tuttugunu...
Ufak bir tebessüm yerlesince gamzenin karanlik kuyusuna...
Dünya mutlu saniyor...
Hayat ezemem bunu diyor...
Bilmezler ki ezilecek karinca kadar degerin yok...
Faydan etrafina, kendine bir hayrin yok...
Üzüldügün bu degil...kirik ve yarali olmanin da anlami yok...
Güclü saninca herkez bir okadar daha yükleniliyor...
Tasir bu saniliyor...
Yorgun düsüyor...
Gizli gizli yara sariyor...
O nu herkez kartal saniyor...Istese ucar deniliyor...
Onun az karincaya,
Az kanadi kirik kusa,
Az da yarali ceylana benzedigini kimse bilmiyor...
Bilmiyor...
SunShine


LinkBack URL
About LinkBacks


Alıntı Yaparak Cevapla




paylaşım için sağol..
