Konu: Nasıl Olmalı Şiir--Tartışma

Şiir aslında Türk Edebiyatı'nın öksüz çocuğu oldu. Halk şiire hakettiği itibarı göstermedi. O yüzden şiirin nasıl olacağını yorumlayamayan halkımız zalim oldu, acımasız oldu. O kadar küçümsediki, artık taşrada şiir alay konusu oldu, ve tabi edebiyat. Bir kaç örnek; 'Yağdı yağmur çaktı şimşek sende mi şair oldun....' Ne iğrenç bir kelime, şairlerin kabusu. Her şiirle uğraşana söylenen adi bir söz! Bu sözü üreten zihniyetleri kınıyorum. Diğer mevzu biraz güzel konuşana: 'Bana edebiyat yapma lan! ! ' İşte halkımzın gözündeki sanat ve şiir, yazık çok yazık. İnşallah bir gün şiir hakettiği yeri bulacak. Elbette şiirle birlikte insanlar dış görünüşe değil ruha önem vermenin anlamını kavrayacak. İşte o zaman çok güzel olacak.

Sizce şiir nasıl olmalı, anlamlı mı anlamsız mı kafiyeli mi kafiyesiz mi, güncel mi tarihi mi; ya konusu nedir şiirin aşk, doğa, yalnızlık, korku, ölüm, nefret, mutluluk; şekli nasıl olmalı aruz, hece, serbest, serbest müstezat, dörtlü, beşli, şekilsiz, şekilli; uzun mu olmalı kısa mı, dilbilgisi kurallarına uymalı mı, imla-noktalama olmalı mı nasıl olmalı şiir?

Şiir insan oğlunun var olduğu günden bu yana devam eden vazgeçilmez bir edebi tür. Peki günümüzde şiir hakettiği yerde mi? Değil elbet... Hakettiği yerde olmadığı gibi hakettiği değeri de verilmiyor. Her şiir yazana şair, her yazılana da şiir diyoruz, şiire hakaret edercesine. Lütfen arkadaş şiir hakkında düşüncelerinizi belirtin. İsterseniz de bir kaç mısra yazıverin... umarım şiir adına güzel bir konu olur.

* şiiR insanın içinden geLdiği gibi duyguLarını ifade etmesidir bnce. kafiye , öLçü , söz sanatı vs vs göReceLidir isteyen kuLLanıR ama ben şiiR yazaRken aman işte şuRda bi uyum yaRatayım faLan aRamıyoRm yani seRbest yazıyoRm.
Şiir yazmak insanın Ruhunu okşaR, rahatLatıR.. ben ne zaman içime bişey atsam veya bi sıkıntım oLduğu zaman beynimdekiLeRi duyguLarımı kağıDa döktüğümde kuş gibi hafifLemiş hissediyorum..
yani şiiR ; insanın içinden geLDiği gibi oLmaLı..
bu aRada cok anLamLı bi konu oLmuş tşk.LeR

Kalemini doğru kullandıktan sonra Orhan Veli gibi kafana eseni yazsan , Ahmet Haşim Gibi şiirlerini sır perdesiyle sunsan, Necip Fazıl gibi kafiyeli, Ziya Paşa gibi taşlamalı,Murathan Mungan gibi kafiyesiz oradan oraya savrulan aşk hikayeleri yazman hiç birşeyi değiştirmez... Hepsinin şiiirlerini herkes aynı anda bağrına basar, sever, okur... Şiir kâh kafiyeli, kâh düz, kâh sırlarla dolu, kâh çatalkaram çingenem, kadınım kısrağım gibi pervasız olmalı, kendini okutabilmeli...

kafiyeli olacak, anlamsız olacak ne yazdığımı ben bile anlamayacağım diye kasmamalı...

Şiir ; dağınık olabilir ama tümünde bir anlam çıkıyorsa ve her okumada ayrı bir haz veriyorsa insana bu şiir başarılı olmuştur demektir.

Misal ;

Ne hasta bekler sabahı
Ne taze ölüyü mezar
Ne de şeytan bir günahı
Seni beklediğim kadar ( N. F. K. )

...

Ben bu şiiri her okuyuşumda ayrı bir haz alıyorum.

Not : Konu için teşekkürler Alaybey

Edebi olmalı en başta, edepli olmalı. Zira bir edebiyat dalıdır şiir de. Deruni olmalı sonra, sahte duygularla gerçek hislerle kaleme alınmalı. Musikisiz hele hiç düşünülemez şiir. Okurken müziğin tatlı esintisini duymalıyız kulaklarımda. Şekli çok da önemli değil. Okuyunca hemen anlaşılmamalı şiir, içinde bir şeyleri gizlemeli gizleyebilmeli. Şair hemen ele vermemeli duygularını.

Daha söylenecek şey çok, zaman da çok nasıl olsa. Şimdilik bu kadar.