Hepimizi Asın
Duyduklarımıza inanmıyor, inanmak istemiyoruz.
Korku tünelindeyiz sanki.
Darbe ve suikast planları, kanun dışılık, katliamlar, karanlık cinayetler, esrarengiz baskınlar, zehirleme girişimleri, "çekil" baskıları, halkı isyana teşvik tertipleri, komplolar, bombalar, suikast silahları...
Çeteler, terör örgütleri, mafya...
Derin devlet, gladiyo, kontr-gerilla...
Sağcılar, solcular, Kemalistler, ulusalcılar, Marksistler, faşistler, dinciler, tarikatçılar, cemaatçılar...
"Var da diyemem, yok da", "Şahit olmadım ama seziyordum", "O sıralar midem bozuktu" gibi muğlak ifadeler...
İzlenenler, gözlenenler, telefonu dinlenenler...
Kimin savcı kimin avukat, kimin suçlu kimin suçsuz, kimin davalı kimin davacı olduğu belli değil.
Herkes karşısındakine "öteki" gibi bakmaya başladı.
Kaos mudur bu, yoksa kabus mu?
İnsanları bunaltan, hatta çıldırtan; ruhlarını, beyinlerini ve bedenlerini cendereye sıkıştıran işkence seanslarından geçiyor gibiyiz.
Yalnız ve güzel ülkemde neler oluyor?
Renklerimizi geri verin
Bütün renkler hayatımızdan çıktı, sadece siyah ve beyaz kaldı.
Siyah-beyaz dışındaki renkleri özledik. Maviyi, yeşili, sarıyı, kırmızıyı, turkuazı...
Renklerimizi geri verin bize.
Duygularımızı, sevgilerimizi, sevinçlerimizi, uçup giden güzelliklerimizi, dostluklarımızı, hoşgörümüzü geri verin.
Darbelerden, çetelerden, terör örgütlerinden, komplolardan, cinayetlerden bize ne...
Bazen o kadar bunalıyoruz ki, "Bari hepimizi asın da kurtulalım" diyesi geliyor insanın.
Her gün ölmektense...
Yakamızdan düşün artık
Beynimizi bombalıyorlar.
Aptallaştırmak istiyorlar bizi.
Nereden çıktığı bilinmeyen bilgi ve belgeler havada uçuşurken, hedef seçilen insanlar ne yapacağını bilmiyor.
Tam bir linç kampanyası...
Bu kin niye, bu düşmanlık niye?
Neyi paylaşamıyoruz?
Güç ve iktidar için bütün bunları yapmaya değer mi?
Güç de sizin olsun, iktidar da...
Yeter ki bizi rahat bırakın.
İnsanları rahat bırakın.
Milleti rahat bırakın.
Bu hırs, bu ihtiras, bu doyumsuzluk son bulsun artık.
Son bulsun bu kaos ve kabus...
Geceleri yatağımızda rahat uyumak istiyoruz.
Öz vatanımızda bir “öteki”, bir ìyabancı” ve “üvey evlat” gibi yaşamak istemiyoruz.
Kimsenin malında mülkünde, parasında pulunda, makamında koltuğunda gözümüz yok.
Ellerinizi çekin yakamızdan.
Bizi rahat bırakın. Sırrı Yüksel Cebeci
http://www.tercuman.com.tr/v1/yazaryazi.asp?id=13
güzel yazmış bende katılıyorum.


LinkBack URL
About LinkBacks
""
Alıntı Yaparak Cevapla
