Konu: Seyduna ve Sahrudun hikayesini bilen var mı?

Arkadaslar cok merak ettigim birsey var
gecenlerde seyduna sarkilari adlandirilan birkac sarki dinledim youtubede ve googledan aradim ne demek bu seyduna diye

hikayesi varmis seyduna ile sahrudun
googledan birkac bilgiye ulastim ama tam net olarak
ne oldugunu anlayamadim

arkadaslar aranizda bu hikayeyi bilen biri varsa
lutfen anlatsin bana.

saygilar

forumda şöyle bir konu varmış bilmem işinize yarar mı..

Şahrud&Seyduna-TurkForum.Net

O konuyu bende gordum, ama birsey anlayamadim o sadece bir siir herhalde
ben hikayesini merak ediyorumm

googleda biraz araştırdım sanırım alevilikle ilgili birşey

neyse bunları buldum..

"Seyduna Türküleri II

iki ayrı baharın dalıydılar
biri ilk digeri sondu
ve kanter icinde bir yaz aralarinda duruyordu,bahara yenildiler
şahrud taptazeydi,filizdi
yüregi günesi icecek denli kar yanginiydi.
her ucu ayri bir yesile sevdali,
cemreler yasamla arasinda ana sütüydü
toprak var gücüyle ayakda tutuyor
kendini ve dogurganligini ona sunuyordu
şahrud ise her dali yesile bir tomurcukla karsilik veriyordu
ictigi her damla günesle cicekleri citliyordu
sanirsin rengarek gülümseyen yeryüzüydü
seyduna ölüme ölümüne yakindi cinardi
sahrudun giyindigini soyunuyordu
ve gelinsi dallari soyundukca ciplakligindan utaniyordu
solan yüregiyle her seher güne biraz daha sari duruyor ve biliyordu
ten sogumasi cogu kez,elinde ak kefeniyle vaktinden önce geliyordu
ölümle yakin dostluguna birazda bu yüzden minnet duyuyordu
seydunayla sahrudun tek ve bütün baglari
ayriliklarida olan mevsimin en uzak dallarina tutunmalariydi
mevsim haziran sonunda kendini yakinca koptular
ve artik birbirilerinin kisinda bile yoktular..."

.....

"Yitik öyküdür..
Tarihten iki ayrı coğrafyaya damlayan, iki yürekte durmadan kanayan; ''Seyduna ve Şahrud''. Yüreklerinin akarken bıraktığı izi, birbirlerinin gözlerinde aradılar.
İki iklim farklıydılar.. Ne zaman göz göze değseler, yangın çıkmayacak denli uzaktılar. Yalnızca aynaların dökülen sırrına yansırdı, üçüncü bir kente düşmüş suretleri..
Şahrud, gökyüzü geliniydi. Yüzüne bulut inse, dolardı masal gözleri.. Bir soluk rüzgarda bile usul usul kanardı gelincik bedeni..
Seyduna, yeryüzü cehennemi.. Ölüm çağrılı uçurumlarda sınardı sevdasını mağma yüreği. Yalnız ufuk çizgisinde buluşurlardı; onu da güneş, günde iki kez ateşe verirdi.. İki iklim ayrıydılar...
''Ya Şahrud'' dedi Seyduna.. ''Gözlerine mermi diye sevdanı sürdüm, ardına bakma. Gözyaşımla vurulursun, su gibi git!'' Şahrud'un yüzüne keder mayın gibi durdu. Ve zaman, gözlerinin su yeşiline kuruldu. Hüzün, bir buda heykeli gibi, çırılçıplak yüzlerine oturdu..
Rivayet odur ki; Şahrud vardığı denizlerde hala.. Seyduna türküleri ile uyanmakta.. Seyduna, Şahrud'un gözlerinden kalan masallarla yaşlanmakta..."

Tessekur ederim renkdas

baska biligisi olan arkadaslar varsa yazsinlar luften..

bi ara ben de araştırmıştım. Seyduna türküler gerçekten çok güzel insanı başka alemlere götürüyor... Kavuşamayan aşıkların hikayesi bildiğim kadarıyla... Kavuşamayacak aşkların...

saliha tarafından gönderildi.

bi ara ben de araştırmıştım. Seyduna türküler gerçekten çok güzel insanı başka alemlere götürüyor... Kavuşamayan aşıkların hikayesi bildiğim kadarıyla... Kavuşamayacak aşkların...

ama gercek olan birseymi
yoksa uydurma bir hikayemi

Seyduna bir nehir...Alamut Kalesi adlı kitapta bahsi geçiyordu...Şahrud da bir başka nehir... Bilmem aralarında ne geçmiş ama kavuşamayan ya da yangın insanların aşklarını anlatmada kullanıldığına tanık oldum...

seyduna hasan sabbah'ın lakabı sanırım.

Evet Seyduna Hassan Sabbah'ın lakabı. Wladimir Bartol'un Alamut isimli romanını okuyabilirsiniz konuyla ilgileniyorsanız.