İnsanları anlamak için nedenimiz yoktur, sadece dinlemeye çalışırız. Öylesine konuşur ya da dinler ve karşımızdakine bir şekil biçeriz.
Onu tanımak için nedenimiz yoktur, sadece tanıdığımızı düşündüğümüz noktalar üzerinde dururuz.
Ona inanmak için nedenimiz yok, aşığım, dostum ve kardeşim gibi kelimelerin korumasında olduğunda. Sadece güvenir ondan zarar gelmeyeceğine inanırız.
Aslında hayatımızda yaptığımız çoğu şeyin nedeni olmadığı için mutluyuzdur. Nedenler bizi huzursuz eden hapis düşüncelere dönüşür...
Nedensiz ve nasılı olmadan onu sevmek ?
Tüm bencilliğiyle karşımda dururken ona saygı duymaya çalışmak. Kendini tekrar ederken aynayı kendisine değil çevresindekilere tutarken onu sevmeye çalışmak...
Onu nedensiz ve nasıllarını dönüştürmeden sadece duyularımla sevmek istiyorum. Bütün insanlığın birbirini hissedebilmesini ve programlanmış düşüncelerinden uzaklaşıp, onu sadece hissettikleri gibi sevmelerini bekliyorum. Bu zaman hiç gelmiyecek olsada onu sevmek için duygularım hep hazır olacak. Çünkü onu sevmek için hiç bir nedenim yok...


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla









