Konu: Kader kimin elinde???

Ben bu soruyu öğrenmek amaclı acmak istiyorum aslında.Simdi kader dediğimiz sey Allah'ın elindemidir?Yoksa kisinin kendi elindemidir merak ediyorum.

Eger kader Allah'ın elindeyse ki hepimiz öyle biliyoruz.Allah niye kullar arasında ayrımcılık yapar.Yani herhangi bi tanıdıgımız cok iyi sartlarda yasarken ben kötü sartlarda yasarım(Maddi ve manevi)şimdi diyeceksiniz ki Allah insana akıl vermıstır kul istediği şekilde yasar.En ufak örneği;

Mesela annem ve babam yıllarca müthiş bi ask yasamıs ve mutlu bi evlilik yapmıslar.Maddi durumlarıda cok iyiymiş.Ama babam yıllar sonra Annemi aldatıp hatta hepimizi terktemeyi bile göze almıstır.Ki annem bunun sonucunda bir sürü zorluk ve yokluk cekmıstır.(ki annem dünyanın en müthiş insanı hepimizin annesi öyle)Buna dayanarak

1-Eger annemin kaderi Allah tarafından verildiyse annemin günahı ne ki o bir sürü acı cekmeye mecbur kalmıstır.Diğer insanlar evlerinde mutlu mesut yasarken annem niye acılar cekmıstır.

2-Eğer annemın kaderi kendi ellerindeyse bunu nasıl yapmıstır.
Yani babama git sen beni aldat ben sıkıntı ve zorluk cekeyim demiyeceğine göre:

Merak içinde actığım ve tamamen annem babam masalı uydurma olarak (ki gercek hayyat böyle örnekler var)


hepinizin yorum ve görüşlerini bekliyorum Selamlar ve iyi forumlar....

kader yoktur tesaduf vardır,herkesın kaderı kendı elındedır aksılık ıse aslında kötu tesaduftur...ınanclı ınsanlar aslında kader hapsınde özgurluk yaşayan ınsanlardır.

biraz yazanın
biraz da senin

SANATTARİHÇİ tarafından gönderildi.

kader yoktur tesaduf vardır.

İşte bu düşünceye bütün mahlukat kendi lisanlarıyla gülüyor..
aynı şeylere bakıp farklı şeyler görmek ne kadar da ilginç.

ınanclı ınsanlar aslında kader hapsınde özgurluk yaşayan ınsanlardır.

daha da ilginci ise budur, çünkü inançlı insanlar bu tarz düşünceleriniz için üzülmekte ve gayet mesut yaşamaktadırlar.

ve bazıları, tesadüflerle dolu hayatınızın! kıymetli dakikalarını burada niçin bu yazıları yazarak geçirdiğinizi görerek üzülmekte.

benim tesadüflere inandırdığım bir zihnim olsaydı, hiçbir saniyemi din ve felsefe forumlarında geçirmezdim, yaşayacağım tek hayatımın bütün saniyelerini bu düşüncelerimden dolayı değerlendirirdim, zavallı inançlıları! yollarından döndürsem ne olacak, ne bunu takdir eden olacak, ne de bunun bana sağlayacağı bir fayda!

Halbuki siz burada inançsızlığınızın tebliğini yapıyor, inançla ilgili her konuya birşeyler yazmayı boynunuza borç biliyorsunuz. Yok olacağını düşündüğünüz bir bedene bence yazık ediyorsunuz.

Bu ironik durumunuzun ve benzerlerinin durumunun elbetteki oldukça ciddi sebepleri var. İnananları kader inançlarından dolayı bir kafesin içinde görüyorsunuz ama, benim gördüğüm tatmin olmamış aklınızı sürekli bir şekilde "inançsızlığınıza ikna etmeniz" gerekiyormuş gibi geliyor. Bu da, burada olmanızın tek sebebi. Piksellere bakarak "tesadüflerden dem vurmak" varlıktaki ihtişamı ve harika sanatı izlemekten daha az can acıtıcı oluyordur eminim.

Sizin deyiminizle "kafes içinde olan bizler", hiç tanımadığımız sizler için gecelerin bir yarıları uykularımızı bölüp dua edebiliyoruz. İnsan olmanın farkı, sanırım, yiyip, içip, başkalarını hor ve hakir görüp, yatıp uyuyup, aynı hareketlerle dolu günleri geçirip toprakta çürüyüp gitmektense budur.

İmzamı buraya alıntılıyorum sayın Sanattarihçi. Biz kafestekilerin genel düşüncelerini yansıttığını düşünüyorum :

İnanmak, benliğin kendi mukadderatı önünde verdiği imtihandır. Onu aşk ile bağrına basanlar, bu imtihanda muvaffak oldular. Benliğin, bütün kuvvetleriyle kendi konusu olan kainatı kucaklayışı demek olan bu imtihanda aşkın sahipleri başarı kazandılar. Aşkın şahidi ise ızdıraptır. Izdırapsız ne hayat hareket, ne de gerçek düşünce doğabiliyor.

Her inanma hareketinde sevilen bir ızdırap saklıdır. ( Nurettin Topçu )

Kaderi anlatma gereği duymadım. Kendi eline bakıp, içinden geçen kan basıncının, alyuvar miktarının, kemik iliği yoğunluğunun, dizaynının olması gerektiği gibi oluşunun, parmaklar arası kıkırdakların konumunun, bir tek parmağın olmamasının bile elin işlevini bozuyor olmasını tesadüflere bağlayabilen birisine kader anlayışından bahsetmek, onun felsefesini anlatmak yersiz olacaktır.

Bize acıyor olmanıza üzülüyorum. Oldukça ironik bir durum.

ınsanlar kendı kaderını yaratır bence de tesaduf kadere ınanmam

aslanbash tarafından gönderildi.

İşte bu düşünceye bütün mahlukat kendi lisanlarıyla gülüyor..
aynı şeylere bakıp farklı şeyler görmek ne kadar da ilginç.



daha da ilginci ise budur, çünkü inançlı insanlar bu tarz düşünceleriniz için üzülmekte ve gayet mesut yaşamaktadırlar.

ve bazıları, tesadüflerle dolu hayatınızın! kıymetli dakikalarını burada niçin bu yazıları yazarak geçirdiğinizi görerek üzülmekte.

benim tesadüflere inandırdığım bir zihnim olsaydı, hiçbir saniyemi din ve felsefe forumlarında geçirmezdim, yaşayacağım tek hayatımın bütün saniyelerini bu düşüncelerimden dolayı değerlendirirdim, zavallı inançlıları! yollarından döndürsem ne olacak, ne bunu takdir eden olacak, ne de bunun bana sağlayacağı bir fayda!

Halbuki siz burada inançsızlığınızın tebliğini yapıyor, inançla ilgili her konuya birşeyler yazmayı boynunuza borç biliyorsunuz. Yok olacağını düşündüğünüz bir bedene bence yazık ediyorsunuz.

Bu ironik durumunuzun ve benzerlerinin durumunun elbetteki oldukça ciddi sebepleri var. İnananları kader inançlarından dolayı bir kafesin içinde görüyorsunuz ama, benim gördüğüm tatmin olmamış aklınızı sürekli bir şekilde "inançsızlığınıza ikna etmeniz" gerekiyormuş gibi geliyor. Bu da, burada olmanızın tek sebebi. Piksellere bakarak "tesadüflerden dem vurmak" varlıktaki ihtişamı ve harika sanatı izlemekten daha az can acıtıcı oluyordur eminim.

