Salyangozlarla dolu vıcık vıcık bir yerde
Derin bir çukur kazsam kendime derim,
Şu kart kemiklerimi bir güzel serer de
Suda balık gibi unutulur giderim.

Gömütler de hiçtir bana, vasiyetler de;
Kimseden bir damla gözyaşı mı dilerim?
Ölmeden, kargalar çağırmayı yeğler de
İğrenç gövdemi her yandan emsinler derim.

Ey kurtlar! gözsüz kulaksız kara yoldaşlar,
İşte aranızda özgür, şen bir ölü var;
Rind filozoflar, oğulları çürümenin,

Tasasızca gelin kalıntılarımı görmeye,
Daha başka bir işkence kaldı mı , deyin
Bu ölüler içre ölü , bu kart gövdeye!
C. Baudelaire