Konu: Kayıptı Öncesinde, Buldu Kendini; Yüreğinde...

Her şey değişti sen geleli,
Yürek hafifledi.
Yükler binmişti omuzlarıma; unutuldu gitti.
Çehrede gülümseyişin sahtesi;
Kandırırdı dudaklar sadece kendini.
Gözler boş boş seyrederdi olanı biteni.
Sen gibi bakıyorum şimdi,
Anlam yüklendi.
Nereye uzatsam elimi,
Boşluk hissedilir; yoklukla birleşirdi.
Dondururdu tenimi.
Dokunmayı öğrendi ,
Sıcaklığı bildi; bulduğum anda ellerini.
Yaşanmamıştı böylesi.
Hesapsız,
Yalansız,
Sade,
Katıksız,
Çıkarsız,
Berrak,
Su gibi…

Kayıptı, lal'di dilleri;
Getirdi bana beni.
Güçlü, ruhun eşi,
Sevgili;
Anlatayım sana seni…

Yaşatır hayalini, büyütürüm seni düşümde.
Düşersin düşümden usulca düşünceme,
Yer edinirsin zihnimde.
Yavaşça süzülür gözlerime; belirirsin tüm gerçekliğinle.
Dile gelir tümceler;
Dökülürsün dudaklarımdan “aşk” ile.

İstanbul’u dinlerim,
Seni söyler.
Kelamlarında dinlenirim.
Öyle durgun, öyle sakin.

Işıltıları alır götürür beni benden,
Ulaştırır sana
Süt liman bir denizin.
Öyle huzurlu, öyle engin.

Alır gözlerimi,
Turunculuğu batan güneşin.
Birleşmesidir bu;
Tüm renklerin.
Sadece ben görür, bilirim.
Öyle hayat dolu, öyle dingin.

Uçuşur martılar,
Seyrederim.
Kanat çırpar içimde binlercesi;
Dokunuşunda hissederim.

Ben-sen faslına geçilir;
“Biz” derim.
Benden geçer,
Yalnız sana gelirim…

Geldim yanına.
Silip ne varsa, bıraktım yüreği avuçlarına.
Geldim yar; kollarına...

Bırak sen de her şeyi bir kenara,
Alışmadan daha fazla; yokluğa.
Hüzün sezersem duruşunda,
İşte o okur canıma.
Gel,
Yaklaş bana.
Dinle,
Adını sayıklar yürek; atışlarında.
Mest olsun gözbebeklerim,
Karışsın bakışlarına.
Hissim nefes alışlarında can bulmaktan yana.
Al ellerimi,
Başlayım yaralarını sağaltmaya...

Güçlüydüm!
İnsanlar gördüm.
Tanıdım,
Yaklaştım,
Sömürüldüm!
Maskesiz dolaşmaz olmuşlar;
Herbirini düşürdüm!
Bilmedi kimse.
Perde indi gözlerine;
Ağladım,
Kıvrandım,
Yaşama küstüm!
Saplanırdı sancılar,
Bünyeler yalancı ve sahtekar!
Acıdım hallerine,
Üzüldüm.
İçlerinde gerçeğe sarılan tek bir söz'düm;
Söyler dururlarmış,
Kelamları süzdüm!
Lakin sustum,
Dudaklarımda mührüm.
Yaralarıma basılan tuzdum,
İçim kördüğüm.
Kaçtım,
Saklandım,
Düşündüm,
Tüm sırları çözdüm!
Açığa çıktı ne varsa.
İyisi kötüsü karşımda,
Baktım yalınlığa;
Sefasını sürdüm!
Sıyrıldım düşüncemden
Yeni bir ben'e büründüm.

Umulmayan vakitti.
Geldin,
Aynaydı gözlerin;
Kendimi gördüm.
Seyredaldım;
Yaptıklarında,
Bildiklerinde,
Düşüncende,
Sesinde,
Ben ellerinde;
Sanadır daim yönüm...

Suskunluk;
Yeni bir görece.
Kimi der;
Çıkmaz ağızdan tek hece.
Kimine göreyse,
Kapkaranlık bir gece...

