Konu: Müslüman mahallesinde domuz satanlar!

Şu malum zümreden söz ediyorum. Özellikleri belli: Karınlarından konuşuyorlar. Dillerinin altında eşek baklası var. Bir türlü esas hedeflerini söylemiyorlar. İdeolojik yobazlıkta üzerlerine yok. Cehaleti saadet biliyorlar. En beteri, dine ve dini değerlere karşı giderilemez bir önyargıları, saklı bir hınçları, maskelenmiş bir düşmanlıkları var.

Onlarin halini tasvirde “devşirme psikolojisi” dahi yetersiz kalıyor. Aytmatov'un romanında tasvir ettiği “mankurtlaştırma” ameliyesine tabi tutulmuş gibiler. Düşman adına öz anasına, babasına, kardeşlerine, milletine ve değerlerine düşman edilmişler. Can dostlarına düşman, can düşmanlarına dost gözüyle bakıyorlar.

Adeta kortekslerinin alınlarina gelen kısmı alınmış gibiler. Hastalar. Kafaları fobi imalathanesi gibi çalışıyor. Korkularıyla yüzleşmek yerine korkularıyla özdeşiyorlar. Ve HIV virüsü kapmış bir sokak kadınının virüsünü bulaştırmaktan zevk alması gibi, hastalıklarını yaygınlaştırmaktan özel bir zevk alıyorlar. En tehlikeli azınlık hastalığı bu: Azınlık psikolojisinden kurtulmanin tek yolunun hastalıklarını yaygınlaştırmak olduğunu düşünüyorlar.

Bilmedikleri alanlarda konuşurken cesaret abidesi kesiliyorlar. Cahilin cür'eti cehaletinin rüşveti imiş. Cehaletlerini ancak böyle gizliyorlar. Hepsinden beteri çıkar, güç ve şehvete tapıyorlar. Çıkarlari gerektirdiğinde olmayacaklari şey yok.
Yumurtalarını pişirmek için memleketi yakacak kadar gözleri dönmüş bir zümre bu.
Ama etkililer. Baksanıza, memleketi suni gündemlerle oyalamayi ne de güzel başarıyorlar. Bir deli bir kuyuya bir taş atıyor, binlerce akıllı o taşi çıkarmak için kuyruğa giriyor.

Son günlerdeki “mahalle baskısı” saçmaliği da, “Türkiye Malezya olur mu?” saçmalığı da, bunun en son örnekleri.
Mevhum “mahalle baskısı” üzerinden, millete baskı yapmanin daniskası değil de nedir bu?

Bak şu konusana? Mahalle baskısından dem vuranlar, bu ülkede on yıllardır devlet baskısına çanak tutanlardı. Darbeleri alkişlayanlardı. Asker sopasına selam duranlardı. Yasakları savunanlardı. Özgürlüklerin budanmasına ses çıkarmayan, hatta bazen alkışlayanlardı. Farklılıkların bir arada barış içinde yaşaması için atılan her adımı “laiklik elden gidiyor” naralarıyla jurnalleyenlerdi.
Mahalle baskısından dem vuranlar, rejim sopasının milletin sırtındaki izlerini ne çabuk unuttular? Başbakan ve bakan asan darbecileri ne çabuk unuttular? Temenna çakmak için sıraya girdikleri 12 Eylül darbecilerinin cinayetlerini ne çabuk unuttular? Millete dışkı yedirenleri kahraman diye takdim ettiklerini ne çabuk unuttular? Fail-i meşhur cinayetler ve boşaltılan köyler konusunda sustuklarını ne çabuk unuttular?

Onlara sormak gerek: “Hainleri tanıyalım” başlıklı yazılar döşendikleri andıçlar ne baskısıydı? 28 Subat zorbalıkları, Sincan'da yürütülen tanklar, görevini yapıp iddianame yazdı diye bir savcıya yapılanlar, darbe günlüklerini yazdi diye Nokta dergisine ve Alper Görmüş'e yapılanlar ne baskısıydı?
Bunlar gibi daha yüzlercesini, hatta binlercesini sayabiliriz.
Mahalle baskısı, bu milletin yaşadıkları yanında çok masum kalıyor. Acaba diyorum, “mahalle baskisi” kavramını, ucuz kurtulmak için mi bayraklastırıyorlar?
Kaldı ki, o da yok. Hangi mahalle, kimin mahallesi?
Bizim, bin yıldan beri farklı inançları barış içinde yaşattığımız bir coğrafyamız vardı. Bu coğrafyada, farklı dinlerden, irklardan, milletlerden insanlar huzur içinde yaşardi. Fakat önce sizi devşirenler geldi, işgalci olarak. İşgalci olarak var olamayacaklarını anlayınca, sizi devşirdiler ve bin yıllık sitemizin içine bir fildişi kule inşa ettiler. Oraya devşirmelerini yerleştirdiler. Bu “bizim mahalle” dediler. Bu mahalle, mahalle degil Truva atıydı. O atın içinden çıkanlar değerlerimizi yağmaladi ve işgal etti. Şimdi işgal edilmiş değerlerimize ucundan kıyısından sahip çıkmaya başlayınca vaveylayı koparıyor bu “ecnebi mahalle”:

