İnsanoğlu mutluluğu hep hor kullanıyormuş... Hep şikâyetçi hep
bıkkınmış... Bir gün melekler mutluluğu saklamaya karar vermişler. ''
Saklayalım, zor bulsunlar. Zor buldukları için belki kıymetini
bilirler '' diyerek başlamışlar tartışmaya. Sorun büyükmüş. Mutluluğu
saklamak kolay değilmiş çünkü. Kimisi '' Everest'in tepesine
saklayalım '' demiş, kimisi 'Atlas Okyanusu'nun dibine'' demiş. Tac
Mahal'in kubbesi, Mekke sokakları, İtalyan sofrası, bir hastanenin
yeni doğan odası, dondurma külahı, şarap şişesi, sigara paketi, lale
bahçesi... Pek çok yer düşünmüşler ama hiçbiri yeterince zor
gelmemiş... Derken meleklerden biri '' İÇLERİNE SAKLAYALIM '' demiş.
'' Kimsenin aklına gelmez içine bakmak'' İşte o gün bugündür mutluluk
insanın kendi içinde saklıymış... Hiçbir mutluluk kolay gelmiyor.
Kolay kolay gülmüyor insanın yüzü... Emekte ve insanın içinde saklı
mutluluk. Ne başkasının ekmeğinde, ne başkasının evinde, ne de başka
bir şeyde. Bu yüzden gözünüz hep içeride olsun
Siz dışını boş verin, içinize bakın...
Mutluluk dolu günler...


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla
