Konu: “uzaklaşırmısın?”

hep imkansız kişilereydi bu bu platonikliği...
olmama ihtimaline karşı yine de bir umuttu yüreğinde beslediği.birbir uzaklaştırırken çevresindekileri,bir şeylerin uğruna yapayalnız kalmasındandı sitemi.
biliyordu sonunu,ne olacağını...
ama yine de katlanmak istiyordu.ne olacağını bilmek istiyordu,hemde ne olacağını bile bile uzaklaşıyorken.sessiz kalma hakkını kullandı her zamanki gibi.
sustu...sadece izledi.
benimki sadece onu gözlemleyen bir ifade,ama biliyordum içindeki yangını.bana uzaklaşırmısın dediği halde.
ona bir daha rastlamadım bile.görmem gerekmiyordu halini anlamam için.zaten biliyordum ne olduğunu.
bir ateş peşinden o kadar çok koşmuştuki,çöl ortasında susuz kalmış biri gibi koşuyordu arkasından.benzerlikleri sadece bu iki durumunda serap olmasıydı.kendi gerçekliğinde onu yakacak şeyi bir hayat çeşmesi olarak görmesiydi.
kendini yola atmadan önce "dur" dedim...yapma,sonu, iki göz yaşından,bir kırık kalpten daha fazla olacak.
"uzaklaşırmısın" dedi...dokunma bana… artık hiç bir şey görmez oldu gözleri.
Umut benim umudum dedi.biliyorum olmayacak duaya amin dedim,ama yine de umut benim
Umudum.bırak sonu ölüm olsun,ama onsuz olmasın dedi.
Ben seni anlayamam dedim.seni anlamak için bir sebebim yok.sen kendini kör kuyuya atıyorsun ben ise sadece bir ip sarkıtıyorum çıkman için ama sen onu da ateşe veriyorsun.
Seviyorum…dedi.
Seninki sevmek değil,sadece seni küçük düşüren gözlerin ardında bir parıltı arama hevesi dedim.ne olurdu ki beni dinleseydi dedi.dinlemeyeceğini ikimiz de biliyoruz.
Onun kötü olmak için sebebi bile yok ama dedi.bu sefer sen bak gözlerine dedim.belki sana bir şeyler anlatır bu defa.hayat hep uzanamadıklarımla sınav ediyor beni.
Hep bir şeylere uzanma çabasındayım ama dengemi yitiriyorum tam uzandığım sırada.
Arkadaş sohbetlerinde bile sessizce özlüyorum onu.susuyorum…
Bazen kalkıp gidiveriyorum masadan.çokmu cesaretliydim,yoksa çokmu acizdim dedi.
Keşke sana olan cevabım gözlerimden akan iki damla yaşta oluverse…
Tekrar sor.ben adını koyamadım.sessizce gidiyorum hayatından.Sana gülümseyerek
“uzaklaşırmısın?”
“Ben gittim…” halbuse başım dik,yine yüzümde bir tebessümle



umudun güncesi

Melegim gece vakti hangi arada yazdiysan,ne güzel yamis anlatmissin.cok hosuma gidiyor senin bu minik hikayelerin ,sonra ben kafamdan devamini hayal ediyorum hikayenin...müthis keyifli oluyor

valla tebrikler cok güzel yazmıssın

yüreğine kalbine sağlık

...

“Ben gittim…” halbuse başım dik,yine yüzümde bir tebessümle

Cünkü giderken ,geri dönme ihtimalini düsünüyordum.Düsecekti biliyordum,dizlerinden oluk oluk kan dökülürken yerlere ben pansuman yapacaktim.Sözüm vardi ne olursa olsun demistim,bir "merhaba" dahi kalmasa aramizda en gücsüz hissettigin zaman dikilirim karsinda.Kimsenin bu hirpalanmis halini görmesine müsade edemezdim.En kirgin,en yalniz anlarini bir ben bilirdim ,hicbir zaman söze düsmeyecek hallerini benimle paylasmisti,bundan sonra da öyle olmaliydi.

Giderken,yüzümde bir gülümse,ona yine de kirgin degildim.Aradagi ve ugruna can cekistigi her ne ise,onun acisiyla diyordu "uzaklasir misin? " diye.ßu aciyi taniyordum,gece uykularindan döndüren,sabah isiklarina lanetler döktüren bu acinin benzerlerini görmüstüm.Caresizligin icinde atilan yanlis adimlari ve bazen kendini cezalandirmanin bedeli oluyordu bu uzaklasmalar.ßen hic bir zaman uzaklasmayacaktim.

ßen adimlarimi atarken ardimdan beni izliyordu,icinde biraz tereddüt ,korku,pismanlik vardi.Ama icindeki ferahligin sebebi ilk gözyasi döküldügünde kirpiklerine benim yanima gelmekten asla korkmayacagini bilmesiydi.

iste,yasamindan söküp attigi diger tanidiklarimizin aksine bizi,biz yapan sihir buydu.Aradan 10 yillar da gecse bir daha hic sesimiz birbirimizin yüzüne degmese de...ßirlikteydik daima biz.Hadi bir daha söyle,

"uzaklasir misin? "

ablam
bir hikayenin devamını getirmişsin teşekkür ederim
gülümseyerek gitmek gerekir bazen.ama bazen.
teşekkür ederim yorumlarınız için.

yüreğine sağlık hocam...
çok güzel yazıya dökmüşsün

imkansız olanı secmak bizim elimizde değil malesef...secimlerimize yanlışlar her zaman olacaktır...bazn gitmek gerekir gidilir o kadar baika söylenecek birşey yoktur..
paylaşım için tesekürler

Tekrar sor.ben adını koyamadım.sessizce gidiyorum hayatından.Sana gülümseyerek "uzaklaşırmısın?”
Ben gittim…” halbuse başım dik,yine yüzümde bir tebessümle

Yine çok güzel yazmışsın canım benim emeğine,yüreğine sağlık
Teşekkürler...

teşekkürler

emeğine yüreğine sağlık