Konu: Neden Sadece Kur'an?

cano.062 tarafından gönderildi.

'' Benim ilmimi ucuza satmayın . Öyle bir pahaya satın ki alıcısı ben olayım ''.

(Pir-i Galib-i , Galip Hasan Kuşçuoğlu)

Allah 'ın ilminden başka ilim varsa getir bakalım, birlikte okuyalım .
Allah 'ın ilmini kime ve kaç paraya satmayı düşünüyorsun ..?
Allah 'dan daha fazla verebilecek varmıdır ..?

Ben o yazıda şu ifadeyi kullandım :

Asıl olanı, ehli tarafından dinlersek, o zaman tamamdır.

Seni ehline götürmem gerekecek. Eğer ki Allah 'ın evliyasını kabul edebiliyor isen ..!

Uzun zamandir siteyi takip ediyorum.Bir soru sormak icin üye oldum.

Sizi tebrik ediyorum, cok bilgili oldugunuz belli oluyor.

Benim bir sorum var. Uzun zamandan beri Kuran okuyorum, ancak bir ayet var ve hic bir anlam cikaramadim. Bana yardimci olun lütfen.

Ayet: Bakara 142, 143


Tesekkür ederim

Ayetler üzerinde düşünüldüğü zaman, belli bir sıralama içinde,

birbirleriyle uyumlu olarak bir bütünlük oluşturdukları ve bir düzene

tâbi oldukları görülecektir. Bu ayetler de Kâbe'nin Müslümanlar

için kıble olarak öngörüldüğü haber veriliyor. Dolayısıyla bu ayetlerde

ileri ve geri olma şeklinde yer değişikliği olduğu yahut

nasih ve mensuh olduklarını söyleyenlere aldırış edilmemesi gerekiyor.

Nitekim bu tür şeyler söylediklerine ilişkin rivayetler de

yok değildir. Ancak Kur'ân ayetlerinin zahirî anlamlarıyla açıkça

çelişen rivayetlere değer verilmez.



"İnsanlardan bazı beyinsizler, 'Onları, üzerinde bulundukları kıbleden

çeviren nedir?' diyecekler." Bu ifade, yüce Allah'ın Kâbe'nin kıble

edinilmesine ilişkin olarak az sonra vereceği emre yönelik ikinci

bir hazırlık niteliğindedir. Bununla ayrıca insanlar arasındaki beyinsizlerin

(ki bunlar, kıbleleri olan Beyt'ül-Mukaddes konusunda

son derece tutucu bir tavır içinde olan Yahudilerle, tartışılabilecek

niteliğe sahip her yeni şeye karşı çıkmayı ilke edinmiş Arap müşrikleridir)

ortaya atabilecekleri itirazlara da cevap veriliyor. Bu



Bakara Sûresi / 142-151 ................................ 489



amaçla, önce Hz. İbrahim'in hayatından bir kesit sunuluyor: Onun

ve oğlunun Allah katındaki saygın konumlarına, Kâbe'ye, Mekke

kentine, bu kentten gönderilecek peygambere ve Müslüman ümmete

ilişkin duâlarına, ardından Kâbe'yi yapmaya başlamalarına

ve onu ibadete ha-zır hâle getirmek amacı ile Allah tarafından

kendilerine Kâbe'yi temizleme emrinin yöneltilmesine değiniliyor.

Bilindiği gibi, namaz esnasında kıble olarak Kudüs'teki

Beyt'ül-Mukaddes yerine Mekke'deki Kâbe'ye dönmek, Peygamberimizin

(s.a.a) Medine'ye hicret edip İslâm'ın prensiplerini yerleştirmeye,

mesajını yaymaya, gerçeklerini kökleştirmeye başlamasından

sonra insanların karşılaştıkları en büyük dinî olaydır, en

önemli şer'î uygulamadır.



Bu yasama karşısında ne Yahudiler ve ne de diğer kâfirler

susmayacaklardı, rahat durmayacaklardı. Çünkü, bu uygulamanın

onların biricik dinsel övünçlerini bir çırpıda yerle bir ettiğini görüyorlardı.

