Konu: Senli Notlarım..(Birikinti)

Kimse görmedi, hangi kapıdan girdiğini...

oysa ben, sabahın ilk saatlerinden beri bekliyordum...

Kanatlarınla süzülüp geldin, bahçemin kapısının önünde dinlendin...

ve sonra,

içeri girdin...


Tıkırtıya uyanan yalnızlıklar çoktan ölmüşlerdi...

O günden beri notlar biriktirdim düşsel demlerimde...

tırnağımdan artırdığım yaşam hücreleriyle...

alıntı

kimsesizliği örten çocuklar görmüştüm. Sokağın rüzgar almayan bir köşesine kıvrılmış mışıl mışıl uyuyorlardı. Fotoğraflarını çekmek istedim önce ama sonra onları an içinde dondurmak yerine, hafızamda canlı tutmayı tercih ettim...


İnsanoğlunun çelişik çıkarları arasında yerimi bulmaya çalıştım... Aslında bende orada, kaldırım taşları üzerinde, açıks sırtından soğuk bir rüzgarın girdiği çocuklardan biriydim... Bir fısıltıyla gözlerimi açtığımda beni gördüm, bana bakarken... Uyuyormuş gibi yaptım, bana bakan "ben" elindeki fotoğraf makinesini önce üzerime doğru çevirdi, sonra vazgeçti...


Herkes bir şeyler bildiğini saklıyordu gözlerinde... Bense okumaya çalışıyordum eksik cümlelerde...


Şimdi sana rastlayan yanımla konuşuyorum, üzerimi açık bırakan her bez parçasından usulca girdin, burun deliklerimden, ter gözeneklerimden...


Aşkla üşüyen çıplak bir neferim bu kaldırımın kenarında...

çok güzeldi canım.. teşekkürler

Tıkırtıya uyanan yalnızlıklar çoktan ölmüşlerdi...

rica edebilirim zannımca,yazan güzel yazmış,sağolsundur


Bilendiğim zamanlarda oldu, seviye...
Oysa
yaprak olmuştun....


Geçen sonbaharda hangi şehrin yapraklarına basıyordum umursamadan...

Günler hep böyle geçti, yoğunlukların ardı arkası kesilmedi. Tınılar piyanomun tuşlarındaydı, her tuşun biri siyah biri de beyazdı... Son noktayı değil ama, son notayı bulmuştum aşkta....


Az sonra sonbahar gelecek,

bir yaprak daha

kokusuyla

yüzüme

sürünecek...


Deniz şehrin parmaklarını yalıyor...
işte böyle bir
iklim
de

bir yaprak hışırtısı yüreğimde...

eline sağlık hocam çok güsellll

(_KaLPSiZ_) tarafından gönderildi.

Geçen sonbaharda hangi şehrin yapraklarına basıyordum umursamadan...

Bu Bir Tek Cümle Yetti bana...
Maziden bu güne seyahat etmeme,içlenmeme,dertlenmeme yetti.
Tşk.ler Kalpsiz...

tskrler emegine saglık kalpsiz güzeldi

Kanamanın insansı lisanı nedir ki yürekte...

Uzaklıklar mı, yoksa yakın olduğunun bu kadar da bilincinde olmak mı. Sorular yaydan çıkan okların sivri uçlarının vücuda saplandığı yerleri kanatıyor. Hani kifayetsiz kalınıyor ya ara sıra, işte yine aynı şekilde oluyor..

Dağınıklıklar başlıyor bir yandan... Bardağın içine kilitlenmiş suyun üzerine damlatıyorlar geçmişimi, rengi yaşam olana kadar karışıyorum...

Düğümler de atmak istemiyor insan yeri gelince, kanadığı yerlere. "Bırak kanasın ne olacak ki" geçiştirmeleri, aşk değil mi ki benzetmeleri... Kılcalların keyfi yerinde, toplardamarlarımın şehrinden tutup da getirdiği sana benzeyen sokaklarım değil mi...

o zaman yürüyelim sevdiğim...

mazgallardan geçip de birbirine kanasın hayatlar....

Durgunluk çöreklenince zamana, yüz kaslarının eylemsizliğinden bahsediliyor bu çevrede. Herşey biraz daha ağır hareket etmeye başlıyor. Kan akışı yavaşlıyor.

Dondurulmuş bir görüntüdeki hayatların arasından geçiyorum. Burada kalmak zorundalığının şırıngası bir damardan diğerine sıçrıyor.

belki az sonra kapıdan gireceksin...

belki hiç çıkmayacaksın...

belirsizlik içimdeki en güçlü suç örgütü, her gün bir başka özlem yüreğimdeki yalnızlık kentlerini bombalıyor...

kanasın taki bitinceye kadar yüregin...tesekkürler