Konu: gözlerime hüzün kaçtı...

İçimde ki küçücük hayatları kesip alıyorlar sanki. İliklerimde dolanıyor ayrılığın sancısı. İstemediğim bütün hüzünlerin içine düşüyorum vakitsiz. Kendimle kaldığım yerde hep kendimsiz insanlara tutunuyor ellerim. Sevmeseydim keşke dediğim her sabahın sonuna yinede iyi ki sevdim sözleri düşürüyorum pişmanlılarımı unutarak. Umut ayrılığa boyanıyor uzattığımda ellerimi.




Yaz geliyor dallara. Ekşi eriklerinden yediğim ağaçların çiçekleri dökülüyor. Benim içim sancılanıyor. Her gidişte bir yanımı buduyor insanlar umarsızca. Her gidişte bir beni düşürüyorlar toprağa; kendilerini alıp giderken. Bugün batan güneşe hıçkırıklarımdan sürüyor ismini kalbime yazmış bir seven. Fark etmeden gözlerime dokunduruyor yalnızlığımı. Kafamın içinde bin bir soruya dönüşüyor anılarım. Sevdin mi dediğim her sorumun yanıtı oluyor sanki sevilmemek. Bana ağlamak yakışıyor sevdiğim yokluğunda bir hüzün bulmak yakışıyor. Dar geliyor hayat; nefesime zincirlerini geçiriyor Azrail. Anlat bana diyorum, anlamayacağımı bilerek. Dindir bu yenilmişliğimi. Umutlarından sür acılarımın üzerine. Sev beni. İçimde kopan kıyametleri görerek sev ve artıp duran pişmanlıklarımın bir yanından tutup kaldır beni pişman olmayacağım gözlerinin derinliklerine. Yalnızım sevdiğim ölmek teselli eder mi içimi? Bitirir mi bu kimsesizliğimi.




Akşam iniyor bulutlarıma bak. Yağmur yağıyor Ankara'nın caddelerine ben senle yürürmüşüm gibi adımlıyorum odamın sensizliğini. Yüreğimi kesip duruyor mesafeler. Ve özlemlerime noktasını koyamıyor kavuşmaya işaretlenmiş takvimler. Yanağıma yağmurlar sür sevdiğim içinde az ferahlık olan yağmurlar sür. Bugün ihtiyacı var yalnızlığımın, yalnızlığına. Bugün ihtiyacı var yarım kalmışlığımın, yarım kalmışlığına. Hüzünlerimi sarmala sevdiğim, gözlerimin kıyısından eksilmeyen yaşlarımı kurut mesafesi yürek olan şehirlerinden. Bugün sev beni sevginin en gerçeğiyle. Mevsim bahar sevdiğim, hüznüm de ayrılık var, gönlüme dar geliyor bu yüzden bütün mekânlar. Gel ve kurtar beni. Gözlerime hüzün kaçtı, uyut beni.



28.04.08

Cok güzel...

önceki yazilarinda aci o kadar keskin o kadar dokunakli ki (ve nedense yazilarini hep ayni hikayenin bir sonraki bölümü gibi okuyorum) sanki bu aci biraz dinmis ama unutmak ya da sevgiden vazgecmekten kaynaklanan bir dinme degil,nasil anlatsam...sadece seviyor olmak (onsuz,ayrilik dahilinde ) bile dayanilir bir sizi birakmis geriye sanki bir kac sonraki yazi/yahut siirinde "icimde öyle güzelsin ki onu kirletmeyecegim seninle " diyeceksin gibi hissettim.

ve inanilmaz bir huzur hissettim bu satirlarinda. tesekkürler...

siyahın masalı bu..ardından yürüdüğüm sürece satırlarımda olacak bir siyah masal..günün birinde diyebilir miyim yazdıklarını bilmiyorum ama şimdilik keskinliği hafiflemiş bir aşk içimde dolanan. yeri geldiğinde acının en dibinden yazılacaktır yine biliyorum..

