Konu: Kim?

Anlamsızdı yine yanlızlık..
Boşluktaydı bütün sevinçler...
Ağlamaklı bakıyordu tebessümler..
1-2 güzel sözle harmanlanırdı aşk,bir iki ufak hediye
ilgiyse beklenirdi hep...
doğallık sarardı bazan ruhları ,
bazanda sevgisizlik çağırırdı gözyaşını;
yanlızlık hissettirirdi bağımlılığı..
Bazan pornografik düşünürdü aşk ..
Çok uzaklardan büyüyerek gelirdi.
Kırılmış hayalleri topladı kanlı eller;
doldurdu ciğerine yanlızlığın son nefesini ..
vazgeçirdi bazan aşk
bazanda mutlulukla mutlu oldu
içi içini yedi söyleyemedi,izlerim ancak dedi yaşarken
alışmışlıktı onun ki de
korktu bi başka kırmızıdan
lafta kaldı bazan en derindeyken;
oyuncak sanıldı..
şımarık çocuklarn elinde bi o köşeye attıldı bi o köşeye..
ulaşılmazlık mıydı uzaklık mıydı neydi ki onun adı?
belki 30 belki 40 yılı aştı yaşı;
belkide ilk günden tükendi
belki hiç başlamadı
sadece özlediler onu...
teması kaçmış çalıntı duygularda yaşandı bazan,
bazanda ufak bi taşta anlam kazandı...
yorgun düştü kimi zaman,
gördüm onu..
izledim
hepsini izledim
yanlız bıraktım, yanlız kaldım.
yordum,yoruldum.
hissettim,hissettirdim belki
ama uzak kaldım hepsine
öylesine uzak ki..!
hayalleri kıranla dipdibeydim,
oyuncak edenle oynadım,
ulaşılmazla arzu ettim ,
aşlımışlıkla alıştım,
üfürenle içime çektim,
ilgisizle ilgilendim,
en doğalıyla kandeştim,
boşlukta olan sevinçlerle mutluydum,
yanlızlıkla arkadaştım,
ilk günden tüketen 30 yaşına getirendim
hepsi bendim ...

"teması kaçmış çalıntı duygular" Gerçeğin en yüzüne vurulmuş,vuruşun tokat kılıklı hali,tokatın başlıksız,başlığın susmuş hali...

Yüzünü dökmüşsün yokluklara,oyunun sadece kuralları kalmış aklında,avuçlarında ise tutmaya çalıştığın,düşmesinden korktuğun camdan hayallerin.

Gecenin karanlığını,ateşin suda çıkardığı tatsız cızırtıyı,türkü kıvamında şarkı tadında,sözsüz müzik havasında besteleyip dinletmişsin ruhuna.

Tokat atmışsın başlıksız yazınla,büyümüşsün yazının acı tadında...Büyütmüşsün yazını ,yaşadığın anlar hatrına.

Günlerin dökümü var yazında...Gün yaş döküyor şimdi gecenin en masum anlarına...Sen sadece gülerken ağla...

Bütün Bu Hisler Tercüman Ruha.

Onu Anlamak Adına Hepsi Ama Hepsi.

Ama ?

Ne Zaman Anlamlandırdık Onu Yanlış Yaptık Hep Uzak Göründü Ama Yaşadık Dedik.

Yaşamak İstedik Olmadı. Olmadı Dedik.

Yaşasaydık ?

Mümkün Olanı Kılmak İstedik.

Acaba İstedik Mi ?

yanlız bıraktım, yanlız kaldım.
yordum,yoruldum.
hissettim,hissettirdim belki
ama uzak kaldım hepsine
öylesine uzak ki..!

Yalnızlık çoğu zaman hiç olmadığı kadar anlamlıdır...

Gülerken ağla diyenlerle ağladım mutluluğunda,acınında en kuytusunda..
Anlamlı yanlızlıklarla sarılıp uyudum ,
teması kaçmış şiirlerde aşk yaşayanların dostuydum hep
camdan olan hayallerimi kucağımda taşıyorum ayağımdaki hayat dikenleriyle.
acımasızca batıp kanatsada acıyla büyümedik mi hepimiz?
acıdan çıkardığımız küçük mutlulukların sahibi değil miyiz ki hepimiz?
dönüp baktığımda hayat sayfalarına acının attığı imzaların üstüne mutluluk imzası atmışım birer birer..
yorgun düşmüş biraz sayfalar karanlanmaktan ama olsun,onlar benim sayfalarım dimi?
başkası imzasını atamadı ya altına,hep kendi duygularımı,kendi mutluluklarımı,kendi acılarıma bana ait bi şekilde yaşadım ya isterse sayfalar yırtılmış olsun önemli mi ki?