Insan vucudu, hucre isimli evlerden meydana gelmistir.Her evin belirli bir telefonu vardir.Beyin ve omurilik isimli merkezlere baglidir.Mesela iki yasinda girmis bi yavru yavas yavaş sobaya yaklasir. Oynarken,birden bire eli sobaya deger. muthis bi aci ile hemen geri cekilir ve aglamaya başlar.
Simdi ne oldu?
yavrucagin el isimli sehrinde bazi evler yandi.
Otomatik telefonlar hemen calismaya basladi.
127 33 41 numarali hucre ve cevresinde yangin var!
Beyin isimli bas sehir bu haberi alir almaz el sehrine emrediyor:
_Geri cekil!
Gozede haber saliyor:
_Derdimiz var agla!...
Ayaklar emir yagiyor:
_Tehlikeli bolgeden uzaklas!
Boylece kucuk yavru sobadan uzaklasiyor. Iste simdi aglama sesine kosan anne,yanik icin ilk yardimi yapti ve:
-Elhamdulillah! dedi.
Sonra anne dusundu: Insanda aci hissi olmasaydi yavrum sobaya yapissa, aci duymadigi icin geri cekilmese ve yansa: bende yanik kokusuna gelsem komur gidi yavrumla karsilassam..........
_Aciyi yavruma bekci eden, onu yanmak felaketinde kurtaran Allah'a hamdolsun! diyerek yavrusunu kucagina aldi....
Bu yazıyı yıllar önce bir takvim yaprağının arkasında bulmuştum ve çok etkilenmiştim,az önce eski defterleri karıştırırken rastgeldim sizinle paylaşayım istedim.
Rabbim hepimizde bu bilinçte birer anne-baba olmayı nasip etsin inşaallah![]()


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla

