bugün yine kendi kırıklarımı topladım yerden... yüzümden düşen bin parça olmuş, toplamak 2 saatimi aldı... hayallerim kırık dökük olmuş; koltukların, halıların altından topladım... duygularım kırıldıkları yerde ölmüştü, toplamaya lüzum görmedim. kalbimiyse bulamadım... kimbilir belki daha önce başka bi yerde düşürdüm ya da birinde unuttum
evet evet hatırladım,birinde kalmıştı kalbim. karşıdan görünce buna güvenebilirim, emanet edeyim... hatta iyi bakarsa zor da olsa ona veririm bu kalbi demiştim. meğer başımda esen kavak yellerinden görüş mesafesi sıfıra inmiş... meğer başıma vuran ateşten beynim bulanmış, şuurumu kaybetmişim. meğer güvenilecek en son adammış, ama ben ne yaptım dersiniz? o sırada bunların hiçbirinin farkına varamadan tutuşturuverdim kalbi eline... yüzüme bile bakmadan döndü gitti... e, verse ya kalbimi geri giderken? ...ama hayır,onu da aldı götürdü. şoka mı girdim, basiretim mi bağlandı neyse, alamadım, isteyemedim geri... o gün bugün yok kalbim orda... arada bi serin bi rüzgar eser ama.. nerde o eski sıcak yaz güneşiiii, nerde bu rüzgar
olan oldu tabi, adam sır oldu kalbimle beraber... bişeyi çok söylerseniz olurmuş hani... öyle değilmiş işte o! çok söyledim dualarımda geri gelsin onla beraber, hem kalbime hem ona bi kez daha bakayım dünya gözüyle diye ama... olmadı.. gelmedi adam... derken...
bugün yolda gördüm onu... elinde başka bi kalp vardı... yanında da başka biri ve o başka birinin elinde de o adamın kalbi... nasıl? ne? hangi? fln derken kalbimi gördüm birden... ayakkabılarının kenarlarında çamur gibi bişey sandım önce onu... meğer benim değerli kızımmış o vıcık vıcık olmuş, ezilmiş, belki de bilinçli olarak çiğnenmiş şey... yine isteyemedim, alamadım geri... ne yapacaktım ki parçalanmış erimiş bi kalbi... yürüyüp gittiler yanımdan, yine bakmadı adam yüzüme. belki de kızın yüzünde sinsi bi gülümseme gördüm bi an... belki değil, kesin.. kavak yelleri esmiyo, ortalık toz duman değil, görüş açık artık... ateşim düşmemiş ama, git gide daha da artan bi tempoyla yükseliyo...
şimdi bi kalbim daha olsa yepyeni, capcanlı, bayrak kırmızı olsa.. cilalı olsa parlasa böyle... verir miyim onu hiç güvenilir de olsa birine?? bi kere yandı ağzım, yok öyle yağma artık! benden iyi kimse bakamaz o kalbe... hiçbi şey yapamasam, en azından ayak altında dolaştırmaz, yüksekçe bi yere koyar arada bi tozunu alırım...
(imla kurallarına uymadan yazdığım için özür dilerim. başka bi sitedeyken yazmıştım aynen kopyaladım)


LinkBack URL
About LinkBacks
)


)
Alıntı Yaparak Cevapla




balıklama dalınca zararlı çıkıyo insan mutlaka. hiç yanıltanını görmedim henüz :/