Mahalle baskisi!..
Hadi ordan! Mahalle baskısıymış. Biz salyangozu Müslüman mahallesinde sattırmayacak kadar değer sahibi, gâvur mahallesinde satılmasına izin verecek kadar da özgüven sahibiydik. Siz geldiniz, salyangozla yetinmeyip domuz çiftlikleri kurdunuz. Onunla da yetinmeyip, provoke etmek için bizim mahallemizde domuzlarınızı pazarlamaya kalktınız. O da yetmedi, zaman zaman domuzunuzu bize zorla yedirmeye kalktınız. “Domuz haram” diyene “mürteci, gerici” yaftası vurdunuz. “Sen de yemesen iyi olur” diyecek bir cesuryürek çıktıysa, onu “hayat tarzınıza müdahale” etmekle suçlayıp laiklik aşkına tepelediniz.
Millet size diyor ki: Alın gidin şu domuzcuklarınızı, ille de zıkkımlanacaksanız kendi mahallenizde zıkkımlanın!
Basıyorsunuz çığlığı: mahalle baskısı!
Mahalle baskısı değil bu. Aksine, malum mahallenin millete baskısına “dur” demektir.

Alıntıdır.

nerden alıntı bu? kaynak nerde?

Şu malum zümreden söz ediyorum. Özellikleri belli: Karınlarından konuşuyorlar. Dillerinin altında eşek baklası var. Bir türlü esas hedeflerini söylemiyorlar. İdeolojik yobazlıkta üzerlerine yok. Cehaleti saadet biliyorlar. En beteri, dine ve dini değerlere karşı giderilemez bir önyargıları, saklı bir hınçları, maskelenmiş bir düşmanlıkları var.

Onlarin halini tasvirde “devşirme psikolojisi” dahi yetersiz kalıyor. Aytmatov'un romanında tasvir ettiği “mankurtlaştırma” ameliyesine tabi tutulmuş gibiler. Düşman adına öz anasına, babasına, kardeşlerine, milletine ve değerlerine düşman edilmişler. Can dostlarına düşman, can düşmanlarına dost gözüyle bakıyorlar.

Adeta kortekslerinin alınlarina gelen kısmı alınmış gibiler. Hastalar. Kafaları fobi imalathanesi gibi çalışıyor. Korkularıyla yüzleşmek yerine korkularıyla özdeşiyorlar. Ve HIV virüsü kapmış bir sokak kadınının virüsünü bulaştırmaktan zevk alması gibi, hastalıklarını yaygınlaştırmaktan özel bir zevk alıyorlar. En tehlikeli azınlık hastalığı bu: Azınlık psikolojisinden kurtulmanin tek yolunun hastalıklarını yaygınlaştırmak olduğunu düşünüyorlar.

Bilmedikleri alanlarda konuşurken cesaret abidesi kesiliyorlar. Cahilin cür'eti cehaletinin rüşveti imiş. Cehaletlerini ancak böyle gizliyorlar. Hepsinden beteri çıkar, güç ve şehvete tapıyorlar. Çıkarlari gerektirdiğinde olmayacaklari şey yok.


Çok güzel tespitler içeren bir yazı

Günümüz laikçilerinin malum tavırlarını çok güzel bir üslupla,iyi analiz ederek aktarmış bizlere.Korkularla geçinen korkulardan geçinen ve bu vesileyle suni gündem oluşturup birilerinin ekmeklerine yağ sürerken ülkede ki gerçek acıları,sorunları figüran yapan zihniyetler daha doğrusu maşalar var.İşte bu maşalar Türkiye'de ki demokrasi sorununu geri planda bırakıp olmayan bir laiklik sorunu ortaya atıyorlar.Efendileri böyle istiyor.Demokrasi tartışılırsa demokrasi gelişir,demokrasi gelişirse bu ülke büyür biz kazanırız ama birileri kaybeder.İşte o kaybetmek istemeyenler toplum mühendisleri vasıtasıyla hayali "öcüler ve mahalle baskıları" seneryoları oluşturuyor.

Yazı gerçekten çok güzel ortam çok güzel analiz edilmiş,paylaştığın için teşekkürler.

sadece ego tatmini olsun diye yazılmış,komplekslilerin egolarına uygun ,ucuz argolardan ibaret bir yazı.

Anca bu tür saçma yazılarla avunuyosunuz.Gerçek dışı yazılarla.

aslan06 tarafından gönderildi.

Anca bu tür saçma yazılarla avunuyosunuz.Gerçek dışı yazılarla.

Neresi gerçek dışı?Hergün yalan türban haberleri mahalle baskısı haberleri dolaşıyor ortalıkta.Hemde yaptı denilenlere baskı uygulanarak.

Kadınlara,kızlara kezzap sıkan adam mini eteklilere bunu yapıyor dediniz adam deli çıktı.

İçki reyonu kapatıldı dediniz,Ramazan dolayısıyla olduğu ortaya çıktı.

Lokal kapatıldı mescid yapıldı dediniz onunda yalan olduğu ortaya çıktı.

27 Nisan e-muhtırasına ve AK Parti'nin kapatılması için hazırlanan iddianameye giren haberler yaptınız onların da yalan olduğu ortaya çıktı.

Gerçek olan ise muhafazakarlara bir baskı olduğudur.Başörtülüler eylem yaptı diye coplandı,başörtülü diye hastaneye alınmadı öldü,başörtülüler ikna odalarına alındı psikolojik baskı uygulandı mahalle baskısının katmerlisi oldu.

Ne gerçek dışı izah eder misin?

Konunun linkini bana pm ile ulaştırana kadar konu kilitlidir ..