Konu: Milliyetçiliğe Giriş -Hadi Uluengin

Milliyetçiliğe giriş-H.Uluengin
14-03-2007 Hürriyet Benim de söyleyecek sözüm var! İlgili diğer dökümanlar

Hadi ULUENGİN
huluengin@hurriyet.com.tr

"Milliyetçilik bir çocukluk hastalığıdır ve kızamık çıkartan insanlığa tekabül eder". Albert Einstein.

EĞER milliyetçilikle yurtseverlik arasındaki çok ince fakat çok hayati çizgiyi daima ve daima vurguluyorsam, bunu bir entelektüel ukalálık olsun diye yapmıyorum.

Láf olsun torba dolsun kábilinden semantik malûmatfuruşluk taslamak harcım değil.

Ancak, sonsuz yurtsever ama sıfır milliyetçi birisi olarak yukarıdaki farklılığın mutlaka ortaya konulması gerektiğine inanıyorum. Enine boyuna açıklamak zorundayız.

Hele hele, "hıyanet-i vataniye" türü rezil ve hayasız iftiraların ağızda sakız edildiği Türkiye gibi bir ülkede bu farkı gün ışına çıkartmak kesin bir "vatani görev" (!) oluşturuyor.

* * *

YUKARIDAKİ hayati çizgi şu "Çin Seddi"nde berráklık kazanıyor:

Binbir varyantı olsa da, her milliyetçilik "öteki"ne husûmet dürtüsü üzerinde yükselir.

Veya en azından, kendisini o "öteki"nden radikal ayrışımla tanımlamak ihtiyacını duyar.

Söz konusu husûmet ve ayrışım ise bazen bilinçli biçimde; bazen de çevredeki ideolojik tahakkümün yarattığı bilinçaltı eksende oluşur.

Marş notası, bayrak fetişizmi, hamaset efsanesi, slogan kutsalı falan hiç farkında olmadan edinilir ki, zaten böyle bir şartlandırma da tüm ideolojilerin misyonu içinde yer alır.

Ama her iki durumda da sonuç değişmez ve "öz" nihayetine aynı kapıya çıkar.

* * *

AYNI kapıya çıkar, zira Batı modernitesinin yarattığı bir 19. yüzyıl ideolojisi olan ve "ulus - devlet" harcını yoğuran milliyetçilik ancak o "öteki"nin varlığı sayesinde oluşabilir.

Bir bakıma da normaldir ve ilk aşama açısından fazla yadırgatıcı değildir.

Çünkü, "ulus" denilen soyut kavramın sosyal pratikte somutlaşabilmesi için mutlaka bir "kendini tanımlama" ihtiyacı doğar.

Bu da herhangi bir "ötekine oranla" mümkündür.

Başka bir deyişle, "öteki" ben olmamalıdır ki, ben "ben" olabileyim.

Yine başka bir deyişle, "beyaz"ın cismanileştirilmesi "siyah"ın ayırdını zorunlu kılar.

Dolayısıyla da, söz konusu "öteki" soyutlanmış bir milliyetçiliğin yoktur ve olamaz.

* * *

DİĞER taraftan, "öteki" olmadığı takdirde artık "sebeb-i hikmeti" kalmayacağından, milliyetçilik onu icát etmek; gerektiğinde de yoktan ver etmek zorundadır.

Bu yüzden de o "öteki" korkusunu ayakta tutar. En azından, "endişe"sini biler.

Zira, ideolojik sürekliliğini ancak ve ancak böyle bir yöntemle koruyabilir.

Mevcudiyeti ikáme ettirebilmek için "Sevr paranoyası" yaratması; komplo teorisi üretmesi yahut Hrant Dink’te "düşman" (!) keşfetmesi "maddenin tabiatı" gereğidir.

Dolayısıyla da, illá "saldırgandır" dememek için terimi kasten yumuşatıyorum, bütün milliyetçilikler mutlaka "aktif"; daha doğrusu "aktivist"tirler.

Çok genel tanımıyla "faaliyetçilik", milliyetçiliğin tabiatındaki diğer ana unsurdur.

Kendisini herhangi "öteki"nin yerine koyarak "empati"yle düşünen ve halim selim deyimle "kendi halinde" denilebilecek bir milliyetçilik yoktur ve olamaz.

Olduğu andan itibaren ise ona artık milliyetçilik değil "yurtseverlik" denir.

* * *

EVET öyle denir ve Einstein’in saptamasını da zaten bunun için en başa koydum.

Çünkü gerçekten de milliyetçilik insanlığın bir "çocukluk hastalığı"dır.

"Yurtseverlik" ise o insanlığın artık kızamıktan bağışıklık kazanmış olduğu olgunluk çağıdır ki, nedenleri konusunu yarın işleyeceğim.

Milliyetçi olmazsan, Milliyetçilikten vazgeçmeyenlere yem olursun. Ayrıca, Milliyetçilik karşıtlığının altında, her zaman bir ırk ya da Milliyetçilik sorunu yatar. Milliyetçiliğe karşı çıkan insanları, etnik ırkçılık ya da başka bir milletin Milliyetçiliğini yaparken görebilmek mümkündür. Örneğin; bugün Türk Milliyetçiliğine karşı çıkanların çoğu, çeşitli şeylerin ardına sığınarak, etnik Milliyetçilik yapmaktadır. Anlayacağınız, her ne kadar inkar edilse de, herkesin kendine göre bir Milliyetçilik anlayışı vardır. Önemli olan bu Milliyetçilik anlayışının, bir öteki gerektirip gerektirmediğidir. Fakat bunun muhasebesini, ''eşşek yine aynı eşşek, ama semeri değişik'' kabilinden kendilerine İlerici-Devrimci süsü veren Milliyet düşmanları değil, bilinçli Türk Milliyetçileri yapar. Çünkü Türk Milliyetçiliği, öteki kavramından beslenecek kadar basit bir ideoloji değildir.

Hürriyette kimi zaman aynı görüşte olmasamda 2 adam vardır.

Yılmaz ÖZDİL
Bekir &#199ŞKUN

Bu adam kimdir tanımam etmem, Kendisi kelime oyunları yaparak yazar olmaya çalışmış ve çabalar içine girmiştir.

Türk, Milliyetçidir.

Eğer milliyetçilik kendi değerlerini korumak kültürüne sahip çıkma anlamında bir milliyetçilik ise o milliyetçiliği eleştirmek ahmaklıktır.

Yok eğer başkasını hor gören,kendini üstün gören ve ötekileştiren bir milliyetçilik ise o milliyetçiliği yerden yere vurmak gerekir.

Türk milliyetçileri ise çoğu zaman ötekileştiren bir milliyetçilik içerisinde oluyorlar.Kendileri farkında değiller orası ayrı zaten milliyetçiliğin dozu ne kadar artarsa ötekileştirmenin dozu da o oranda artıyor.

Hadi Uluengin'i hiç sevmem,yazılarının çoğunuda gereksiz ve saçma bulurum.Bu güzel olmuş.

Herkes vatanını sever,milletini sever vs.Yurtsever mi denir Milliyetçilik mi denir bilemem ama zaten herkeste olması gereken şeyler bunlar.Dozunda olduğunda Milliyetçilik iyidir.Diğer milletleri hor görmek,onları aşağılamak,kendini üstün görmek ırkçılıktır bana göre.Benim hoşlanmadığımda budur.