Konu: Dış Kapı Olsam Ne Çare İçerinin Anahtarı Sendeyken...

Her sevdanın iç yakan bir hikayesi vardır.Can acıtan, başkalaştıran o aşkı.
Hani derler ya dışı sizi içi yaşayanı yakar,işte o hesap...

Her şeyi normal seyrinde yaşıyormuşçasına devam edersiniz hayatınıza.Adımlarınız sağlam görünür,renk vermezsiniz.Siz dışardan bakıldığınızda merkezsiniz ve olayların akışı size bağlı.İzin verirseniz herkes girer o kapıdan, yüreğiniz mantığı öz seçmiştir kendine...Güçlüsünüz, lider ve seçici.En önemlisi aklı yüreğini ezmeyen bir karakteriniz vardır...

Sanılırken...

Yürek söz dinlemez...
Canınız acır.Aklınızın devreleri karışmıştır.Mantık denen o koca cevher öle can çekişir ki kalbinin çığlığı karşısında sesi kesilir..
Kalp koşulsuz sevdi, engel tanır mı?Sesi kesilir mi bir daha yüreğin..Mantık çaresiz, suskun..Diz çökmüşlüğün gurur yangınıdır yaşanılan...

O koca dış kapı nerde?Hani şu sizin merkezi olduğunuz dış kapı..Hani sınır tanımayan, siz harici kımsenın hükmedemediği o koca duvar...

Şunu bilin ki yürek kural yasak bilmiyor..Can O'nun yanında olmayı çekerken, yürek O'nun varlığıyla burdayken, kalp atma sebebini yitirtmezken, Sen bir hiçsin..
Şimdi siz söyleyin:
Dış kapı olmak neye çaredir;yazık ki içerinin anahtarı sizden gideli nicedir


^^AlınTı^^

^^MiReLa^^ tarafından gönderildi.

Şimdi siz söyleyin:
Dış kapı olmak neye çaredir;yazık ki içerinin anahtarı sizden gideli nicedir

Herkes yaşar mı ara da böyle iniş çıkışlar bilmiyorum, halbuki hayat özel benimle uğraşıyor gibi geliyordu bana... biliyorum o zalim dalgaların içinde bir saman çöpü olup su yüzünde kalamayanlarda var... belki ben çok iyiyim, en güzel yerlerdeyim ama bunu bilmek yetmiyor şimdi bana...
neden herkes iyi ve mutlu değil..!?
niye hep mutluluklar başkasına hüzünler bana-sana?

Banderas_ tarafından gönderildi.

Herkes yaşar mı ara da böyle iniş çıkışlar bilmiyorum, halbuki hayat özel benimle uğraşıyor gibi geliyordu bana... biliyorum o zalim dalgaların içinde bir saman çöpü olup su yüzünde kalamayanlarda var... belki ben çok iyiyim, en güzel yerlerdeyim ama bunu bilmek yetmiyor şimdi bana...
neden herkes iyi ve mutlu değil..!?
niye hep mutluluklar başkasına hüzünler bana-sana?

İnişlerin kadını olarak gönül rahatlığıyla yanıtlayayım sorunu: Yalnız değilsin Ben de çoğu zaman hayatın benimle bir alıp veremediği olduğuna inanmışımdır,hala da inanıyorum buna.

Herkes iyi ve mutlu olsaydı hayat çok mu tek düze olurdu acaba? diye düşündüğüm anlar olsa da ben de dilerdim herkesin mutlu olmasını. Sanırım hayatın hüzünleri yüklemek adına bizleri seçmesinin de var bir nedeni.Olmalı hatta,yalnızca sanmak istemiyorum.Ki onca yaşananın,çekilen çilenin bir mükafatı da olmalı değil mi?

Ben şimdilerde kendimi itilmiş, cenderede sıkıştırılmış, üzerine taşlar yığılmış, oksijeni kesilip soluksuz bırakılmış, yaralanıp merhemsiz kalmış, biçare zavallı gibi hissediyorum....
şu sıralar kalabalıklarda çok yalnızım, kalabalıklarda kalabalığa açım... en derinden atılan sessiz çığlıklarda işe yaramıyor...
neyse ki, her yokuşun bir düzlüğü ve inişi vardır derler... umarım herşey iyi ve güzel insanlardan yana olur...
teşekkür ederim.

Bilirim öyle zamanları.Ama düzelecektir emin ol Güzel insanlar iyi ve güzel şeylere layıktır ki sen de onlardan birisin. Ben teşekkür ediyorum her şey için