ŞİZOFRENİ



ışıkları açmadım bilerek... yarına bahanem olmalıydı...

"elektrikler kesikti, çalışamadım" diyebilmeliydim...





sokakta çocuklar vardı.. üst katta sevişen bir çift, çığlık çığlığa martılar vardı... bir satıcı geçiyordu hatta...
duymuyordum hiçbirini... biliyordum... ama duymuyordum...

sadece müziğe açıktı kulaklarım.. sadece müziği dinledim...

bir şarkıda aklıma gelen yüzsüz adam... geldi yine..

elini tuttum... eğilip boynundan öptüm...beline doladım sonra kolumu... göğsü göğsüme değdi.. bacakları bacaklarıma..
öylece durduk bir süre...

şarkı bitti... bıraktım adamı...

yüzüme bak dedi...
yüzün yok dedim..
geldim artık hüzün yok dedi...
bir kere gittin dedim, gelsen de baki hüzün...
bak dedi, var, ve çok güzel yüzüm...

dayanamadım, baktım... hemen çevirdim kafamı...

bak dedi, biraz daha bak...

üzgünüm dedim...

elektrikler kesikti... alışamadım....





unutanlar vardır belki...
şizofreni bir sanat dalıdır, ve her şizofren bir sanatçıdır...





ve artık tescillenmiş bir sanatçıydım...


alıntı