Duygularimi caldirdim uyurken!
-Hepsinimi?
Yok tam degil...Cogunu...
Hala yere düsünce, kendi canima degince feryadi kopariyorum da...da si..
Baska birinin hayat hikayesi yormuyor...Vah dedirtmiyor...Kadersiz saymiyorum...Büyüyünce unutursun deyip geciyorum...Yada hic bir sarki siir etkilemiyor...coguna fransiz kaliyorum...Sevdayi anlatmiyor, sözlerin hepsi uydurmaca, kandirmaca sanki...Kalbimi kim caldi? Yemegi cok sevdigim icin veya aciktigim icin yedigim olmuyor...Yenmesi gerekiyor yiyorum iste...Hani benim acligim, tadim tuzum? Cok sevdiklerimi aramayi unutuyorum...Aklima gelince yarin diyorum... gecistiriyorum...Özlemlerimi kim yedi?Cümlelerim daginik...
Ezberim yok...
Ne gelirse onu yasiyorum...
Günüm bitiyor...
Bu Sehir de, her sehirde her duygu bos...
Ilginclestim saniyorum...
Oysa...
Duygusalliga niye var? diye soruluyor da...
Artik duygusuz kalana niye yok? diye soran olmuyor?...
Önemli degilmiydi aglayabilmek?
peki Özlemek?
ya Acikmak, karsindakinin de ac olabilecegini sanmak?
Sokaktaki kediye süt verebilmek?
Ac kediye bile inanasi gelmiyor insanin...
Meger ilginclesen ben degilmisim...
Ben sadece Hayatin ninnisine uyup...
Gözlerimi kapatip...
Uyudum...
Uyudum...
Bak gör simdi nasil da(büyüdüm)kücüldüm...
SunShine


LinkBack URL
About LinkBacks


Alıntı Yaparak Cevapla

