Konu: Düşünce Bazında Cesaret

Birçok İnsanla Birebir Muhabbetlerde Tartıştığım bir konuda Sizlerinde Fikirlerini Öğrenmek İstedim.

İnsan Fikirleri Ve Düşüncelerini Mufahaza Açısından Neden Diğer Bütün Düşüncelerden Sakınır Üstüne Titreyip Onu Korumak Zorunda Hisseder Kendini ?

Hatta Çoğu Zaman Karşı Fikir İle Birebir Temastan Korkanlar Olur Herhangi Bir Konuda Konuşmaktan Korkarlar ?

İyi Ama Fikirlerin ve Düşüncelerin Bireylerin Muhafazasına İhtiyacı Yoktur Ki ?

Başlı Başına Bir Savaş Gereklidir O Sahip Olunan Fikrin Yuvalandığı Akılda Daha iyi Kavranması Açısından.

Bütün Gerçeklerle Tanışmak İçin Kötü Diye Tanımladıklarımızdan Korkmamalı ve Eğer Kötü Olduklarına İnanıyorsak Dahi Altındaki Nedenin Sadece Kötü Olduğunu İddaa Etmemek Adına Neden Kötü Olduğunu Düşündüğümüzü İfade Edebilmeliyiz.

Düşünceler Foraaa...

bu daha cok kışılere kazandırılmıs önyargılar ve bıraz da bencıllık cunku kabullenememe bıle bıle aynı hatalı dusuncelerı savunma malesef olan bı durum ama bana normal gelıyor ınsanlıgın dogasında bunlar var,evet dusuncelerın korunmaya ıhtıyacı yoktur onlar zaten vardır fakat onları korumak da bırılerıne duser.

İnsanların kullandıkları savunma düzenekleri insanın pek cok kötü yönünü , yaşadığı kötü olayları yadsımalarına , bastırmalarına sebep olur. Anksiyetenin önlenmesi için gereklidir bu düzenekler.

İnsan belki Tanrı dan geldiğini onun bir parçası olduğunu fazla özümsedi de kendini Tanrı gibi görmeye başladı...
Tanrı asla yanılmaz herşeyin en doğrusunu bilir...
Dolayısıyla insanda..
Kimisi fikirlerini fütursuzca dile getirir; çekinmeden korkmadan.
Kimisi diğer Tanrı ların vereceği tepkiyi düşünüp çeker kendini.
Bazılarıda ucundan kıyısından ifade etmeye çalışır...
Ben merkezcilik yatıyor hepsinin altında. BENİM PARAM, BENİM DUYGULARIM, BENİM SAĞLIĞIM, BENİM DÜŞÜNCEM...VS
Benciliz arkadaşım hemde dibine kadar...

Bir ihtiyacınızı karşılamak için alışverişe çıktığımızı düşünelim.
Bazen almayı düşündüğümüz emtiayı, yada önceden almaya karar verdiğimiz markayı birkaç mağaza gezdikten sonra mağaza sahiplerinin yönlendirmesine kapılır ve daha önceden alacağımız markadan vazgeçer ve satıcının marifetinden etkilenerek fikir değiştirebiliriz. Gezdiğimiz her mağazada her satıcı malını ayrı tanıtır bize. Ama biz almayı hiç düşünmediğimiz bir malı alırız. Bu genelde olur.
Başka bir örnek te ise bir matematik öğretmeni çok iyi matematik bilmesine rağmen öğrencilerine bir türlü bu bilgilerini aktaramaz. Ama daha tecrübesiz yada az bilgili bir öğretmenin öğretme yetisi daha fazladır. Anlatmak istediğim bu
düşünce ve fikirleri aktarabilmek kişiden kişiye değişir.
İnsanların fikir ve düşüncelerini rahat bir şekilde anlatamamalarının bence iki sebebi olabilir. Birincisi özgüven eksikliği, ikincisi ise fıtratı gereğidir.

Zerdüşt,bir delikanlının kendisinden kaçındığını farketmişti.Ve bir akşam,''Alaca İnek'' denilen şehri çevreleyen dağlarda yalnız başına gezerken,işte : orada bir ağaca yaslanarak oturmuş ve yorgun bakışlarla vadiyi seyrederken buldu o delikanlıyı.Zerdüşt kolunu,delikanlının yaslanarak oturdugu ağaca doladı ve şöyle dedi.
''Ellerimle sarmak isteseydim bu ağacı,saramazdım.
Ama gözle göremediğimiz rüzgar,onu istediği gibi eğer ve büker.Bizi en çok görünmeyen eller eğer ve büker.''
Not:alıntıdır.

Parçaya bakarak soruyu özdeşleştirecek olursak;
parçadaki ağacın fikirlerimiz olduğunu varsayalım kökleşmiş ve kalıplaşmış fikirler.
O fikirleri görünmeyen kelamların yıkmasından korkarız.Her ne kadar bunu bilmeyerek yapsakta yaparız.

savunulan,bu benim düşüncem,benim yargım bu diye bilinenler, siz vuku bulmadan önce kaç zihniyette benimsendi kimbilir...belki zamanında çürütüldü de bunu kabullenemeyen sahipler yeniden yeni savlarla sizin zamanınıza getirdi...korkulan şey; bunu düşünüyorum diyerek edinilen safın kaybedilmesi mi yoksa düşünmeye bile kalkışılamayacak kadar hamlaşmış oldugunu görmek mi???

Düşüncelerin sahışlara bağlı kalmasından kaynaklanıyor ilk neden bu.

- Sevimsizin teki,bu herif düşünse ne düşünmese ne...

Kendini kaf dağında görme,elin elde üstün olduğunu düşün (e) meme...

-O kadar kitap okudum ben; şuncacık sıpa benden çok mu bilecek sanki?

Gördüğü ilk güzel kadına aşık olan bir erkek gibi,anladığı ilk düşünce sistemine mutlakmış gibi sahiplenme...

-Yok abi yok,bundan iyisi yok,bak nasıl güzel yapmış ne demiş adam (daha öncekileri yine anlatmaya başlar)

Karşı taraftakini kandırılmış,farkında olmadan güdümlenmiş görme

-Oğlum bunlara komunist kitaplar/risaleler okutuyorlar ondan böyleler,boşver dinleme...

vb....

Bence bu olaydan olaya,konudan konuya,kişiden kişiye değişir...Kesin bir çözümü ya da tanısı yok...