Konu: Bir Damla Oldum Şimdi.Geçmişimi Düşünüyorum.Ben Bu Aşka Düşmeden Önce Su Buharıydım..

Adım adım uzaklaşıyor seni bana anlatan senden artakalanlar… Kısık gözlerle yaşlı ufkun lekelenmiş çizgisine kadar gidişini izliyorum.
Bir damla yaş süzülüyor gözlerimden… Gidişin bir damla ağırlığınca. Gözlerim gürlüyor, yanaklarım ağlıyor ve bir damla ölüyor, hüznüyle boynu bükük ve iz bırakarak…
Zorlanıyor gözlerim….
Gidişine bakmamak için başımı göğe çeviriyorum. Bir esinti, rüzgar hissediyorum. Yağan yağmurları, Ağlayan gökyüzünü düşünüyorum. Kavuşamayan, derya ateşiyle tutuşan her damlanın karaya düşmesine ağlayan, ağladıkça boşalan gökyüzüne bakıyorum.
Dalıyorum….
Gözlerim uzaklarda…
Sabitlenmiş.
Aşk sevgiliye kavuşmak için bir engel, bir yol, bir çözüm ve düğümden öte bir şey değilmiş oysa; Bildim.
Topluluk içinde yalnız bir damlayım ben… Yüklü bir bulutun yüklü ve sadece yalnız bir tanesiyim.
Sustum.
Pustum.
Bekledim.
Saklandım.
Piştim.
Bittim.
Ateşle yanan her damla yalvardı rüzgara…
Savur bizi, Savrulalım deryaya…
Savrulduk, Savruldum.
Her söylediğin, Söyleyip te verdiğin sözler geldi aklıma…
Tokatladı rüzgar, Savruldum.
Gidişin geldi aklıma…
Güneş vurdu.
Yandım.
Kavruldum.
İnceldim.
Çölleri gördüm. Bende bıraktığın her izde çöllerimi gördüm. Düşük yaptığım bütün kız çocuklarımı çöllerime gömdüm.
Savruldum.
Sağa sola öne arkaya hesapsızca ve fütursuzca savruldum.

Ağladım.
Olmadığın her ana ve giderken attığın her adımda ki uzaklığa ağladım.

Damlacıktım. Bulut oldum. Kimi zaman muson oldum kimi zaman sağanak yağdım bastığın heryere…

Gözlerimi kapattım.
Karanlığı ve karaladığın her yeri, her şeyi zapdedercesine gözlerimi kapadım.
Olmadığın olup ta olamadığın anlamadığın her ana gözlerimi kapadım.
Düşüyorum.
Sağa sola öne arkaya yönsüz ve çizgisiz düşüyorum.
Kaygıdan yoksun dilimde tek bir hece üç harf…
Düşüyorum.
Umut edercesine, kavuşmayı düşleyen her damla gibi derya özlemiyle düşüyorum.

Düştüm.
Düştüm.
Düştüm.

Gözlerimi açamadım.
Yaramaz bir çocuk edasıyla, Nazlanan, Kırılan, İlgi bekleyen bir kız çocuğu masumluğu ile gözlerimi açamadım.
Belki bir yolunu bulur da düştüğüm yer seni bulacağım yerdir diye gözlerimi açamadım.

Üşüyorum.
Titriyorum.
Canım yanıyor.
Bir tık!
Film sona eriyor.

İrkiliyorum.
Cama saplanmış bir çift göz, her nefesinde bulanıklaşan cama bakıyorum.
Çıkan her buharı camda aşkla tanıştırıyorum.

Bir damla cama vuruyor.
Cam ağlıyor.
Damla gözlerini açamadan hüznüyle bütün acımışlıklarını çize çize ölüyor.
Cam ağlıyor.
Ben ağlıyorum.

^^AlınTı^^

Çok hoş yaa... Beğendim gerçekten. Peki bir soru: kimin yazısı bu?

Aşk sevgiliye kavuşmak için bir engel, bir yol, bir çözüm ve düğümden öte bir şey değilmiş oysa; Bildim.

Çok güzel bir seçim.. emeğinize sağlık..

Buradayım. Bu boz, yaban, soğuk mevsimden beni ayıran camın ardında. Ağlayan, artık ben değilim, cam. Tüm zorunluluklardan kopup gelmişim gibi oturuyorum. Ağlayan cama dönmüşüm renksiz yüzümü. Onu böyle yapan mevsimi izliyorum.

cok güzel ellerine saglık

Güzel yorumlarınız için ben teşekkür ediyorum asıl.
Aslıcım bilmiyorum kime ait olduğunu Ama öğrenirsem paylaşırım mutlaka

Banderas,seninki de çok güzel bir seçim.Kısa,öz ve oldukça etkileyici.

Yüreğiniz dert görmesin