Konu: Şiir Defteri

Arabesk

adımı ilk söylediğin gün
kan geldi kulaklarımdan o gece

aceleyle çıkıp evden
seni aradım saalerce
bulsam vuracaktım
sen ölünce dudaklarından öpecektim,
mikrop kapmasın diye
tentürdiyot sürecektim ağzıma
buna bütün eczaneler gülecekti

allah belamı versin
seviyorum işte ne yapayım
kavuşmak yalnızca varsayım, zayıf ihtimal
özlem hararetli bir esin, kırık bir hayal
ama zulmeden, kahreden o mavi sesin
'acı çekeceksin, yok olacaksın' diyor hala

ve isyan ediyorum allaha
olmalısın, diye haykırıyorum
evet, evet, ordasın
hatta bir cübben
cübbenin de kürklü yakaları var!
ve ben, ölünce yapışacağım o yakalara
yanıt ver, diye bağıracağım, yanıt ver
neden neden neden neden neden neden
beni bütün şeytanlar alkışlayacak

seni ilk gördüğüm gün
bir martı oydu iki gözümü de

küçük İskender

Duruluğum kalmadı..
Beni silkeleme hayat..

/..Üstümdeki acılar dökülmez../

Hesaplaşmalarıma gömüyorum geceyi
Kanatıyorum avuçlarımda
Paramparça geçmişimi..

Ne sen varsın arda kalan enkazdan
Ne başka bir 'aşk'..
Boğulurken yüreğim damlalarda
Gözümün önünden geçmiyor
Sesin!

Tadı yok artık notaların
Rengi hepten kara
Adını sayıklayışlarımın..

Ve ağlıyorum..
İç çekişlerimde yapayalnızlığımın kuytu karanlığı
Anlamazsın, anlamazsınız, anlamazlar..
Sen,
siz,
onlar..

Bakar körler,
Siz..
Hepiniz..


Ne sandınız beni?
Rüzgarda titreyen bir yaprak?
Sanıyor musunuz ki
Çalacağım kapınızı bir gece vakti
Ağlayarak?!..

Rüyalarım puslu benim
Hayallerim uçsuz bucaksız..
İmkansız...

Bulanık sularda yüzdürüyorum kağıttan gemilerimi
Ne zaman sevsem
Ya biri alıyor,

Ya ben tutamıyorum ..

Biliyorum sana giden yollar kapalı
Üstelik sen de hiç bir zaman sevmedin beni
Ne kadar yakından ve arada uçurum;
İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi
Uyandım uyandım, hep seni düşündüm
Yalnız seni, yalnız senin gözlerini
Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalımım
Ben artık adam olmam bu derde düşeli
Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya
Yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki
Anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi
Ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği
Kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda;
Hangi şarkıyı duysam, bizimçin söylenmiş sanki
Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor
Nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini
Çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu;
Bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri
Rastlaşmamak için elimden geleni yaparım
Bu böyle pek de kolay değil gerçi...
Alışırım seni yalnız düşlerde okşamaya;
Bunun verdiği mutluluk da az değil ki
Çıkar giderim bu kentten daha olmazsa,
Sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur belki
İnan belli etmem, seni hiç rahatsız etmem,
Son isteğimi de söyleyebilirim şimdi:
Bir geceyarısı yazıyorum bu mektubu
Yalvarırım onu okuma çarşamba günleri

Cemal Süreya