Bu kıble meselesiydi, başkaları onları izliyordu, bu dinsel

şiar noktasında tüm insanlardan daha ileri bir konumdaydılar. Oysa

Müslümanlar onlardan ileriye geçmişlerdi. Çünkü artık kulluk

kastı taşıyan davranışlarında, dinsel törenlerinde hep birlikte yüzlerini

aynı noktaya çeviriyorlardı. Bu durum, onları görünüşte yöneliş

ayrılıklarından, geri plânda ise farklı amaçlara, farklı mesajlara

bağlanmaktan kurtarıyordu.



Kâbe'ye yönelmek Müslümanların kalpleri üzerinde abdest ve

dua gibi uygulamalardan daha şiddetli ve daha kapsamlı bir etki

bırakıyordu. Yahudiler ve müşrikler bu etkinliğin farkındaydılar.

Özellikle Yahudiler, Kur'ân-ı Kerim'de onlara ilişkin olarak yer alan

kıssalardan da anlaşıldığı gibi, sadece doğanın görünen ve algılanan

kısmına bakarlardı, bunun ötesindeki olguların bir gerçekliklerinin

olduğuna inanmazlardı. Bu yüzden yüce Allah'ın manevî bir

hükmü ile karşılaştıkları zaman bunu hiç itirazsız kabul ederlerdi.

Ama Rablerinin somut bir emri ile karşılaştıkları zaman, savaş,

hicret, secde ve söze uyma gibi bir yükümlülük verildiği zaman

bunu reddederlerdi; şiddetle karşı çıkarlardı.



Kısacası, yüce Allah bu ayetlerde, sözü edilen toplulukların

yöneltecekleri itirazları Peygamberlerine bildiriyor ve onlara ne

şekilde cevap vereceğini, onları nasıl susturacağını öğretiyor.



490 ............................... El-Mîzân Fî Tefsîr-il Kur'ân – c.1



Kıble değişikliğine karşı çıkanların gerekçelerine gelince; yüce

Allah'ın geçmiş peygamberler için kıble olarak öngördüğü Beyt'ül-

Mukaddes yerine aslında böyle bir onura sahip olmayan Kâbe'ye

yönelmenin sebebi nedir? Eğer bu değişiklik Allah'ın emrinden dolayı

ise, Beyt'ül-Mukaddes'i kıble yapan Allah'tır. Allah kendi koyduğu

hükümle çelişir mi? Önceden koyduğu bir hükmü sonradan

yürürlükten kaldırır mı? Yahudiler dinde nesh olayını kabul etmezler.

(Nesh ile ilgili ayeti ele alırken, neshe karşı çıkanların görüşlerine

değindik.) Eğer bu değişiklik Allah'ın emri doğrultusunda

gerçekleşmiyorsa, bu, doğru yoldan sapmadır; hidayetten ayrılıp

sapıklığa dalmadır. Yüce Allah ayet-i kerimelerde onların itirazlarını

bu şekilde sunmamakla birlikte, onlara verdiği cevaptan bu itirazları

çıkarmak mümkündür.



Cevap şudur: Kâbe gibi bir evin ya da Beyt'ül-Mukaddes gibi

herhangi bir binanın ya da onların duvarlarında yer alan bir taşın

kıble olarak öngörülmüş olması, o yapının ya da cismin özünden

kaynaklanan bir gereklilik değildir ki, buna uymamak ya da gerekliliğini

çiğnememek mümkün olmasın. Dolayısıyla Beyt'ül-

Mukaddes'in kıble oluşu değişmez ve değiştirilmez bir hüküm olarak

algılansın. Aksine hiçbir cisim, hiçbir bina ve insanın yönelebileceği

hiçbir yön kendiliğinden bir hükmün konulmasına yol açmaz,

bir kuralın yasalaşmasını gerektirmez. Her şey ve her yön Allah'a

aittir. Allah onlarla ilgili olarak dilediği şekilde ve dilediği

zaman, dilediği hükmü verir. Yüce Allah'ın koyduğu bir hüküm de,

onların bireysel ve toplumsal olarak ulaşmalarını dilediği bir hususu

gösterme amacına yöneliktir. Allah doğruyu göstermek için

hükmeder, gösterdiği de kesinlikle insanlığı, yararına olan şeye

götüren dosdoğru yoldur.