Sizin deyiminizle "kafes içinde olan bizler", hiç tanımadığımız sizler için gecelerin bir yarıları uykularımızı bölüp dua edebiliyoruz. İnsan olmanın farkı, sanırım, yiyip, içip, başkalarını hor ve hakir görüp, yatıp uyuyup, aynı hareketlerle dolu günleri geçirip toprakta çürüyüp gitmektense budur.

İmzamı buraya alıntılıyorum sayın Sanattarihçi. Biz kafestekilerin genel düşüncelerini yansıttığını düşünüyorum :


Kaderi anlatma gereği duymadım. Kendi eline bakıp, içinden geçen kan basıncının, alyuvar miktarının, kemik iliği yoğunluğunun, dizaynının olması gerektiği gibi oluşunun, parmaklar arası kıkırdakların konumunun, bir tek parmağın olmamasının bile elin işlevini bozuyor olmasını tesadüflere bağlayabilen birisine kader anlayışından bahsetmek, onun felsefesini anlatmak yersiz olacaktır.

Bize acıyor olmanıza üzülüyorum. Oldukça ironik bir durum.

bu uslup sıze yakısmıyor özellıkle bastakı cumleler..neyse.aslında parantez acıp yanlıs anlasılmasın dıye cumle yazıcaktım ama yazmadım yanlıs anlasılmıs.

kafesten kastım kötu bırsey ya da karalama degıldır sadece özgurlugunun sınırı oldugunu belırtmek ıstemıstım bu yuzden öyle bır benzetmeyı yaptım pek hoş durmasa da.

burda ınsanları zorla ınanclı ya da ınancsız yapamayız kendı fıkırlerımızı söylerız sız kabul etsenız de etmesenız de,farklılıklar acızlık mahlukatlık dıye algılanmamalıdır.

Elmalılı Sade. 2

Yeryüzünde vuku bulan ve sizin başınıza gelen herhangi bir musibet yoktur ki biz onu yaratmadan önce, bir kitapta yazılmış olmasın. Şüphesiz bu Allah'a göre kolaydır. ( Hadid 22)






Elmalılı Sade. 2

Böylece elinizden çıkana üzülmeyesiniz ve Allah'ın size verdiği nimetlerle şımarmayasınız. Çünkü Allah, kendini beğenip böbürlenen kimseleri sevmez. ( Hadid 23 )

Mü’minlerin anası Hz. Aişe şöyle anlattı:
Rasûlullah (salla’llâhu aleyhi vesellem) ensârdan küçük bir çocuk cenâzesine çağrıldı. Ben,
– Saadet ona!.. O cennet serçelerinden bir serçe kuşudur!.. Kötülük işlemedi!.. Kötülük yapacak bir çağa erişemedi!.. dedim.
Rasûlullah (salla’llâhu aleyhi vesellem) şöyle dedi:
– Şundan başkası mı olacak Yâ Aişe!.. Allah cennet için bir halk yarattı ki; onlar daha babalarının sulblerinde bulunurlarken, Allâh onları Cennet için yaratmıştır!.. Ve kezâ Allah, ateş için öyle bir ahâlî yaratmıştır ki, onlar henüz babalarının sulblerinde bulunurlarken, Allah onları ateş için yaratmıştır!..

Ebû Hureyre (radıya’llâhu anh), Rasûlullah (salla’llâhu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu, dedi:
– Her birinde hayır olmakla beraber, Allah’a göre kuvvetli mü’min zâif mü’minden daha hayırlı ve sevimlidir. Sana yararlı şeyler üzerinde hırs ile çalış, Allah’dan yardım iste acze düşme.
EĞER SANA BİR ŞEY, BİR MÜS&#206ET GELİP İSABET EDERSE, "KEŞKE ben böyle yapmasaydım, böyle olurdu" deme!.. Fakat,
– Allah BÖYLE TAKDİR ETMİŞ, O DİLEDİĞİNİ YAPAR!.." de. Zîrâ bu "KEŞKE" (...seydim) kelimesi şeytanın amelini açar!..

