Konu: yüreğimde sallanan yokluğun

kalbimden yokluğun sallanıyordu...
bir organ yerine koyamıyordum onu sadece,sevincim de üzüntüm de benden heyecanlı, benden bağımsız yaşıyordu sanki sol tarafımda.
bu bir yok olma sevdası değil.söküp atmak hiç değil,nasıl sökebilirimki bütün varlığınla bana bağlıyken,ama bir yokluk sallanıyordu bana acı veren.hüzünlüydü,kan ağlıyordu sanki.
yeni yetme sevdaların içinden çıkmış, gözleri daha açılmamış etrafına bakınırken birden yok olmakla karşı karşıya kalmış,geriye doğru düşerken son nefesinde dua eder gibi seni andı oysaki.
bütün iyi-kötü bakışların arasında sadece kendi çekincesini yaşıyordu.en ufak bir sevinçte deliler gibi coşuyor,en masum bir tebessümde kendine özgü güzelliğini gösteriyordu.
ama hiç bir zaman hiç bir duygu kalıcı olmazmış,duygularına ne kadar tercüman olabilirim bilmiyorum.
çıkıp dile gelse eğer birilerinin yakasına yapışıp hesap soracak gibi öfkeli.umut aşıladım...
işte o zaman sakinleşti,ne mutluluk sonsuzdu,peri masallarındaki gibi,ne de üzüntü sonsuzdu acıklı filmlerdeki gibi...
umut acıdan doğar....zordur yeniden sevmeler.
adına eş değer kılınmış bir umut misali hüzünlü gözlerle bakarken çevrene bir göz farkeder yüreğindeki burukluğu.
canım der,uzaklaşırsın...
her elini uzattığında korku dolu gözlerle bakarsın.biraz da saldırgansındır.kimse bilemeyecek dersin.
ama en çok sen anlatırsın kendini bilmeden.
bir damla umut aşıla yüreğine,bıraksın kendini ellerine.
hep ayrılmaların,zor savaşların ağır yenilgilerin altından çıkan kanlı bir yüreğin dileğini duy bu defa.biraz da onu dinlemesini bil.
bilmiyorsun ki o kadar kanamışsa mutlaka bir şeyler öğrenmiştir.bu sefer başkalarına değil,kendi içindekine güven.bu defa daha az ağlayacaksın belki de.
diyebilsem ki hiç göz yaşın akmayacak,gözyaşın kıymetli...
hayır,demeyeceğim...istediğin kadar bir kalpsizin arkasından ağıt yakabilirsin,kaybettikleri adına.
şimdi vakit çekip gitme vakti...yüreğimden sallanan o boşluğu bırakma vakti.son bir hamleyle tuttum,çekip kopardım.uyuşmuş bir bedende acı aramayın,gözlerimden kan akarken,yüreğimden gözyaşı damlasa ne çıkarki bu hikayeden...

umudun güncesi

mükemmel olmuş(:
yüreğinize sağlık

o kadarda zor değil be

yüreğine sağlık kuzen

bilmem,belki kolaydır..
ben zor olanı yazdım,kolay olanından hikaye çıkmıyor

teşekkür ederim efenim

tesekkürler

kendime umut aşıladım bende..teşekkürler

hep bir yerlerde arta kalmanın acısını yaşamak zorunda kaldım.
hep bir sayfanın köşesinde sessizce haykırmakla yükümlüydüm.
hiç bir zaman kelimelerin kocaman harflerle yazıldığı değeri göremedim,oysaki benim aşkım hep sayfanın en ortasındaydı.
sayfalar bir kenarı,yüreğimin bütünüydü.


eski zaman alıntısı !

yüreğimden gözyaşı damlasa ne çıkarki bu hikayeden...

ßu hikayeden cok sey cikardim ama ben
Yine kasla göz arasinda düsürmüs yüreginden birsürü;umut,düsünce.Usulca,sakin ve magrur anlatmis diline geleni...

ßize alkis tutmak düser anca
Tesekkürler melegim

Güzel kardeşim yüreğine sağlık...Yine yüreğinden akıtmışsın bu güzel ve hüzün kokan sözleri...Ama ne var ki korkular da bizim ,umutlar bizim

hep bir mağrurluk ifadesi zaten.
gülerken bir masum
ama gözlerinde bir bulut.
"neden bu kocaman gözlerdeki anlamlı bakışlar.konuşmasan da olur,gözlerin herşeyi anlatıyor"
anlatsın bakalım...
onlar dile gelmeyi öğrenmiş.susar bu saatten sonra dudaklar.