Anladimki insan yine en cok kendini sever,
Seni cok seviyorum derken bile aslinda onu degil onu sevmenin verdigi tadi sever...heycanlanmayi...burkulmayi...ikisinin arasindaki karma karisik duyguyu sever...
Karsinizdakinin yaptigi asil hataya aslinda cokda üzülmezsiniz...en cok ona verdiginiz degere yanarsiniz...bana nasil yapar bunu olur ilk sözünuz...siz cok severken onun sizin caninizi yakmaya hakki yoktur...cünkü sizin caniniz hep daha kiymetlidir...
Kendinden ne kadar gecebiliyorki insan...sen diyebilsin...belki de sadece der iste...cok seviyorum sanar...onuda zaten en cok sendeki seni yansittigi icin seviyorsundur...ve bazi insanlari da sevmemenin nedeni...sendeki kötü icinde kalmis duygulari disa vurduklari icin dir...yada hep istedigin ama olamadigin o olduklari icin dir...belki de seni cok incittikleri icin dir...yine bak sen den geciyor her duygu...
Nasil ki yanliz dogduk yanliz ölecegiz...hep var saniyoruz etrafimizda sevdiklerimizi... sevenlerimizi... sevmediklerimizi... oysa koca bi hayat aslinda yapayanliz misiz...en cok kendine deger veren olunca sitemler ne kadar gereksiz duruyor...
Anlayinca hayati emin ol yoktur sevilmenin bir faydasi, anlami...
Sevmekten geciyor kalbinin kendini yanliz sanmamasi...
Bir süre mutlu olup yeniden yanilmasi...
Kim bilir belki de artik yavas yavas anlayip alisma vakti... o sadece sende var sandigin yanlizliga...



ALINTI