İlk defa insanları
Bu kadar mutlu görüyorum.
Sevgililerine
Bir başka sarılıyorlar
Etin kemiğe sarıldığı gibi
İnadına
Bir başka öpüşüyorlar
Kan kırmızı dudaklarında
Yokluğunu görüyorum.

Bu sensiz ilk günüm
Geçmek bilmiyor

zaman
Gözlerinden akan yaşlar gibi
Dayanılmaz geliyor
Bulutlar çorap örmüş
Gecelerin üstüne
Ay doğmak bilmiyor.

Bu sensiz ilk günüm
Geçmek bilmiyor.

Yıldızlar
Bağını koparmışlar
Deli gibi üstüme geliyorlar
Ve sensizlik
Çığ gibi büyüyor
Örtüyor gecelerin üstünü

Bu sensiz ilk günüm
Geçmek bilmiyor

Güller
Koparılmayacak kadar hevessiz
Ve rüzgar
Sensizliği fısıldıyor kulağıma
üşüyorum

bu sensiz ilk günüm
geçmek bilmiyor

İçinden bir şey kopar
Bir pus çöker içine
Kararır etrafın
Yalnız hissedersin kendini
Üşürsün
Dışarda güneş
Titrersin


Gün ortasında
Karanlıktasın
Özlem duymasa başlarsın
Sebepsiz


Gecede ay vardır
İçine vuran
Söylemediğin kelimeler vardır dilinde


Suskunsundur
Tutarsın
Bırakmasın
İçindekileri


Gözlerine bakarsın
Unutursun bütün günü
Mutlusundur
Ne beklediğini bilmezsin
Ne hissettiğini anlamazsın



Sisli bir sabaha uyanırsın
Etrafın boş
Evin sessizdir
Anlarsın
Gitmiştir


Küçük bir not vardır
Bir tek kelimen yeterdi
Gitmemem için

Dilinden dökülür kelimeler
Gitme
...
Faydasızdır artık
Kararır birden dünyan
Gözlerin buğulanır
Çökersin olduğun yere
ve hala söylemediğin
bir sözcük var dilinde

alıntı..