Abdullah bin Ömer (radıya’llâhu anh)’dan rivayet edilmiştir:
Ömer (radıya’llâhu anh):
– Yâ Rasûlullah. Yapmakta olduğumuz işin, yeni oluşan bir iş, veya bir başlangıç mı olduğu; yoksa önceden tamamlanan bir işte mi çalıştığımız kanaatindesin?..
Rasûlullah (salla’llâhu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu:
– Ey Hattaboğlu, önceden tamamlanan bir işte!.. Herkes kolaylıkla başaracaktır!.. Ne var ki saadet ehlinden olan saadet için çalışacak; şekâvet ehlinden olan da şekâvet için çalışacaktır!

kader konusunda bir çok ayet ve Resullah efendimizin sözleri mevcuttur. Kadere islamiyet dininin bakış açısı budur. işin özü Allah dilemedikçe dileyemeyiz. Allah bizi feraha çıkarmadıkça biz özgür irademizle ( ki yok böyle bir şey ) feraha çıkamayız. Eğer çıkmışsak aydınlığa bu da Allah'ın dilemesiyledir. Şöyle bir çevrenize bakın herkes kendisine kolay geleni yapmıyor mu ? Kimisi ebedi yaşamı için bu dünya nimetlerinden belli ölçüde fedakarlık ederken kimisi gece hayatı, kadın düşkünlüğü, süs düşkünlüğü, içki, magazin vs.. ile ömrünü tüketmiyor mu ?

Kaderimiz Birinin elinde ve onceden belliyse neden Yasıyoruz ki!!!!Yada plan yapıyoruz!!!Yada hayal kuruyoruz vs....vs....

Ben yasıyorum..Ben dusunuyorum....Kaderımde benım elımde

SANATTARİHÇİ tarafından gönderildi.

bu uslup sıze yakısmıyor özellıkle bastakı cumleler..neyse.aslında parantez acıp yanlıs anlasılmasın dıye cumle yazıcaktım ama yazmadım yanlıs anlasılmıs.

kafesten kastım kötu bırsey ya da karalama degıldır sadece özgurlugunun sınırı oldugunu belırtmek ıstemıstım bu yuzden öyle bır benzetmeyı yaptım pek hoş durmasa da.

burda ınsanları zorla ınanclı ya da ınancsız yapamayız kendı fıkırlerımızı söylerız sız kabul etsenız de etmesenız de,farklılıklar acızlık mahlukatlık dıye algılanmamalıdır.

cümlelerim alay içermiyor. (Öyle bile olsa) inananların "kader tanımının" ne olduğunu bilmeksizin onları bile bile lades yapar gibi, kendilerini kandırır gibi bir pozisyonda göstermekle yakıştıramadığınız alaycılığı kendiniz göstermiş oluyorsunuz.

Kader, iplerin elimizde olmadığını değil, Allah'ın yapacağımız şeyleri ezeli ve ebedi ilmiyle zaten biliyor olduğunu ifade eder. Ve belirlenmiş ölçüleri.

2 hidrojenin bir oksijenle tepkimeye girince su atomunu oluşturması gibi. nerede doğacağımı bilmem, cinsiyetimi, tipimi bilemem ve daha pek çok şeyi. beni, bana özgü değişkenlerle yaratır ve irade vererek beni hür bırakır. Ama bu hürriyeti vermesi benim ne yapacağımı "bilmemesi" anlamına gelmez. Buna kader diyoruz.

Biliyorsa neden?.. gibi sorular gelebilir.
Zaman dediğimiz şey, Allah katında bizimkinden farklı olsa gerektir ( Hatta kudsi hadislerden birinde Allah isimlerinden birinin de "zaman" olduğunu buyurmaktadır ) Dolayısıyla O'nun için "biliyorsa niye" gibi bir ifade olamaz. Şu anı Ademi yarattığı anı nasıl görüyor ve biliyorsa öyle görüyor ve biliyor. İki "an" arasında Allah açısından bir fark bulunmuyor. Zaman bize göredir ve zaten görecelidir. Allah, yaratandır. Özdür. Yaratması için "sonsuz bir andır" da diyebilirsiniz "bir an"dır da.

