titreyen ellerini yüzüne kapatmıştı
yenik bir sevdanın acısını hissetti yine yüreğinde ağlamamak için zor tutuyordu kendini.
halbu ki açılan gözleriyle onunla birlikte kurduğu hayaller bu yürekle birlikte yok olup gitmişti.
birşeylerin acısı zamanla dinermiş diye teselli ediyordu kendini.
olmuyordu işte bu defada başaramamıştı.
halbu ki bu başarısızlıkların tek sebebi kendisiydi.ama suçu hep başkalarına atmakla geçti zamanı.
biraz anlayış demişti sarılırken,lütfen biraz beni kendime bırak.
halbuki bilmiyorsun sevgilim...
sevgi dediğin egoisttir,yalnız kendini düşünür.kendi yalnızlığımda kaybolmamak için seni özgür bırakamam.acı çekeceksen benimle çekeceksin.mutsuz olacaksan benimle olacaksın.sen acı çekerken ben yanında değil,sebebin olacağım diye sarıyordu.
nefes almama izin ver diye ağlıyordu...
olmaz..ben nefessizken sen nefes alamazsın,seni tüketen ben olacağım.bu aşkın kuralı.seni sonuna kadar tutmalıyım elimde derken biliyordu egoistliğinin öldüreceğini.ama yine de bundan vazgeçmiyordu.
"aşk kanlı bir savaştır..."kanım sana hediye değil,senin kanını sana sunuyorum özür dilerim dedi,ellerinden kayıp giderken cansız bedeni.
gözlerinden yaşlar dökülürken,zaferim dercesine bir sevinçle yüreğinde..son duyduğu bir şarkının son sözleriydi :
"eğer istediğin aşksa,ayrılma zamanı geçeli çok oldu..."
umudun güncesi


LinkBack URL
About LinkBacks

Alıntı Yaparak Cevapla




