Hayatım senden önce ve senden sonra diye ikiye ayrılmış bir halde.senden önce ve senli günlerde mutluluklarım saklı geçmişimde.
Bugünlerdeyse takvimler senden sonrasını gösteriyor.
Senden sonra , yüreğimde unutulmaya yüz tutmuş umutlarım,
Soğuk bir yaz günü gidişin üşüttüğü için titreyen ellerim ve bir de
Kırılmış kalbimden sızan kan birikintisi var avuçlarımda.
Ne zaman hıçkırarak ağlamaya başlasam, pıhtılaşmayı bir türlü öğrenemeyen o kan birikintisi
Sevdamın üzerine dökülüyor.
Oysa ben dökülmemesini istiyorum.saklamam gerektiğini düşünüyorum her damlasını.. aramızda sımsıkı bir bağ var yokluğunla.
Kan kardeşi olduk ayrılıkla.beni dost seçti kendisine..
Bırakmıyor peşimi…Her an ensemde ..
Bazen kaçıyorum…soluk soluğa kalıyorum. Bu kez kurtuldum diyorum,
Sonra derin bir nefes alıp gözlerimi açıyorum ve görüyorum ki baktığım her yerde bitiyor ayrılığımız. Dört yanım çevrelenmiş.
Bir telaş sarıyor birden içimi.
Ağlıyorum…
Durulmuyor gözyaşlarım. Ele avuca sığmayan bir sevdadayım..
Sen bazen bana acıyarak bakıyorsun. Bana kıyamadığını düşünüp arada bir gel diye sesleniyorsun.
Sana elimi uzatıyorum ama elim boşlukta kalıyor. Yanımda olduğunu söylüyorsun ama öyle olmuyorsun.
Aslında hiç yoksun !
Sen hiç bilmediğim bir adrestesin ve ben ne zaman sana gelmeye kalkışsam kayboluyorum.
Her yolumun sonu çıkmaz bir sokağa bağlanıyor.
Sana varmak için izlediğim yol tek yönlü ve yalnızca ayrılığa gidiyor.
Seni bulmak , sana ermek için tek bir iz yok sevdiğim.
Seni unutmak zorunda olup da unutamayacağımın çaresizliği tek bildiğim.
Şimdi sOn dileğim :
Ne olur artık ağladığımda batmasın ,kırılan umutlarım masum gülüşlerime…
Rahat bıraksın ayrılık beni..
Ben de gülebileyim hak ettiğim şekilde .
Tıpkı senin gibi…
Öylece,sessizce,beklentisizce…