her sabah kavuşmalara işaret otobüsler ve her akşam ayrılıklara. o şehre sığmıyor yüreğin değil mi? dar geliyor hayat her adımladığın yalnızlıkta. onsuzken onla olmak. hayaletiyle yetinmek, emek vermek, düşlemek, düşünmek, ölmek, illa sevmek...



sonu olmayan bir yolun başlangıcı nerdendir bilmiyorum. kaç zaman geçti bu yaralı sevdanın üzerinden. takvimler yalancı. üç yüz atmış dokuz gün diyor ben daha fazla diye hesaplarken. saymıyorlar dakikalarımın aylara denkliğini, saniyelerimin; saatlere.



yalana alışkın her şey. dürüstlüğünde kaldığım küçücük bir kalbim var kocaman bir aşka vurgun. bugün de gün umutsuz perdemde. bugünde ay dolunay değil. sensizliğin kaçıncısındayım diye sormuyorum kendime. sensizliğin sonuncusuydaymışım gibi umutlu olmak istiyorum her doğan günde. yapamıyorum...yaptırmıyorsun. küçük bekletmelerinin ne kadar ölümcül bekletmelere gebe olduğunu düşünmüyorsun. zaten hep böyleydin sen. düşünmelere hiç gelemeyen. göremeyen, görmek istemeyen. yorgun bir sabahtayım sevdiğim. mutsuz olduğunu bildiğim ve mutsuz olduğumu bildiğim bir sabahtayım. sen uyurken mutsuzluğunun içinde ben uykusuzluğumla hayaletinin uyanmasını beklemekteyim. vakit mi?



sorma belki senelerce yaşlıyım senden. belki senelerce yorgun ama günleri hiç karşılaşmayan iki sevgiliyiz biz. biri dünde yaşayan, diğeri hayaletinle avunmaya çalışan. kimbilir mutsuzluğunun bittiği bir vakit görebilirsin umudun bittiği yerde seni beklediğimi. kimbilir belki yorgun bedeninde ki küçük yüreğinde hissedebilirsin gün be gün eridiğimi. kimbilir..



mutlu musun?

...Sev beni. İçimde kopan kıyametleri görerek sev ve artıp duran pişmanlıklarımın bir yanından tutup kaldır beni, pişman olmayacağım gözlerinin derinliklerine...

...Sensizliğin sonuncusuydaymışım gibi umutlu olmak istiyorum her doğan günde. yapamıyorum...yaptırmıyorsun. küçük bekletmelerinin ne kadar ölümcül bekletmelere gebe olduğunu düşünmüyorsun....

...Biz. biri dünde yaşayan, diğeri hayaletinle avunmaya çalışan. kimbilir mutsuzluğunun bittiği bir vakit görebilirsin umudun bittiği yerde seni beklediğimi. kimbilir belki yorgun bedeninde ki küçük yüreğinde hissedebilirsin gün be gün eridiğimi. kimbilir...

Sanatlı sözler yok,geleneksel simgeler yok,rükün vazifesi görecek deyişler yok;yazı tarzınızı üslub anlayışından ziyade öncelikli olarak feminen karakterin tezahürü olarak görüyorum.

Sahi bir erkek gözü yaşlı umutla bekleyen biçare rolünü oynayabilir mi? Aslına bakarsanız oynar,fakat yukarıda saydığım zırhları kuşanarak oynar.Bir kadın için monolog ve yahut iç yakarış yazmak hiç zor değil,ama (hicap duyan)erkek için bu yük çok ağır.

Sevdiğim buralarda olupta,yazdıklarımla ne kasteddiğimi görebilseydi keşke.

Yazınızı parçaladığım için mazur görürsünüz umarım.Yüreğinize sağlık, kaleminiz hiç susmasın. Saygılarımla.

teşekkür ederim.. görebilir belki

harika .. (:

Yüreğinize, kaleminize sağlık...

tuhafım tarafından gönderildi.

beklemekteyim. vakit mi?

mutlu musun?

Bu sorunun cevabını çok merak ediyorum...
Mutlu mu ki?..

senin için sorarım bunu ama cevabını alman uzun sürebilir
teşekkürler...

yüreğine sağlık