Bir gülücük, dudağının kıyısında saklı durur,
Kan kızılı, kanatılmış.
Ve bir çocuk, iri gözlerinin kahverengi buğusunda,
Çok ağlamış.
Yüreğin ayakta, telaşlı,
Ya da kim bilir, düşlerini uçuruyorsun göğün mavisine,
Mavisine, yitti yitecek umutlarının.
Ne söylesem acıdır artık,
Sussam sancıdır.
Herkeste, her seste buldukça seni, kaybetmek oluyorum,
Soldukça, soluksuzluğumu soluduğum bu şehrin ışıkları,
Sevdiğin beyaz güller saksılarda intihar açıyor,
Açıyor duyduklarım yüreğimde yaralar.
Bu aralar, pişmanlık gözlerimde çiğden damlalar,
Aynalar, sus acı konuşmayı, bana bir Lorca söyle:
“… Bugün içimde belirsiz
Bir yıldız ürperişi var.
Ve güllerin hepsi beyaz,
Acım gibi, beyaz öyle…”


LinkBack URL
About LinkBacks

Alıntı Yaparak Cevapla






