Kasım ayının hala hatırlamakta zorlandığım herhangi bir günü közlendi sana olan sevdam…
Elimde bir avuç umudum vardı ..
Hergün bir yenisini ekiyordum gönlüme…
Yeşersin diye gözyaşlarımla suladım özenle…
Kendimi kötüye hazırlamam gerekiyordu,
hayal kırıklığına uğramamak için O bir avuç tohumdan sadece dört tanesini ayırdım geriye..
Birini bana , birini sana birini de ‘bize’ diye adadım..
Dördüncü olanını ne diye sakladığımı bilmeden hep bir köşede kalsın istedim..
…
En başından beRi senin için değerli olmaMın gururunu taşıdım..
Zamanla birçok şeyi kabullenip ,hepsinin farkına vardım..
Ben sana düştüğüm sevdada yanıyorken ,
Sen başkasında çoktan küle dönmüş haldeydin..
Bana verdiğin kıymete duyduğum saygıdan dolayı
Kendime,sana ve bize dilek tutup büyütmeye çalıştığım bütün umutları kuruttum ..
Gözümden süzülenler belki üzerine dökülüp yeşermesine neden olur diye korktum..
Her korktuğumda gözyaşlarım dışına taşmasın diye ,gözlerimi sımsıkı kapadım …
Dördüncü... ve sonuncu tohumu elime aldım..
Ve duaya başladım ;
‘Allah’ım Onun inşallah bundan sonra hergünü birbirinden güzel olsun,
yüzü hep gülsün ,
huzurlu olsun ,eğer bir başkası onu mutlu edecekse onunla muradına ersin’ diyerek bitirdim son sözümü ve sustum..
Kırılmış kalbimin geriye kalan en büyük parçasına ektim son dileğimi..
Artık bizim için değil; ettiğim bütün dualarım sana…
Olurda arada bir gelirsem aklına ,
Durduk yere ‘Amin’ demeyi unutma…
Seni Çok Seven Biri Var Uzaklarda…
Gülüşlerin için koca bir sevdayı hiçe saymaktayım senin uğruna…
hiç aklına takılmasın gözüm gibi bakıyorum senin için büyüttüğüm umuduma..
Beni sakın düşünme ben hep mutluyum bir tek selamınLa...