Konu: Durma yollarımda kendi sözlerinle vurulursun!

Oldukça uzaklaşmıştım,göz gözü görmüyordu havadaki sisten,
Kaybolmaya ramak kala,tam vazgeçmişken gidenlerden
Geçemedim kendimden…

Aşinası olduğum kara yol çizgilerinin üstünde adımları sobelerken
Yakalandım geçmişime,arsızdı,göndermiyordu,
Gidemedim kendimden…

Uzak hayatlar kadar yakındın sen bana,
En az kendim kadar kaçmak isterken senden
Geçmişimin katili “sen” geleceğimin eşkıyası olup yol kesiyorsun önümde
Yine de..
Çekip kendini tek bir laf sıkamadın yüreğime
Hadi git!
Durma yollarımda kendi sözlerinle vurulursun.

Bir başka şehir var/dı düşümde, bir başka hayat,
Gitmeleri mümkün kılabilseydim yaşardım oysa
Oldukça fazla tüketmiştim kara yol çizgilerini
Ve hala varamadım...
İnsan hiç bu kadar uzak kalır mı kendine?

Havada ki sis, gözlerime indi,
Ben geçemesem de kendime,
Hayat benden çoktan geçmişti.

bir insanın kendi sözleriyle kendini yaralaması ne kadar acizliktir ..

başa gelecek en kötü iş..

o yüzden ne diyoruz: "söz çıkmadan ağızdan bin düşünmeli,bir söylemeli.."

düşündüm ve söylüyorum: "güzel bir şiir ,olması gerektiği gibi."

İnsan hiç bu kadar uzak kalır mı kendine?

kalmaz mi?hem de ne cok yasar bu duyguyu.Sezen Aksunun o güzel (ki hangi sarkisi güzel degildir? ) sarkisi geldi aklima"o kadar o kadar yandi ki canim sonunda karsidan baktim,ne göreyim kendime yildizlardan da uzaktim"

yine de cok yasanilmamasi gereken bir duygu,kendini kaybetmek gibi bir tehlikesi var.

cok güzel bir siir olmus,yazdigin günden bu yana birkac kere okudum bugüne yorum kismetmis

bir insanın kendi sözleriyle kendini yaralaması ne kadar acizliktir ..

belki de başkasının yaralamasından iyidir ha ne dersin?
Güzel yorumdu her zaman ki gibi.

yine de cok yasanilmamasi gereken bir duygu,kendini kaybetmek gibi bir tehlikesi var.

Kesinlikle öyle,
Sezen'e kulak vermeli ve biraz yaşamalı onu,uzaktan bakmalı kendimize.
zararı bize yine.
Teşekkür ederim katkın için

Uzak hayatlar kadar yakındın sen bana,
En az kendim kadar kaçmak isterken senden
Geçmişimin katili “sen” geleceğimin eşkıyası olup yol kesiyorsun önümde
Yine de..
Çekip kendini tek bir laf sıkamadın yüreğime
Hadi git!
Durma yollarımda kendi sözlerinle vurulursun.

Bir başka şehir var/dı düşümde, bir başka hayat,
Gitmeleri mümkün kılabilseydim yaşardım oysa
Oldukça fazla tüketmiştim kara yol çizgilerini
Ve hala varamadım...
İnsan hiç bu kadar uzak kalır mı kendine?

Havada ki sis, gözlerime indi,
Ben geçemesem de kendime,
Hayat benden çoktan geçmişti.

bu son üç bölüm sadece...
sadece birşeylerin cevabı.
iyi okunsun iyi bellensin.

GizLiDüş tarafından gönderildi.

belki de başkasının yaralamasından iyidir ha ne dersin?

cıks..

başkasın yaralamasını kapatırsın bi süre sonra,ya da ona cevabını layığıyla veririsin..Hat da onu da geçtim O başkasını Sen de yaralayabilirsin..

ya kendini?

Haklısın,kendimize verdiğimiz darbeyi kimse veremez.
Pınar o kadar çok şey çıkar ki tek satırdan,
ve sende yazarsın bilirsin bir cümle yazarken aslında kafandan binlercesi geçer.

.........

.........................

..............