Yaratıp sonuçlarını izlemez yani.

aslanbash tarafından gönderildi.

cümlelerim alay içermiyor. (Öyle bile olsa) inananların "kader tanımının" ne olduğu bilmeksizin onları bile bile lades yapar gibi, kendilerini kandırır gibi bir pozisyonda göstermekle yakıştıramadığınız alaycılığı kendiniz göstermiş oluyorsunuz.

Kader, iplerin elimizde olmadığını değil, Allah'ın yapacağımız şeyleri ezeli ve ebedi ilmiyle zaten biliyor olduğunu ifade eder. Ve belirlenmiş ölçüleri.

2 hidrojenin bir oksijenle tepkimeye girinci su atomunu oluşturması gibi. nerede doğacağımı bilmem, cinsiyetimi, tipimi bilemem ve daha pek çok şeyi. beni, bana özgü değişkenlerle yaratır ve irade vererek beni hür bırakır. Ama bu hürriyeti vermesi benim ne yapacağımı "bilmemesi" anlamına gelmez. Buna kadar diyoruz.

Biliyorsa neden?.. gibi sorular gelebilir.
Zaman dediğimiz şey, Allah katında bizimkinden farklı olsa gerektir ( Hatta kudsi hadislerden birinde Allah isimlerinden birinin de "zaman" olduğunu buyurmaktadır ) Dolayısıyla O'nun için "biliyorsa niye" gibi bir ifade olamaz. Şu anı Ademi yarattığı anı nasıl görüyor ve biliyorsa öyle görüyor ve biliyor. İki "an" arasında Allah açısından bir fark bulunmuyor. Zaman bize göredir ve zaten görecelidir. Allah, yaratandır. Özdür. Yaratması için "sonsuz bir andır" da diyebilirsiniz "bir an"dır da.

Yaratıp sonuçlarını izlemez yani.

ılk cumlede yıne alay var neyse bu detaylara gırmeyelım konuya dönelım...

madem bılıyor neden yaratma geregı duyup ınsanların hata yapmasına neden olacak seyler yaşatıyor,herseyı gördugune göre bıldıgıne göre neden ınsanı yaratıyor.

hem yaratıp hem serbest bırakıyor dıyorsunuz,madem öyle ben akıl yoluyla ınkar edıyorum dınlerı tanrıları sımdı yaratıcı gelıp bana nıye ınanmıyorsun ya da nıye kulluk etmıyorsun dıye sorarsa benım yaşamamın ve özgur ırademın neyınden bahsedıcem ? kader konusu sıkıntılı dıger konular gıbı.

yaratıcı sanırım zaman ve mekandan ayrıdır denıyor dıger kelıme aklıma gelmedı munehzıhtır de galıba pekı bu ayet yaratıcı zaman ve özellıkle mekandan munehzıh kılar mı ?

Mülk suresinin 16. Ve 17. ayetlerinin, Diyanet'in resmi çevirisindeki anlamı şöyle:


"Gökte olan'ın, sizi yerin dibine geçirmesinden güvende mi siniz ? O zaman, yer sarsıldıkça sarsılır. Gökte olan'ın, başınıza taş yağdırmasından güvende misiniz ? Benim uyarmamın nasıl olduğunu yakında bileceksiniz."

Ayetlerin başında, "men fi'Sokak-Sema" yer alıyor. Gökte olan anlamında. Bu gökte olan kim ?

Kuşkusuz, anlatılmak istenen, "Tanrı".

Demek ki bu ayetlerde, "Tanrı"nın gökte olduğu, çok açık biçimde anlatılmakta