"İnsanlardan bazı beyinsizler." Bununla yüce Allah Yahudileri ve

Arap müşriklerini kastediyor. Bu yüzden onları "insanlar" şeklinde

genel bir kavramla nitelendiriyor. Beyinsizler olarak adlandırılmaları

ise, fıtratlarının dejenere olmasından, hüküm koyma meselesin-

de çarpık bir bakış açısına sahip olmalarından kaynaklanıyor.

İfadenin orijinalinde geçen "sufehâ" kelimesinin kökü olan

"sefahet", akıl tutarsızlığı ve görüş dengesizliği demektir.



Bakara Sûresi / 142-151 ................................ 491



"Onları... çeviren nedir?" ifadesinin orijinalinde geçen "vellâ" fiilinin

mastarı olan "tevliye", bir şeyi veya yeri tam önüne almak

demektir. Yöneliş gibi. Yüce Allah buyuruyor ki: "Elbette seni,

hoşlanacağın bir kıbleye döndüreceğiz." [Bu kelime "an" edatı ile

kullanıldığında, bir şeyden döndürmek anlamına gelir.] Bir şeyden

döndürmek ise, ondan yüz çevirmek demektir. Sırt çevirmek

gibi. İfadenin anlamı şöyle olur bu durumda: Onları ya da yüzlerini

daha önce üzerinde bulundukları kıbleden döndüren nedir?" Bundan

maksat, Peygamber efendimizin ve Müslümanların Mekke

döneminde ve Medine döneminin başlarında yönelip namaz kıldıkları

Kudüs kentindeki Beyt'ül-Mukaddes'tir. Yahudiler Kudüs'e

yönelip namaz kılma hususunda Müslümanlara oranla bir önceliğe

sahip olmalarına rağmen kıb-lenin Müslümanlara izafe edilmesi,

şaşkınlığın daha etkili olmasını ve itirazın haklılığının belirginleşmesini

sağlamaya yönelik bir ifade tarzıdır. "Peygamberi ve

Müslümanları" yerine, "onları... kıbleden çeviren nedir?" ifadesinin

kullanılmış olması da aynı amaca yöneliktir. Eğer "Peygamberi ve

Müslümanları Yahudilerin kıblesinden döndüren nedir?" şeklinde

bir ifade kullanılsaydı, durumu şaşkınlıkla karşılamanın bir gerekçesi

olmayacaktı. Bu itirazın cevabı ise, en az dikkate sahip dinleyici

açısından bile açık ve belirgin olurdu.



"De ki: Doğu da, batı da Allah'ındır." Bütün yönler arasında bu ikisi

ile yetiniliyor. Çünkü, öteki asıl ve ayrıntı niteliğindeki yönleri,

yani kuzey ve güney yönlerini de belirleyen bu iki yöndür. Dört asıl

yönlerden her iki yön arasında yer alan diğer yönler de bunlara

bağlıdır. Doğu ve batı nitelendirmesi görecelidir. Bunlar güneşin ya

da yıldızların doğuşu ve batışı ile belirlenirler. Bu iki yön, gerçek

kuzey ve güney yönlerini gösteren iki hayalî nokta dışındaki yeryüzünün

her tarafını kapsarlar. Tüm yönler yerine doğu ve batı yönlerinin

söz konusu edilmesinin geri plânındaki gerekçe bu olsa gerektir.

"O, dilediğini doğru yola iletir." İfadenin orijinalinde geçen "sırat"

kelimesinin başına "el" takısı getirilmeden belirsiz olarak kullanılmasının

nedeni, "sırat" kavramının işaret ettiği gerçeğin, toplumların

hidayete, kemale ve saadete yönelik yatkınlıklarının değişiklik

göstermesi oranında değişebilmesidir.