Aşk dediğin sinsice yerleşir ..önce gözlerinden..sonra ruhuna akar aşk..Bilirsin aslında aşk hastalıktır hatta sana göre saçmalıktır..Mikrobudur aşk insanın.Hiçbir doktor tedavi edemez..hiç bir ilaç kabul edilmezdir aşık olmuş bi bünye tarafından.Steril bi ortamda bile olsan aşk sinsidir…Bulur yüreğine sızmanın yolunu..Haindir de üstelik aşk..Anlamsız gördüğün her şeyi sana benimsetir..Verem mikrobudur aşk..Göğsün daralır..an gelir boğazında düğüm olur sözcükler..Kuru bir öksürük alır seni..Ciğerlerin zorlar..zorlar bedenini ayaz gecelerde sabahlara kadar öksürürsün aşk’dan kalan sözcükleri söyleyebilmek için..Bir güce ..bir desteğe ihtiyacın vardır..Ki ciğerlerin bu ihtiyacı kendinde var sanır önceleri..Ayazda kuru bir öksürüktür..içine yerleşen mikrop aşk..Veremlidir sevdalar..bir kuru öksürüğe teslim olur yorgun bedenin…

Yatağın ..yorganın …öksürüğe boğulmuştur..Sevdiğini sadece sen bilirsin ,başucundaki ballı sütün birde mendilin…Hatta aşk öyle bir sarmıştır ki …mendiline olmayan sevdiğinin..hiç duymadığın kokusu sinmiştir..Koklarsın o mendili..Oysaki itiraf edemediğin tüm sözcüklerini kusmuşsundur mendiline..Kana bulanmıştır ..mendil..yar niyetine..Yar’e söylenmesi gereken tüm sözler , gururundan dizlerine kapanıp da yapamadığın yalvarışlar..şimdi kan olupda dökülmüştür mendiline. Dudakların artık tüm ihtirasıyla mendiline aşiyan olmuştur….Hiç görmeden bir kez olsun dokunamadığın halde ezberlediğin beden artık çok uzağında kalmıştır…Artık yar ile sevişemeyen..yok olamayan kalbin ..kendi kendine çürümüştür yarsızlığın mabedinde… Veremlidir tüm sevdalar..Kan kusarsın her sevdalardan geri dönüşte..Ve o aşk yokmu ..ahhh o aşk..bir sindimi ciğerlerine mikrop esir almıştır bedenini…

Çareyi bulmak için yaktığın her sigara ..sana geri dönmüştür çaresizlik olarak..Dudakların yardan çok uzakta bir Bafra sigarasını ıslatmaktadır…Dudakların kurumuştur..Dilinin ıslaklığını içinin mikroplu ateşini söndürememiştir..Artık sigaranla bir olup dudakların sana komplolar kurmaktadır. Ve bütün aşıklar kan kusar..Aşk nameleri yerine..Çok uzaklardadır artık her şey..Günden güne erimektedir..zaten cılız ve yorgun olan bedenin günden güne dahada erimektedir…Sanki yarsızlık yetmezmiş gibi günden güne erimektedir bedenin…Mendilin..Sigaran..bal lı sütün artık fayda etmemektedir..

Söyleyemediğin her söz ciğerinde birikmektedir.Çürütmektedir.Bi lir misinki hiçbir veremli ölmez..ne kan kaybından..nede halsizlikten..Kuru ayaz öksürüğün parça parça koparmaktadır ciğerini..Her gün bi parça..her gün bi parça…O kopan parçalar yare demek isteyip de diyemediğin sözcüklerdir..Bilir misinki…Bir verem hastası günün birinde boğazına takılan ciğerinin parçasıyla ölür…Söylenememiş her söz bir parça ciğerdir…Boğazına takılan..Son demini..son anını söyleyemediğin sözler getirir..

Bütün sevdalar veremli…bütün aşıklarda kan kusmaktadır…Yoksa karşılığı seven kalbinin…