Söyleyin AnnemeALINTI
Annemi kaybettim.Can damarımı,yaşama sevincimi,umutlarımı kaybettim.Gören gözlerimi kaybettim,tutan ellerimi.Şubat ayında hiç böyle üşümemiştim ve hiç böyle yanmamıştım inanın.Sanki kutuplara atıldım.Sanki ekmek fırınlarında yakıldım.
Annemi kaybettim.Üç yaşında çocuk misali ,karanlıklarda kaldım.Fatma kadın.Ellerinde içtiğim suyun tadının başka olduğu Fatma Kadın.Dizleri romatizmalı,yüreği hasret yangını,yüzü güneş yanığı,yedi evladın,yedi hasretin en yakın tanığı Fatma Kadın.Annem.Ellerinde ördüğü çoraplarda açardı çiçekler.Çilek dalları olurdu ördüğü patiklerde.Gözünün nuru olurdu.Alnının teri.Kimi vakit hasretlerini dökerdi örgülerine.Umutlarını işlerdi fersiz bir ışık altında.Tandır ekmekleri onunla güzeldi Tandır ekmekleri ile beraber elleri de pişerdi.Ona göre ekmek böyle daha güzeldi.
Annemi kaybettim .Baharımı kaybettim.Yağmurlarımı ,güneşimi kaybettim.Sabahlarımı kaybettim.Her sabah ezanı yorgun bir yürekle uyanıyorum.Onu doldurduğum rüyalarımı taşıyamıyorum artık.Annemi kaybettim yaşayamıyorum artık.Söyleyin ne olur,artık rüyalarıma gelmesin annem.Yüreğime sığdıramazken sevgisini ve dünyama yetmezken varlığı ,kaybedivermiştim şubatın soğuğunda onu.Artık rüyalarıma gelmesin.Çünkü her sabah gözümü açtığımda yokluğunu bir kez daha hissediyorum .Gözlerimi açmadan dolu dolu var rüyamda,yine her zaman olduğu gibi sevdam ve her zamanki gibi yar rüyamda.Geze geze bitiremediğim diyar o rüyamda.
Söyleyin ne olur artık rüyalarıma gelmesin annem.Sabahların tadını alamıyorum.Sabahları uyumak istiyorum, belki bulurum ellerini diyerek.Rüyamda ısınıyor ellerim.Gözlerimi açtığımda donuyorum.Beni kanatlarının altında uzak diyarlara götürüyor annem.Uyandığım zaman karanlıklara konuyorum
Söyleyin anneme düşlerime gelmesin artık.Düşler yoruldu,ben yoruldum.Düşlerim taşıyamaz oldu annemi.Düşler kırıldı ,ben kırıldım.Uyandığımda bulamadım annemi,sanki kırk yerimden vuruldum.
Söyleyin ne olur artık rüyalarıma gelmesin annem..Rüyalarım dar geliyor bana,rüyalarım dar ona.Dün gece düşümdeydi.Haykırıyordum Sarsana beni ana sarsana..Kavuşamadığım düşlerimde kimi vakit.Ellerine dokunmaya çalışıyorum.Yetişemiyorum.Kalbini mi kırdım ne bilemiyorum.Anne seni rüyalarımda istemiyorum.
Söyleyin ne olur anneme.Elimi koyduğum yerde annem.Elimin altında. Yüreğimde.Dilimde.Gönlümde.Benliğimde.Bıraksa da kabuslarıma da yer kalsın düşlerime.Bıraksa da başkalarına da yer kalsa düşlerime ..Sen düşlerime gelme anne.Öldüğünü unuturum belki o zaman.Yokluğunu unuturum belki..Ama anne.ölmedin gözümde hiç.Bugün pazara götüreceğim seni.Haydi uzat ellerini.Ölmedin anne.Hala görüyorum ölüm yakıştıramadığım gözlerini.Ölmedin anne.Hala hanemde duyuyorum guzum diyerek süslediğin sözlerini
Yüreğim küçük.Düşlerim küçük.Söyleyin gelmesin.
Geldikçe onu daha çok özlüyorum.Geldikçe daha çok kanıyor yüreğim.Geldikçe hasreti pençe vuruyor bedenime.Gelirse ,ay doğmuyor gecelerime.Düşlerimde elleriyle doyursam da ,sabah bir hal oluyor ıssız kalan ellerime.Ne olur söyleyin.Haber uçurun cennete.Gelmesin,gelmesin artık düşlerime.


LinkBack URL
About LinkBacks




Alıntı Yaparak Cevapla


