Konu: Filistin; çocuk katillerinin göz diktiği şehir...

Ellerini öpecek anneleri yok kimilerinin
Bir dilim ekmeği yoksunluğa katık eden

Minik bedenleri, sevgiye muhtaç
Şefkate susamış yürekleri,

Düşlerinde gelemeyecek bir anneden ninniler
Anne demeyi öğrenmeye fırsatları kalmamış
Kulaklarında annelerinin çığlıkları,

Bomba sesleriyle umutları sağır olmuş
En çok imdat demeyi öğrenmişler...

Bacakları yok kimilerinin,
Koşma ümitleri de yok zaten bozkırlarda
Bombalarla, mermilerle oynadı mı sizin çocuklarınız hiç?
Tek oyuncakları sapanları ellerinde,

En çok oynadıkları oyun saklanbaç
"Düşman geliyor, kaç"
En çok koşmayı öğrenmişler, ABC telaşını unutup
Koşmak, yaşama tutunmak...

Kolları yok kimilerinin,
Kimbilir hangi çukurda kalmış,

Hangi kardeşinin ölü bedenine

Sarılıyor sol kolu bir bebenin
Tek eliyle sapana öfkesini yükleyip,

Fırlatıyor düşmana...
Düşman, uykularını zulümle böldüğü

Bebelere acımıyor,

Demiyor onlar "bebek"
Düşman teknolojiyi nefretle harmanlamış
Bir PC oyununda sanki, onca insan maskeli yaratık
Gerçeği bırakmış bebeleri avlıyor...

Gözleri yok kimilerinin,
Kör kuyulara düşmüş, amansız kalmış umutları
Geleceklerini bölmüş,

Gelenlerini engellemiş koccaaa duvar
Duvarın arkasında postal sesleri, rap rap rap....
Panzer sesleri arasında bir anne doğuruyor umutsuzluğa bir Bebek.
Bebek gözlerini kan şehrine açıyor.
Görebilenlerin gözlerinde kan, ölüm, yıkım ve duvar...
Görmek, ölmek gibi....

Rüyaları bile yok kimilerinin,
Kabuslarını da bölüyor baskın sirenleri
Zaten açlıktan zor daldığı uykusundan, ağlamaya korkarak, Sinerek
Uyanıyor yarı uryan,
Uyandığı yalnızlık...
Çatısı çalınmış elem yuvasından kaçıyor
Koşuyor geride baba diye bir ceset bırakarak
Filistinli çocuklar....

Zamanın hesabını zamansızlara soramadan
İnsanlığın anlamını yitirdiği bir kan denizinde, yüzüyor Filistinli çocuklar
Kendilerinden çalınmış geleceklerinin sorgusunu yapacakları bir muhatapları olmadan
Hasbel kader büyüyorlar.
Büyümek vatan savunmak,büyümek vatana feda olmak
Büyümenin anlamı, kurtuluş...
Kana susayanları tüketerek sapanla,
Erkenden olgunlaşıyor Filistinde çocuklar.

Arkalarında gözleriyle büyüyor Filistinli çocuklar
Acaba düşman nerden saldıracak,

nerede yaşam nerede ölüm?
Her köşe başında bir arkadaşına ait anılar,
Her sokak başında bir arkadaşının ölü bedeni

filiz veriyor kırmızılarla
Ayaklarının altı kan gölü...
Kırmızı çiçeklerde değil Filistinde, kırmızı kanda...

Çığlıklarına sağır o koca dünyaya inat,
Çamurlu yüzlerinde ışıldayan gözleriyle,

kayıtsız kalmayın diye haykırıyorlar,
"Burası Filistin...Burda çocuklar da var"
Burda çocuklar kör, sağır, topal, öksüz ve yetim
Ama yine de çocuklar!
Filistinde çocuğa hasret yaşlanıyor sokaklar...
Kediler çocukları göremeden

dokuz canlarını tamamlıyorlar...
Filistinde yaşama hasret,

bedenleri gelişemeden

yürekleriyle güçleniyor çocuklar...

Filistin; çocuk katillerinin göz diktiği şehir!
Filistin; bebek mezarlarıyla

dünya haritasındaki yerini almış,
Yeniden keşfedilmeyi bekliyor.
Filistinde çocuklar büyüyemiyor, siz uyurken...
Filistinde hergün yaşam ve ölüm adında

Çirkin bir oyun sahneleniyor...

Allah yanlarında ve yardımcıları olsun
paylaşım için emeğine sağlık