kolay değildir yazmak,bir başladınmı bırakamazsın...
az önce şu sözleri sarfediyordum derttaşıma.başlayan eksik cümlelerimin arkasında birer virgülle bir soru işareti daha kalıyordu geriye.
o kadar kolay değildi herşey,başlayan biter gibi yitik şeylere harcamak güzel değildi ömrü.ömür dediğin doya doya yaşanır,içinde burukluklar olur çoğu zaman,arkasından yapamadıklarına hüzünlenerek geçirirsin yüreğindekileri,sevinçlerin anına ortak olurken heyecanın verdiği o ateşle sanki hiç birşey yokmuş gibi geride yaşamaya devam edersin.
hepimiz için birşeyler var,biraz umut,biraz acı,fazla fazla hüzün biraz da ölüm.geride bıraktıklarımıza taktığımız karanlık isim "ölüm" belki de henüz ruhları bedenlerindeyken bile öldürdüğümüz kişiler vardır arkamızda.
halbu ki biz böyle olsun istememiştik değilmi?
sen istemedin,ben istemedim..peki neden oldu bu nedensiz şeyler? bilmem,dersin yine elinde bir sigara.
yinemi hayaller...hayır bu defa gerçekten konuşuyoruz.bir gerçekten bahsediyoruz.arkamıza aldım ölümsüz "ölümlüleri" hayatımıza bir şekilde anlam katıp daha sonra birden yok olanlar adına bir kadeh kaldıralım bu defa.ölmelerinin şerefine![]()
biraz vardınız,biraz yok oldunuz ama hayatımıza kattıklarınız hiç değişmedi.ya umut oldu ya hüzün ya da sevinç...
ama bunun sonunda yine yok oldunuz.bir kömür gibi geriye kalan küllerde iz aramak değil,küllerinden yeni doğan anka kuşu misali anlam kattıklarınıza anca bir teşekkür...
( bitmese de, bitirdim bu yazıyı)
umudun güncesi


LinkBack URL
About LinkBacks
)
Alıntı Yaparak Cevapla
E



