Duyum
Ekili tarlalardan, mavi bir yaz akşamı
ince otlar üstünde yollara düşeceğim.
Dalmışım, bir serinlik alacak tabanımı
uçuşsun saçlarım yele koyvereceğim.
Düşünmeyeceğim hiç, tek söz etmeyeceğim.
Beni yüceltecektir bitmek tükenmez sevi.
Başıboş uzaklarda, eriyip gideceğim.
Doğayla mutluyum ben, sanki kadınla gibi.
Rimbaud
ağaçlar
Solgun, kızıl yorgunluk çöktü yine.
Güngörmüş ihtiyarlar onlar artık, ağırbaşlı...
Duru ve anlaşılır bir teslimiyetle,
Büyük uykuları için soyunuyorlar.
Yapraklarında gitgide belirsizleşen
o içsel ezgi,
esrik duygulara adanmış...
O ezgi ki,
geçmişin derin,unutulası izleri
silinip yok olana kadar sürecek olan,
avutan dinginliğine savrulurken onun.
Biz yorgun aşıklarda
bırakacağız kendimizi o ezgisel beşiğe.
Düşlerimiz de savrulup,
yapraklarla birlikte örtecek toprağı.
Eski bir örtü olacak
bu hüzün veren uykuya... aşk, şiir
Ben çiçek gibi taşımıyorum göğsümde aşkı
Ben aşkı göğsümde kurşun gibi taşıyorum


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla






