En alta yaşanmış onca hayal kırıklıklarını katladım koydum.

Dost ihanetlerini, sevgilere giydirilmiş şeytan giysilerini,

mutsuzlukların bedelsiz faturalarını,

çabalamanın karşılığı küçücük kırıntıları,

gerçekleşmemiş en güzel masalları,

postayla gönderilmiş maskeli balo kostümlerini

hepsini... hepsini...



Yeni doğmak istedim doğacak sabahlara, başka bir şehirde.

Her şeye yeniden başlamak beyaz bir sayfayla.



Yeniden başlamak!...
Atılmış bir adımı geri almak,alınmış bir soluğu geri vermek,akan yaş damlalarını tek tek toplamak...
Ne zordur değil mi bu yazdıklarımız?
Her bir şeyler yitirdiğimizde,her yıkılışında hayallerimizin,ümidimizi her kaybettiğimizde,ilk şeydir arzuladığımız yeniden başlamak başka bir zamanda,başka bir mekanda...
Ama zordur biliyormusunuz?Yeniden başlamak zordur...
Hani toplarsınız valizinizi,
son ümit kırıntılarını,son gülümsemeleri,son göz yaşlarınızı,son soluklarınızı alıp yanınıza gidersiniz bir bilinmeyene.
İnsanları başka,şekilleri başka,kokuları başka,şiirleri,şarkıları başka,gökyüzü ve yıldızları başka bir yaşantı ararsınız...
Oysa,
gölgenizin ceplerine saklanmıştır tüm kaçtıklarınız...
Hep yanınızda olacaklardır,her kalp çırpışınızda...
Zordur yeniden başlamak...
Ümitleri yeniden derlemek zordur solan gül bahçelerinde...
Çoktan ölmüştür bülbül,boşunadır serenat bekleyişiniz...
Ama,
tüm bunlara rağmen,
yaşamak güzeldir...
Yaralarla,acılarla,göz yaşları ile de olsa...
Yaşamak güzel şeydir...