Serbest sözcükler içinde,
Sıralıdır güzelce.
Cılız bir huzme; ışık denilen.
Döner yüzler, yansıdığı yere.
Farkeder,
Hazırdır dökülmeye.
Derken engel çıkar,
Set belirir önlerinde.
Aşmak güç,
Büyür zihinde.
Saklanır, bulamazlar kendilerini
Bırakılan yerde.
Uçar gider belki de...

Yirmi yıl!
Kolaydır dile.
Getirisi kaybolur sessizlikte,
Dönüverir bir anda kimsesizliğe.

Sen bil yar;
Küçük bir kız var.
Güçlü,
-Yorgun-
Düşmedi,
-Solgun-
Söyledi,
-Suskun-
Hepsi bir kenara,
Al kollarına;
Masum.
Korkular içinde.
Dinle,
Sustuklarımı işit
Konuştuklarım gölgesinde.

Seviyorum seni,
Sözün ötesinde...

Gün ışığı sıcağını yansıtır denize.
Özlem resmedilir,
Soğuğun iliklere işlediği şu vakitte.
Hafif bir meltemdir hissedilen bende,
Seninle.
Yakalanıştır yağmura,
Sığınır insanlar kuytu bir köşeye
Ya da bedenlerin ıslanmasına engeldir bir şemsiye.
Nedense…

Damlalar değer benim tenime,
Ellerinle.
Mevsim sonbaharken bu kentte,
Yaz yaşanır yüreğinde.
Gizlenirim omuzlarının gölgesine.

Sen rüzgarım,
Saçlarım uçuşur, kapanır gözlerim esişinle.
Sen yağmurum,
Akarsın her yağışında yüreğime…

Güneş olur,
Hayat verirsin kumun üzerine çizilen bir kalbe.
İzin verme n’olur
Silinmeme…

Katılansın cana,
Tümünü aşar gelirim;
Ne varsa engel adına.
Saklarım sesini,
Dinlerim yokluğunda.
Adınla uyur-uyanırım günün ilk soluğuyla.
Aldırmam artık soğuğa,
Isıtır,
Sararsın,
Hayalin başlayışıyla.
Karışırsın kanıma.
Hani olur ya hissediştir,
Durup dinleyiş,
Akıştır usulca damarlarda.
Tüm renklerdir yakışan,
Kırmızının yanı sıra.

Kanırmadı yürek,
Saldı tüm hissini sevdanın aslına.
Yaşamadı “ben” diye biri sorgusuzca,
“Sen” gelmeden bu diyara.

Aynı iklimin çocuklarıdır düşen yollara,
Koşar adım aşka.
“Biz”i bekler dururdum,
Seraptır geçtiğim ücra bir vahada,
Gerçeğim sonunda…

Yaklaştır ateşi, izle yanışını.
Çekme içine; zehri kalsın,
Külleri savurmalı.
Bırak, uçsun dumanı.
Dağıt ellerinle,
Solu benimle havayı.
Kokun sinsin üzerime,
Unutma tek bir nefeslik olsun bırakmayı.
Yetinirim, baştan başlar her seferinde
Yine, yeniden denerim
İçimi tamamen senle doldurmayı.

Sürdürür yüreğimdeki aydınlığını,
Kuşatırsın aklımı.
Açtım tüm kapıları.
Onlar ki kilit vurulan, ilelebet kapalıydı.

Öğreniş bu;
İki yarımdan bir tam olmayı…

"Zihin uyuştu,
Karıncalanması gibi bir uzvun;
Bir an fikriyle bozuştu.
Hafiften bir yanma hissiydi,
Uykuda tutuştu.
Bu; tüm kötüleri düşünceden kovuştu!
Zordu,
Güçlükle karşı koyuldu.
Bertaraf etti ten,
Üzerindeki ölü deriyle boğuştu.
Son kez;
Yaşlar gözlerle buluştu.

Kabus doluydu üç yıl süren uyku.
Yürek yoruldu; acıyla yoğruldu."

Yakılır geçmişe,
Son bir ağıttır bu.
Geride kaldı ne varsa, unutuldu.

İçimdeki sonsuz bir susuştu;
Yalnız seninle konuştu.
Bil,
Gelişin
Yeniden doğuşumdu.

Bir bebeğin koynunda uyuyuşu,
Senle dolu hayata geçiş bu...