Konu: boş çerçeve...

Yalanını bağırdım yüzüne. Bunca zamanın ardından kabullenemeyeceğim kadar çoğul bilinmezlikleri bir bir fırlattım sesimle sessizliğine. Ben konuştukça o susturdu kendini. O sustukça ben konuşturdum kendimi. Ta ki yorgunluğa esir oluncaya dek.

“Bilmek istemezdim” oldu son sözüm. Avucuma doldurduğum hıçkırıkları çaldım yüreğimin derinliklerine ve ardıma bakmadan uzaklaştım boğulduğum yabancı yüreğinden. Ben hak etmediğim yükleri de taşımayı bilirim. Az kalmadım ipsiz sapsız düşüncelerin altında, dostların yokluğuna az karalar bağlayıp yoluma devam etmedim. Yaparım şimdi de. Yeter ki bitsin gün ve pelerininin altına alsın gece beni. Yeter ki günü öldürsün gecemin en nemli saatleri.

Elimin altında duranları elimin tersiyle düşürdüm başucumdan. Fotoğrafı eksik çerçevem parçalandı gözlerimin önünde, kâğıtlarım uçuştu, kalemlerim renklerini de alıp kelimesiz kalışımdan uzaklaştı. Düşürdüm hayatı kendimden. Hiç kendim olamamış benden çıka çıka benliksiz bir gölge çıktı /Ne yapacağını bilemeyen/ Hayatımın yalnızlığını avuçlarımla kazıdım geceye dönerken ikindim. Kazıyıp anlamsız anlamsız güldüm yalanı bile özlenen sana. Görmeyeceğini bile bile öfkemin deminde kanattım tırnaklarımla kesiklerimi. Kalan son gücümü de çekip aldın içimden pinokyo. Bana bıraktığın yokluğuna yaslanmış boş bir bellek şimdi. Bana bıraktığın boş çerçevenin sensizliği…

25.07.08

limit üstü duyguların ifadesizliği var eserde.

tşk.

yinede

toparladığım sensizliği doldurdum yüreğimin ıssızlığına. biliyordum ki bencil bir aşksa da senin ki benim ki öyle değil. bu yüzden eskimiş kendimsiz yüzüme yerleştirdim gözlerini. sen olduğumdan beri siyaha döndü gözlerimin rengi.

odamın yalınlığında yavan kaldı seni düşünmek, el olduğum kendime ağır geldi seni düşünememek. mümkün mü pinokyo? yalanın içinde yüzerken bir ağaç parçası gibi yüreğin mümkün mü içimde taşımaya devam etmek seni?

eşyalarımın her birinin ardından sen çıkıyor, bu tshirt kırmızı gülümseyiş olmuştu bakışlarında. bu yüzük büyüklüğüyle elini acıtmıştı, bu telefon buruk gülümseyişini yakalamıştı. saymaya gücüm yok. iliklerimde sensizliği kabullendirici bir güçsüzlük dolanıyor. bıraksam her şeyi seni bıraktığım gibi bıraksam.
geriye dönüşü olmayan bir yolda ardıma dönmesin gözlerim diye bıraksam her şeyi.

söyle pinokyo seni bırakmaya yeter mi bedenini unutmuş kimliğim? az kaldı, ifadesizliğimin ilmeğini boynuma takıp; bakışlarına son noktayı koymama az kaldı.
şimdilik...........
cam kırıkları parmaklarımı kanatıyor, atmaya kıyamıyorum boş çerçevemi

Elimin altında duranları elimin tersiyle düşürdüm başucumdan...

Ben düşürmedim ittim
Harika cümleler kelimeler var yazdığın herşeyde
Emeğine o güzel yüreğine sağlık....
Teşekkürler...

kaos. tarafından gönderildi.

limit üstü duyguların ifadesizliği var eserde.

tşk.

teşekkür ederim, ifade için biraz daha vakti var öykümün, devamında birşeyler oturacak yerine

siy@H inci tarafından gönderildi.

Elimin altında duranları elimin tersiyle düşürdüm başucumdan...

Ben düşürmedim ittim
Harika cümleler kelimeler var yazdığın herşeyde
Emeğine o güzel yüreğine sağlık....
Teşekkürler...

ben teşekkür ederim okuduğun için. yine de farkı olmadı düşürülenlerin hepsi kırıldı ama içime battı



boş çerçeve(3)

Cam kırıklarını topladım ve çekmecemin gerilerine sakladım. gözümün ırağında olan gönlümünde ırağında olur belki diye. yine de inandırıcı gelmedi bu atasözü bana. gölgemi bir defa daha kandırdım. senin çıkacağını bile bile her düşün ardından uykuyu ister oldum yaratandan. yatsının sessizliğini bozarken ezan sesi bir dua olup dokundun dilime. "allahım hafiflet yükümü" gerisini getirmekten aciz dilim, gerisini istemekten utangaç. kaç sırt dönüşün ardından döndüm bu kapıya. kaç umarsız kaderi yenmenin gayretinin ardından. ve hep bir şekilde yenik gözlerim ve hep bir şekilde pişman.



çekmecemi kapatırken içime derin bir sızı çöktü, yetimliğin sancısısı da böyle bir şey midir pinokyo? sen hiç farkettin mi sessiz bir kabullenişin bile sandığın kadar sessiz olmadığını? farkettiğini sanmıyorum. olsa olsa "sessizliğin ardında vardır bir hikmeti" der gibi bir umarsızlık sezmiş olabilirsin kendinde.



periler seni odunluktan çıkaramıyor pinokyo. ben ne kadar dua edersem edeyim alnına yazılmış kaderi bozduramıyorum. sen hep yalanlarınla baltalıyorsun ormanımın yeşilini. ne zaman inanacak olsam sana bir darbe vuruyorsun yüreğime ve ben kala kalıyorum olduğum yerde. bir kaç bağırıştan başkası nasibimde yok biliyorum.



sen pinokyo burnun uzarken gecemin karasında hep orda bekleyen oluyorsun. bekle bakalım henüz anlaşmadık perilerle. kimbilir gece yarısını çeyrek geçe bir duanın olmazlığını bozar nefesi kuvvetli biri ve bitirir seninde benim de esaretimi

tesekkürler

resital_007 tarafından gönderildi.

tesekkürler

ne uzun bir cümle ya arkadaşım deli edeceksin beni..senin yorumun önemli biliyorsun
hadi bende senin gibi söyleyeyim teşekkürler okuduğun için