Konu: Hilmi Özkök o dönem yemeğini bile evden getirmiş

Org. Özkök yemeğini evden getiriyor, kahve çay içmiyor, GATA'ya sağlık kontrolüne gitmiyordu. Peki neden?

Gergin günlerin başlangıcı

Yıl 2003 idi. Yüksek Askeri Şûra’nın 2002 Ağustos toplantısı fırtınalı geçmişti. Orgeneral Hüseyin Kıvrıkoğlu, Genelkurmay Başkanlığı’ndan ayrılırken ileriye dönük müthiş bir hamle yapmıştı. Kara Kuvvetleri Komutanı Hilmi Özkök’ün yerine atanması konusunda yapacak bir şey oktu. Ancak onu takip edecek ismi değiştirip, gelecek komuta kademesini son günlerini yaşayan DSP-MHP-ANAP hükümetine, Başbakan Bülent Ecevit’e kabul ettirmenin mümkün olduğunu düşündü. Kara Kuvvetleri Komutanlığı’na Orgeneral Edip Başer yerine, kaderini kabul edip emeklilik hesapları için Jandarma Genel Komutanlığı’ndaki odasını dahi toplamış olan Aytaç Yalman’ı getirilmesini sağladı. Yalman’ın yerine de yine büyük bir sürprizle emekli olmasına kesin gözle bakılan Kara Kuvvetleri Kurmay Başkanı Şener Eruygur’un atanmasını sağladı.

Özkök, kendi seçmediği bir komuta kademesiyle çalışmak zorunda kalacaktı.

Dönüm noktaları

Bu çerçevede konumuz açısından birkaç önemli nokta anılmalı.

Birincisi, 10-11 Aralık 2002’de henüz milletvekili olmayan AK Parti lideri Tayyip Erdoğan’ın ABD’ye yaptığı ve Başkan George Bush tarafından yüksek kabul gördüğü ziyarettir.

İkincisi, CHP lideri Deniz Baykal’ın Anayasa değişikliği için verdiği destek sonunda 9 Mart ara seçimlerinde Erdoğan’ın milletvekili seçilmesidir.

Üçüncüsü, 1 Mart 2003’de Meclis’in Abdullah Gül hükümetinin ABD’ye Irak harekâtı için topraklarını açma kararını reddetmesidir.

Dördüncüsü, ABD Savunma Bakan Yardımcısı Paul Wolfowitz’in 6 Mayıs’ta Irak Tezkeresi’nin geçmemesinden dolayı MGK’da hükümete gerekli baskıyı yapmaması nedeniyle askeri, yani Özkök’ü sorumlu tutmasıdır.

Beşincisi, Hilmi Özkök’ün 26 Mayıs 2003’te yaptığı basın toplantısıyla ordudaki ‘genç subayların rahatsız’ olduğu yolundaki haberlere ‘demokrat olmak suç mu?’ yanıtını vermesidir.

Altıncısı, Özkök’ün katıldığı Deniz Kurdu tatbikatında denizaltı ve savaş uçağı kullanan ilk Genelkurmay Başkanı olmasıdır.

ABD’nin Türk askerine böylesine tepki göstermesi ardından Genelkurmay Başkanı aleyhine başlayan yıpratma kampanyası dikkat çekiyordu ve 12-13 Haziran’da F-16 ve denizaltı kullanma deneyimleri, Özkök’ün ‘Sağlığım yerinde, kontrol bende’ gösterisi gibiydi.

Fırtına, İsrail’den çıktı

Ancak Özkök’ün bu gösterisi, Hava Kuvvetleri Komutanı Cumhur Asparuk ve Deniz Kuvvetleri komutanı Bülent Alpkaya’nın görevlerini İbrahim Fırtına ve Özden Örnek’e devrederken zehir zemberek birer konuşma yapmalarına engel olmamıştı. Aynı şekilde Çetin Doğan, 1’inci orduyu Büyükanıt’a devrederken Irak harekâtı konusunda Özkök çizgisini ağır sözlerle eleştirmiş, Kılınç MGK’yı Şükrü Sarışıık’a devrederken MGK’nın sivilleştirme girişimlerine karşı çıkmıştı.

AB ve Kıbrıs dönemi olan 2003-2004 döneminde Özkök’ün sıkıntıları arttı.
20 Ekim 2003 günü İsrail hava savunma radarları, ekranlarında yabancı bir avcı bombardıman uçağı saptadılar. Uçak hızla İsrail’e doğru hareket halindeydi. Alarm verildi. Kısa süre sonra durum anlaşıldı ve bir oh çekildi. Gelen Türk Hava Kuvvetleri Komutanı idi. Yeni komutan İbrahim Fırtına, İsrail’in modernize ettiği F-4 uçaklarından birine atlayıp İsrail’e gitmeye karar vermişti.

Fırtına, daha sonra birkaç kez ‘Neden Genelkurmay Başkanları hep karacıdan çıkıyor? Neden havacı olmuyor?’ diye çıkışlar yapınca, çoğunluk bu durumu onun sıradışı kişiliğine verdi; kimsenin aklına Özkök’ün istifaya zorlanıp, Eruygur’un Genelkurmay Başkanlığı yolunu açacak şekilde kısa bir süre Fırtına’nın bu koltuğa oturtulma düşüncesi gelmedi.

Özkök’ü Büyükanıt üzerinden zorlamak

Özkök’ün zorlanması, iki yönden yapıldığı izlenimi veriyordu. Birincisi, Özkök’ün istifaya zorlanması. İkincisi, Kara Kuvvetleri Komutanı ve daha sonra Genelkurmay Başkanı olması beklenen Büyükanıt’ın devre dışı bırakılması. Her iki durumda da Eruygur’un önünün açılacağı hesabı yapıldığı izlenimi, bugünden geriye bakıldığında daha net görülebiliyor.

İşte Büyükanıt aleyhine çok yönlü kampanya o günlerde, 2003 sonu-2004 başı başladı.

Büyükanıt’ın etnik kökenlerine, malvarlığına ait inanılmaz bir kampanya internet siteleri aracılığıyla yayılmaya başladı. İşin ilginç yanı bu kampanya da iki koldan yürüyordu. Bir diğer kolda da Büyükanıt’ın Askeri Lise ve Harp Okulu komutanlıkları döneminde yaptığı amansız tarikat mensubu öğrenci tasfiyesi operasyonları nedeniyle ondan nefret eden tarikat ve cemaat ehli vardı. Büyükanıt buna karşın kendini neredeyse şeffaflaştırdı. Kendisi ve akrabaları hakkında araştırmalar yaptırdı, bunları götürüp kendi eliyle komutanına, Özkök’e sundu.

Irak’tan sonra Kıbrıs empası

Ocak 2004’te Çankaya’da bir toplantı yapıldı. Cumhurbaşkanı Sezer başkanlığındaki bu strateji toplantısı, New York’ta yapılacak görüşmeler öncesi önem taşıyordu. KKTC Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş’ın da katıldığı bu toplantıda, Sezer, Erdoğan, Dışişleri Bakanı Gül ve Genelkurmay Başkanı Özkök önünde Denktaş’a Ankara’nın ortak görüşünü kısa ve net biçimde açıkladı: “Hayır diyen siz olmayın”. (Radikal, 9 Ocak 2008) Bu, aslında 2003 Mart başında Denktaş’a verilen mesajın aynısıydı ve o zaman Denktaş ‘Hayır demeye gidiyorum’ diyerek Ankara’nın dayanma sınırını zorlamıştı.
Sonra Erdal Güven’in 4 Temmuz 2008’de Radikal’de aktardığı oldu. New York’ta 12 Şubat’ta Denktaş’ın danışmanı Mümtaz Soysal’ın Ankara’daki paşalardan beklediği haber gelmedi. Dışişleri Müsteşarı Uğur Ziyal, odasına girerek Denktaş’a “İmzalayacaksınız” diyebildi. Ankara’daki hava dönmeye başlamıştı.

Irak empası tutmuş, ama Kıbrıs empası tutmamıştı.

New York’taki Kıbrıs görüşmeleri ardından Ankara’da bir toplantı düzenlendi. Ankara Ticaret Odası Başkanı Sinan Aygün’ün ev sahipliğinde 3 Mart 2004 tarihinde Hilafetin İlgası ve Tevhidi Tedrisat Kanunu’nun yıldönümünü kutlandı. Günler öncesinden basına duyurular yapılmış, Hilmi Özkök’ün planlı bir yurtdışı seyahatinde olduğu gün seçilmişti. Aytaç Yalman toplantıya Genelkurmay Başkanvekili sıfatıyla katıldı. Toplantıya eşleriyle gelen NATO üyesi Türk generalleri ‘Emperyalist Amerika ve Avrupa ile ilişkilerimizi keselim’ konuşmalarını alkışladı, Ulusal Birlik Kuvayı Milliye Hareketi bildiler dağıttı. (Radikal, 4 Mart 2004) Toplantı salonuna hâkim olan hava açıkça siyasiydi. Genelkurmay İkinci Başkanı İlker Başbuğ’un, ‘Ankara’da bulunan komutanlar katılacak’ talimatı uyarınca katıldığı toplantıdan rahatsızlığı, toplantı çıkışındaki karşılaşmamızda her halinden belli oluyordu.

Yemeğin evden geldiği günler

İşte o günlerde Ankara kulisleri bazı tuhaf haberlerle çalkalanmaya başlamıştı.

Orgeneral Özkök, karargâhta yemek yemiyor, öğle yemeğini ya evden getiriyor, ya da er yemekhanesinden getirtiyordu, kahve, çay içmiyordu. Gülhane Askeri Tıp Akademisi’ne sağlık kontrollerine dahi gitmiyordu. İddialara göre, bunun nedeni canına kastedilecek olmasına karşı önlem almaktı. Özkök’ün dünkü Radikal’de doğruladığı gibi, o dönem yasadışı örgütlerin suikast yapacağına dair ihbarlar, alınan önlemler vardı. Ama iddialar doğruysa bu önlemler, Genelkurmay Başkanının canına kastedebilecek tertiplerin karargâha, karargâhın mutfak ve sağlık birimlerine dek sızabileceği endişesine mi yol açmıştı?

Bu soruları Özkök’e sorabilmenin zaman, zemin ve fırsatının önceki günkü görüşmede doğduğu inancıyla sordum:

Sayın Özkök, hazır suikast iddialarından konuşuyorken size yıllardır sormak istediğim kendi duyumlarımı da sormak isterim. Bunu sormanın benim açımdan zorluğu var ama, sizin o dönemde bazı endişelerle GATA’daki sağlık kontrollerinize gitmediğiniz, yemeğinizi karargâhta yemeyip evden getirdiğiniz konuşuluyordu.

Özkök sorumu yarıda kesti ve gülerek devam etti:

Kahveme zehir katılacağından endişe ettiğim, yemeğe zehir katılacağından endişe ettiğim de söyleniyordu değil mi? Yemeklerimi bir süre evden getirdiğim doğru. Bunun nedeni midemin biraz hassas olması, eşimin de benim yediklerime dikkat etmesi. Karargâhtaki yağ biraz ağır olur düşüncesiyle evde hafif gıdalar hazırlıyordu, ben de onları yiyordum. Başka bir şey değil.

Özkök’ün yemekleri evden getirdiği doğruydu. Demek ki hafif yemekleri Genelkurmay mutfağında kendisine özel olarak, hafif yağlarla hazırlatmak istememiş, kuruma böyle bir zahmet vermektense evden, eşinin hazırladığı yemeklerden getirip makamında yemeyi tercih etmişti.

Türkiye gerçekten ilginç günlerden geçti.

Özkök, 2004 Şûrası’nda Yalman ve Eruygur’un emekli olması ardından nispeten rahatladı. O dönemi atlatabilmesinde Büyükanıt’ın ve kendisine Genelkurmay İkinci Başkanı seçtiği Orgeneral İlker Başbuğ’un önemli katkısı olmuştu. Büyükanıt ve Başbuğ, üstleri Özkök’e emir-komuta zinciri içinde bağlı kaldılar ve ona kalkan oldular. İleride daha fazla ayrıntı çıkarsa,bu durum daha iyi anlaşılacak

Hilmi Bey neden o dönem madem darbe izlenimi görmüş de kanuni sürece başvurmamış?

asistandr tarafından gönderildi.

Hilmi Bey neden o dönem madem darbe izlenimi görmüş de kanuni sürece başvurmamış?

Olur ya bir darbe olursa başkan gerekebilirdi!

asistandr tarafından gönderildi.

Hilmi Bey neden o dönem madem darbe izlenimi görmüş de kanuni sürece başvurmamış?

Bunu ben de düşünüyorum. Genelkurmayın en tepesindeki isim, bunların önüne geçtiyse, bunlar için yasal süreci de başlatabilirdi.

Ayrıca bu konuda Özkök'ün bir açıklaması var mı?

Özkök röpörtajında günlüklerde yer alan benim ile ilgili kısımlar doğru demişti

Hurşit Tolon da aynı şeyi söylemişti

Önce netten bu günlükleri bulun bir okuyun ondan sonra bu adamlar hakkında yorum yaparsınız

Özkök o dönemde gerekeni yapmış..Darbe ve cunta faaliyetlerini deşifre etmiş ve ayağınızı denk alın hepsinden haberim var demiş
Ancak keşke o dönemde bu insanların üzerine gidebilseydik

Şu da var ki emekli olduktan sonra dahi bukadar zorlanıldı ise onlar görevde iken ilişmek çok daha zor olurdu.Müdahale eiçin emekli olmalarını beklemek en mantıklısıydı.

Ergenekoncu zevat hakettiğini bulur inşallah.
olayları deştikçe yeni yeni pislikler ortaya çıkıyor.
koskoca genelkurmay başkanının bile yemeğini evden getirmek zorunda bırakmışlar.

-ZORBEY- tarafından gönderildi.

Özkök röpörtajında günlüklerde yer alan benim ile ilgili kısımlar doğru demişti

Hurşit Tolon da aynı şeyi söylemişti

Önce netten bu günlükleri bulun bir okuyun ondan sonra bu adamlar hakkında yorum yaparsınız

Özkök o dönemde gerekeni yapmış..Darbe ve cunta faaliyetlerini deşifre etmiş ve ayağınızı denk alın hepsinden haberim var demişAncak keşke o dönemde bu insanların üzerine gidebilseydik

Şu da var ki emekli olduktan sonra dahi bukadar zorlanıldı ise onlar görevde iken ilişmek çok daha zor olurdu.Müdahale eiçin emekli olmalarını beklemek en mantıklısıydı.

Öyle ayağınızı denk alın çekerim kulağınız ile olmuyor bu işler.Askeri Savcılığa başvurup Askeri Yargıda ceza almalarını sağlamalıydı..Hukuk Devleti guguk Devletimiydi o zamanlar da böyle bir şey yapmadı ve ayrıca Hükümetin bu duruma o zaman seyirci kalması ve akp kapatılmasına yakın Dava açılmasına ne demeli ..Ne olduda Hukuğa iştirak bugünü buldu?Müdehale için emekliliğini beklemek en mantıklısıymışmış...Neden Darbe yapanın Emeklisimi makbul ?

Emekli askerin arkasından asla muvazzaf asker yürümez. Bu, 21 Mayıs 1963 te kanıtlanmıştır. Bilen de konuşuyor bilmeyen de.

-ZORBEY- tarafından gönderildi.

Özkök röpörtajında günlüklerde yer alan benim ile ilgili kısımlar doğru demişti

Hurşit Tolon da aynı şeyi söylemişti

Önce netten bu günlükleri bulun bir okuyun ondan sonra bu adamlar hakkında yorum yaparsınız

Özkök o dönemde gerekeni yapmış..Darbe ve cunta faaliyetlerini deşifre etmiş ve ayağınızı denk alın hepsinden haberim var demiş
Ancak keşke o dönemde bu insanların üzerine gidebilseydik

Şu da var ki emekli olduktan sonra dahi bukadar zorlanıldı ise onlar görevde iken ilişmek çok daha zor olurdu.Müdahale eiçin emekli olmalarını beklemek en mantıklısıydı.

Ergenekon iddianamesinde devamlı atıfta bulunduğunuz ''Darbe günlükleri'' ni neden göremedik acaba?

dede 60 tarafından gönderildi.

Emekli askerin arkasından asla muvazzaf asker yürümez. Bu, 21 Mayıs 1963 te kanıtlanmıştır. Bilen de konuşuyor bilmeyen de.

27 mayista muvazzaf asker birak emekli askerin arkasindan yürümeyi emekli askerin yanina gidip ayagina kapandi. Gercekten bilende konusuyor bilmeyende.