bir sofra başında geldi sensizlik bizlere...
bir sevinci yaşarken birden anlatılamaz bir üzüntüyü yaşattın.
senin suçun değildi tabii olanlar.olması gerekenin iğrenç bir zamansızlık versiyonuydu sadece.
donduk kaldık,alışamadık önce...sonra birden toparlanıp kendimize geldik,başladık ordan oraya koşturmaya " yok canım, sadece kriz geçirmiştir,bayılmıştır..."
bir umutla varmak istedim yanına,olamaz diyerek.yılların verdiği özlem bitecekti belki de.ama izin vermedi kimse sana ulaşmama.yalvardım yakardım.en sonunda çıktık yola.
kapıdan girişimi hiç unutmuyorum...karşımda öylece yatıyordun bana bakar gibiydin sanki.tam yanına koşup sensizliği karşılayacakken bir el kapattı gözlerimi.sensizliğinden yine uzaklaştırdılar beni.yine yakardım.bırakın diye.bu sefer ağzım kapandı...
oturdum öylece,sonra kulaklarımı kapattılar çığlıklar içinde...
neydi bunların kapatma sevdaları,her ömür sanki duymamaya görmemeye konuşmamayamı bağlıydı.
bir sondu işte,bıraksınlardı ki yaşasaydım son defa.
aşağı indim koşa koşa,gözüm hiçbirşey görmüyordu seni arıyordum onca kişinin içinde.
sonrası hayal...
tekrar açtığımda gözlerimi, üstüne örtülen beyaz bir örtüye emanet etmişlerdi bedenini. tek görebildiğim o oldu sadece senden geriye.daha sonra yılların verdiği hasretle tuttular elimden,beni sana getirdiler.son bir defa ak düşmüş saçlarını göreyim diye.yüzüne bakmaya cesaretim yoktu.ama çektiler örtüyü.kapattım gözlerimi.açtığımda gülümseyerek uyuyan bir beden yansıyordu gözlerime...
hep öyle kal dedim..örttüm tekrar daha fazla acı çekmemek için.
yıllar neleri götürürse götürsün hep birşeyler eksik kalıyor yürekte.bir sevginin son anısı sanmasınlar.
ya da unutulup gitti demesin kimse.seni unutan kimse yok en azından küçükken her gıdıkladığında bana her birşeyler alıp getirdiğinde o gülümseyen yüzünü unutan bir sarı kızın yok.hala o sarı kızının yüreğinde anılıyor ismin.
ruhun nurlansın dilerimki....
... pınar ...
....işte gidiyorum çeşmi siyahım....


LinkBack URL
About LinkBacks

Alıntı Yaparak Cevapla





