Konu: ben artık....

zaman ince kum misali tane tane akıp gidiyordu parmakların arasından
hep yüreğinin bir yerinde acı olarak kalacaktı. onu dindirmek için bir merhemi yoktu,zamanın da yitirmişti hepsini diğer yitirdikleri gibi...
bu kadar acımasız olmalımıydı sanki.herşeyin en kötüsüyle tanıştım bu da bana vız gelir diyemedi,hayır bu defa değil.
"birden son bulsa" diye söyleniyordu hep.aslında ikimizde biliyorduk ki aramızda en çok yaşamayı seven oydu.
gözler herşeyin aynasıdır lafını boşuna sarfetmez yoksa kimse.
belki de gözlerine bakıp inanmak istiyordu birşeylerin gerçekliğine,bu lafın arkasına gizleniyordu belki de umuyordu sadece...
bir emek boşuna heba edilirmiydi yoksa?.peki emeğini verip karşılığını alamayanlar ne yapacaktı ?
onların değilmiydi bu hoyrat koşturmacanın ödülü.hep birşeyler arkadamı kalmalı.
ya da birşeyleri fedamı etmeli bomboş gözlerle sana bakan biri için.bizimki paranoyak bir hikaye.başı belirsiz, sadece ortasında bir son yaşıyoruz.
herşey birbirine karışmış.eksik cümleleri noktalarla virgüllerle tamamlamaya çalışıyoruz tıpkı eksik hayatımızda birşeylerin,birilerinin boşluğunu doldursun diye başka hayatları harcadığımız gibi ellerimizde.
birer katil damgası yapıştırmaya kalksalar onu da çarçur edeceğiz utanmak yerine.
halimiz yok birşeylere...bir tokata öteki yanağı uzatmak şimdilerde asilliği değil bir kahroluşu simgelemekte.
sızarken gözyaşları yanaklarımızdan,iki elimizin ortasında başımızı sıkarken kendi kendimize ettiğimiz yeminleri tutamayışımıza bu isyan.
harcıyoruz teker teker zamanı da kum taneleri gibi.
suçlu yok,suçlu zaman diyoruz.suçlu karşımızdaki...biz sadece öldüresiye sevdik.
öldürdük....başkalarını da heba ettik.
bir sondu bizim yaşadığımız paranoyak bir hikayede.gözyaşları sızarken adım adım bir uçuruma doğru,başkasına verecek hiçbirşeyin kalmayışındandı yakınmalarımız.
adım adım ilerlerken bir boşluğa doğru,yürekte bir korku değil bir ferahlama var.
bu defa bitecek.kimse bulamayacak.ben artık bir mavinin simgesiyim..beyazları özendiren.siyahları kıskandıran.ben artık bir gökyüzüyüm,noktalar yok virgüller yok.
safım...en temizim ben artık....

umudun güncesi

bu yazi cok güzel...cok duygulu ve hesaplasma dolu.Acikcasi o hikayenin basini merak ettim pinarim bu yazinin sanki baska hikayesi de var gibi geldi,öyle degilse öyle yap büyük bir öykünün sayfalari gibi olsun her yazin ortaya cok farkli birsey cikacak gibi geliyor bana.

güzel yaziyorsun ,her seferinde daha güzel.tesekkürler caniminici

bir emek boşuna heba edilirmiydi yoksa?.peki emeğini verip karşılığını alamayanlar ne yapacaktı...?

Hiç birşey yapmayacaktı sadece düşünecekti değermiydi diye..

Emeğine,yüreğine sağlık paylaşım için teşekkürler canım..

suçlu yok,suçlu zaman diyoruz.suçlu karşımızdaki...biz sadece öldüresiye sevdik.
öldürdük....başkalarını da heba ettik.

cok guzel abla..yuregine saglik (:

çok güzel ya yüreğine sağlık süperr

yorumlarınız için teşekkür ederim..devamını şöyle getirmeyi düşündüm.

hesaplaşmalar incedir...acıdır.
acizlik verir,yalnızlık hissettirir.vicdanınla konuşmalardan çok atarsın kendini sağa sola yüzleşmemek için gerçekle,eğer ki bir günah işlediğini düşünüyorsan.bir cana kıydığını anımsatıyorsa zihnin sana gecelerin uykusuzluğuyla birlikte olmaya başlarsın.adını her defa andığında bu yürek sanki kalbine onlarca bıçak saplanırmış gibi hissedersin.
sarılmaların verdiği haz şimdi sana en büyük kahroluştur.inim inim inlerken yastığın en dibinde,kendini bıraktığın bu boşlukta sana cehennem azabını yaşatan senden farksız biri değildir oysaki.
ağlarsın...ağlamakla tükenmez saatler.
sonuna kadar akıtırsın göz pınarlarındaki yaşları,sanki içinden akıp gidiyormuşcasına hissetmeye çalışırsın seni terkedişlerini.
bu bir ölümdür...
hayır bu bir yaşamdır.yaşamanın gayesidir hemde.melekler mutluluğu saklamaya karar verdiklerin de,kıymet bilinmesi için ; bir çiçeğe değil,bir şarap şişesine değil,bir sigaranın tütününe değil,kendi yüreğine saklamışlar.kimsenin içine bakmayacaklarına eminmişler çünkü.
çünkü herkes önyargılı,çünkü çoğu acı çektirmeyi seviyor,çünkü herkes acıya dayanıklı olmaya çalışıyor.çünkü bir şeyleri görmekten acizler ; kendilerini görmekten..kendilerini dinlemekten...kendi vicdanlarıyla yüzleşmekten acizler.kendi içine bakan mutluluğu bulacaktır diye düşünmüşler.şimdi kalkıp bu meleklere küfürmü etmeli yoksa teşekkürmü.
şimdilerde sensizliği öğreniyor bu beden.sensiz nefes olacak hoyrat tükenişlerin ardına düşmüş.sensiz kimsesiz.sensiz yalnız....
ama öğreniyor...öğrenmesi için yüzlerce defa ölmesi gerekse de bilecek.
ağlamak acıdır,ölmek bir defa gerçekleşir,acı çekmek hergün öldürür belki.ama öğrenecek işte.kabullensen de kabullenmese de...
o yüzden olgunlaştım...
o yüzden tarafsızım...
o yüzden maviyim...
en temizim...en masumum...
öyle bir yere geldimki hayat,sevdiklerime kendini adayacak kadar dolu.
hayatıma anlam katanlara borçlu...
alnıma kara çalmaya çalışan dili kirlilere de gülümseyen.
ben hayatım...hayat benim.

umudun güncesi

ben hayatım...hayat benim.

off bayildim bu lafa (: (: sende neler varmis abla ya

o yüzden olgunlaştım...
o yüzden tarafsızım...
o yüzden maviyim...
en temizim...en masumum...
öyle bir yere geldimki hayat,sevdiklerime kendini adayacak kadar dolu.
hayatıma anlam katanlara borçlu...
alnıma kara çalmaya çalışan dili kirlilere de gülümseyen.
ben hayatım...hayat benim.

iste bekledigim gibi geldi devami,tam da hayal ettigim cümleler dökülmüs,cok güzel yazmissin bi tanem ellerine saglik.(bu sözü sevemem ama yüregine de saglik)

sensizliği güzel öğrenmişsin

teşekkür ederim yorumlarınız için
dandelion
ablam şu an sinirim bozuk ama sen biliyorsun değerini ve yazılarımı okuduğunda ne kadar sevindiğimi
+
ben öğrenmedim...
bu kadarı kafii size de.
teşekkür ederim.